จากวันนั้น…ถึงวันนี้..ใครจะเชื่อ   ….ว่าชีวิตหนึ่ง..ที่กำเนิดเกิดมา..ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร..ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง..จะมีโอกาศเติบโต  และผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านชีวิตเมือง
จะได้มีโอกาศ สัมผัส  คำว่าป่า  เขาลำเนาไพร..อีกครั้ง..แม้จะไม่ใช่  ป่าต้นกำเนิด  ก็ตาม  แต่ป่าที่ปลูก ด้วย น้ำมือชาวบ้าน ผ่านเงินตรา  ที่มีความหมาย  มากกว่า คำว่าป่าและต้นไม้..

<p>อาทิตย์  ส่องแสงแรงจ้า  ท่ามกลางหมู่เมฆที่พริ้วล่องลอยอยู่รอบๆ  อดไม่ได้  ที่จะดึงภาพมาให้เชยชมกัน  ชาวเมืองคงมีโอกาศน้อยที่จะได้เห็น…นะ..ณ..วันนี้</p>
<p>ต้นไม้..ที่ขึ้นเรียงกัน ดูเสมือน  พี่น้อง  ที่เกิด คลานตามกันมา.</p><p>เขา ยังยืนหยัดอยู่ได้  มาจนบัดนี้  และ ยังไม่ถูกโค่นล้ม  หรือ  ถูก  พายุ  พัดโค่น..แน่นอน  สักวัน  ตามธรรมชาติ  ความจีรัง..ไม่มี  เมื่อเกิดมา  แล้ว..ก็ ตายไป..เป็นอยู่  เช่นนั้นเอง..</p>
<p>จะหวังว่า  จะมี เทพยดา ฟ้าดิน  มากำหนด  ให้นั้น  คงไม่ได้…</p><p>บนกลางดิน…แกลลอลี่ชีวิต..เพื่อสังคม  และสิ่งแวดล้อม..วันนี้</p>