pench
นาง เพ็ญจันทร์ kioeg กงเพชร

โคราชระทม


คืนวันเกิดเหตุ นั่งอ่านทวิตเตอร์ ดูข่าวไลฟ์สด ติดตามทุกช่องทาง อย่างจดจ่อแทบไม่ได้นอน จนทุกอย่างผ่านพ้นไปในที่สุด ความคิดและความรู้สึกต่อเหตุการนี้ มันจุกอยู่ข้างใน เคยถูกรังแกจากระบบ เคยคิดจะทำอย่างที่เขาทำเหมือนกัน เพียงแต่ไม่มีโอกาส และดีใจมากที่ไม่มี ตอนนี้พยายามปรับจิตให้เป็นปกติเหมือนเดิม แต่ดูเหมือนมันเป็นไปได้ยาก และเชื่องช้า หมดหวัง หดหู่และ ซึมเศร้า สงสารทุกๆ ฝ่ายและทุกๆคนในเหตุการครั้งนี้ และคิดว่าถ้ายังมีการรังแกกันอยู่ในสังคมไทยไม่ว่าในระดับใด ราชการหรือเอกชน เชื่อว่ามีครั้งนี้แล้วมันจะต้องมีอีกแน่ แล้วความเหลื่อมล้ำมันจะหมดไปได้อย่างไร ในเมื่อเราต่างคุ้นชินกับมันใครก็ได้ช่วยตอบที

หมายเลขบันทึก: 675532เขียนเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2020 07:25 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2020 11:21 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี