• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

การกลับมาแห่งทางฝัน

  เมื่อนอนพักจะขอหลับปรับใจนิ่ง...จะละทิ้งซึ่งทุกสิ่งแอบอิงฝัน...จะลืมเศร้าบรรเทาใจในคืนวัน..จะขอพักในแดนฝันพลันสุขใจ  

 

ผ่านเมฆฝนจนเจอแสงแห่งความกล้า

ความศรัทธาจักคืนมาฟ้าสดใส

แม้แดดจ้าก้มหน้าสู้อยู่ต่อไป

เพื่อรอวันฟ้าเป็นใจในสักวัน...

ผ่านความทุกข์รุกรานพาลเจ็บช้ำ

 

ความระกำย้ำเตือนใจแม้ในฝัน

 

จะขอย้ำยืนหยัดอยู่คู่เคียงจันทร์

 

เพื่อฝ่าฟันไปให้ถึงซึ่งเส้นชัย...

ดาวระยับจับต้องได้แค่ในฝัน

 

ไม่อาจเอื้อมไปถึงกันอย่างฝันใฝ่

 

ขอเพียงฝันเป็นจันทร์เรียงเคียงกันไป

 

จะขอฝันว่าอยู่ใกล้ในทุกวัน...

จำจากจรจากไปในวันหนึ่ง

 

ณ ที่ซึ่งเป็นเส้นทางแห่งความฝัน

 

แม้ล้มล้าจะก้มหน้ากล้าฝ่าฟัน

 

เพื่อสักวันทางที่ฝันจะเป็นจริง...

ในหนทางอันเหนื่อยล้าในตอนนี้

 

แม้ไม่มีใครเข้าใจในทุกสิ่ง

 

จะขอยืนหยัดสู้ด้วยใจจริง

 

เพื่อหนทางอันยากยิ่งจะก้าวไป...

ขอเป็นแสงเพียงน้อยนิดยังคิดกล้า

 

ด้วยศรัทธาและปัญญามุ่งหน้าใหม่

 

จะเริ่มเติมเสริมพลังดังตั้งใจ

 

ขอนับหนึ่งถึงเส้นชัยในสักวัน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  หมายเลขบันทึก: 67424
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 3
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

ชอบจังค่ะ อ่านแล้สรู้สึกมีกำลังใจขึ้นนะคะ

ตามมาติดตามอ่านของพี่ลิ ชอบแล้วมากค่ะ อ่านแล้วเหมือนรดน้ำต้นไม้ในใจ

  • ถึง คุณนางมารตัวน้อย ดีใจค่ะที่คุณอ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น 
  • และสำหรับน้องปารินุช หวังว่าต้นไม้ในใจของน้อง โดยเฉพาะ "ต้นเจ้าดอกรัก" จะผลิบานสวยงามตลอดเวลานะคะ ^_^