ความภูมิใจที่ได้มาด้วยความเจ็บปวด

อยากใช้พื้นที่นี้เป็นที่เก็บความทรงจำเรื่องราวทั้งดีและร้ายของฉันหากวันหนึ่งฉันโตเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้แล้วมาอ่านเรื่องราวเหล่านี้ จะได้รู้ว่าฉันเคยผ่านอะไรมาบ้าง.....



ฉันมักจะสงสัยว่าทำไมเกิดเป็นฉันต้องใช้ความอดทนสูงจัง  ทำไมต้องใช้ความพยายามเยอะจัง บางครั้งรุ้สึกท้อใจมากไป แต่ฉันต้องสู้ต่อไปเพื่อสิ่งที่ฉันไม่มี  ลองทบทวนแล้วการที่ฉันรู้จักอดทนก็เป็นสิ่งดีเหมือนกัน  


   เมื่อเดือนมิถุนายน 2562  ฉันและพี่ชายตัดสินใจซื้อโน้ตบุ๊ค มาเครื่องหนึ่งเพราะพี่ชายมีความจำเป็นต้องใช้ในการสอนปี5 แต่เราไม่มีเงินเพียงพอ จึงมีน้าที่บ้านที่เป็นญาติห่าง ๆ ช่วยหาเงินให้ และเราก็ผ่อนคืนน้าเป็นเดือนๆไป แต่ล่าสุดเดือนตุลาคมกับพฤศจิกายนทางบ้านฉันไม่มีเงินให้จริงๆจึงขอพัดไปก่อนทุกวันนี้แม้แต่เงินจะใช้ในการเรียนยังไม่มีเลยเนื่องจาก กยศยังไม่เข้า แต่น้าคนนั้นไม่เข้าใจพวกเราเลย นินทาพวกเราให้คนอื่นฟังสารพัดทั้งๆที่จำนวนเงินที่เราต้องให้เขามีไม่เยอะแล้ว ทั้งที่ต่อหน้าเราเขาจะพูดดีแต่ลับหลังเราทำไมต้องพูดนินทาด้วย ฉันยอมรับผิดว่ามีส่วนผิดแต่ไม่เคยเข้าใจคนอย่างคุณว่าทำไมชอบแกล้งเป็นคนดีต่อหน้าเรา ตอนนี้ค่าโน้ตบุคก็เสร็จแล้ว เสร็จก่อนกำหนดอีกด้วยขอบคุณน้ำพักน้ำแรงตัวเองและพ่อแม่ที่สามารถทำสำเร็จได้แม้จะต้องทนฟังคำด่าสารพัดแต่เราก็ทำได้


จากเหตุการณ์ครั้งนี้สอนให้ฉันรู้ว่า

-ทำให้ฉันรู้ว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือใจคน...

-ทำให้ฉันรู้จักทำตัวให้ดีๆตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตที่ดีและลบคำดูถูกคำประมาทของคนอื่น

-สิ่งที่มาด้วยความลำบากเราจะเห็นค่ามากขึ้น

-ขอบคุณน้าผู้ใจดี ...แค่ภายนอก(ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอย่าง) จะจำไว้จนวันตาย

   ...สู้ต่อไป อรวี..


.......ความจนมันน่ากลัว.........