ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็นครู อยากเป็นผู้ให้ และสะสมบุญบารมีจากอาชีพครู และดิฉันก็เลือกที่จะเรียนในสายวิชาชีพครู ดิฉันตั้งใจเรียน  เพื่อที่จะมาประกอบอาชีพที่ดิฉันใฝ่ฝันว่าอยากจะเป็น  เมื่อดิฉันเรียนจบดิฉัน ก็ได้ทำงานในแวดวงนักวิชาการ ครู-อาจารย์ ดังที่ดิฉันตั้งใจ แต่สิ่งที่ดิฉันได้สัมผัสในชีวิตจริง ทำให้ดิฉันรู้อะไรหลายสิ่งหลายอย่างในวงการนี้...
- หลายคนที่มาสอน ไม่ได้ตั้งใจที่จะประกอบอาชีพนี้
แต่เป็นเพราะว่าหางานทำไม่ได้
- หลายคนแสวงหาตำแหน่งทางวิชาการ,ผู้ชำนาญการ ไม่ใส่ใจในเรื่องการสอน

 บทบาทของครูนั้นยิ่งใหญ่มากมายมหาศาล โดยเฉพาะอาจารย์ในระดับมหาวิทยาลัย สาย ก. คือสายที่มีอภิสิทธิ์ยิ่งใหญ่ ที่ถูกอยู่เสมอ .... สายอื่นอย่ามาเถียงเป็นอันขาด

ค่านิยมเก่าๆ การสอนแบบเดิมๆ หรือสมัยดิฉันเป็นนิสิตมักแซวอาจารย์เสมอว่า "ปิ้งแผ่นใส"
ในบางวิชาสามารถสอนให้เรียนรู้ทักษะพิสัย มากกว่าพุทธิพิสัย แต่ไม่ทำ และยังคงปิ้งแผ่นใส
ในบางวิชา ควรจะใช้สื่อการสอนอื่น เพื่อให้เห็นเป็นรูปธรรมที่ชัดเจน แต่ไม่ทำ และยังคงปิ้งแผ่นใส

หลายสิ่งหลายอย่างที่ดิฉันพบเจอในแวดวงนี้ ทำให้ดิฉันรู้ว่า มันไม่ใช่สิ่งที่ดิฉันใฝ่ฝัน แต่ดิฉันก็ยังเชื่ออยู่เสมอว่า ครูในอุดมคติที่ดิฉันคิดนั้น มีอยู่มากมาย แต่ดิฉันอาจจะเข้าไปอยู่ผิดที่เอง จึงทำให้เจอผู้ประกอบอาชีพถ่ายทอดวิชา นั่นสิ!!! เขาไม่ใช่ครู แต่เป็นผู้ประกอบอาชีพถ่ายทอดวิชา

ตราบใดที่อาชีพครูยังมีน้อยกว่าอาชีพผู้ถ่ายทอดวิชา ประเทศไทยของเราก็ยังคงเป็นเช่นเดิม .... ไม่พัฒนาไปกว่านี้ ....... ความไม่เป็นธรรมก็ยังคงมีมากมายในบ้านเมือง !!!!

และคุณหล่ะ ... มีความคิดเห็นอย่างไร ?