ความทรงจำในอดีต

ความทรงจำในอดีตที่ไม่อาจลืม
ช่างขมขื่นเกินกว่าที่ใจจะรับไหว
ทั้งความช้ำ ความเจ็บปวด ที่ฝังในจิตใจ
ต่างโถมใส่คอยตอกย้ำและซ้ำเติม

กลัวเกินกว่าที่จะมีความรักใหม่
เพื่อปลอบโยนจิตใจ...ให้กลับมีความอบอุ่นเพิ่ม
เจ็บแล้วจำ เพราะกลัวซ้ำรอย.....ความเจ็บเดิม
ที่แรกเริ่มด้วยรอยยิ้ม.....แต่จบลงด้วยน้ำตา

ฉันกลายเป็นคนอีกคนที่ไม่เหมือนก่อน
เพราะความเจ็บร้าวรอน.....ทำหัวใจให้อ่อนล้า
เสียงหัวเราะ และรอยยิ้ม กลับเปลี่ยนเป็น....ความเย็นชา
จากความสุขที่เคยมีมา.....ตอนนี้กลับไม่มีแม้แต่ความห่วงหาเอื้ออาทร

ปิดหัวใจตัวเองไว้กับความเหงา
เพื่อลบลืมภาพความเศร้าครั้งเก่าก่อน
ด้วยเหตุที่กลัวซ้ำรอย.....ความร้าวรอน
จนยากถอนตัวตนให้คืนกลับมา.....

อยากจะพบกับรักแท้ที่จริงใจ
เพราะอ่อนล้าเกินฝันใฝ่ให้เอื้อมคว้า
กลัวเหลือเกินที่สุดท้ายจะมีแต่.....คราบน้ำตา
อีกทั้งความปวดปร่า...... ที่ติดตราในหัวใจ