ประวัติเรือเอกลักษณ์โบราณน่าน วัดมิ่งเมือง จังหวัดน่าน

........................

1.ที่มาของเรือ..."เรือกับวัดเหมือนข้าวต้มมัดแยกกันไม่ได้"(วลีนี้มาจากเจ้าของเรือ)

2.ชื่อเรือ...เจ้าพ่อพระหลักเมืองน่าน วัดมิ่งเมือง

3.เจ้าของเรือ...พระสุนทรมุนี(เสน่ห์ ฐานสิริ) รองเจ้าคณะจังหวัดน่าน เจ้าอาวาสวัดมิ่งเมือง

4.ประวัติเรือ...เดิมเป็นเรือไม้ตะเคียนทอง ขุดทั้งลำ ยาว 12 วา อายุประมาณ 50 กว่าปี จากเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว(สปป.ลาว)และใช้แข่งขันในลำน้ำโขง แถวๆฝั่งตรงข้ามกับอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ต่อมา นายไพรินทร์ เกิดน้อย(โค๊ชรินทร์) ช่างทำเรือที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ ได้ซื้อและนำลงไปที่จังหวัดพิจิตร ในที่สุด ท่านเจ้าคุณพระสุนทรมุนี(เสน่ห์ ฐานสิริ)รองเจ้าคณะจังหวัดน่าน เจ้าอาวาสวัดมิ่งเมือง พระเถระชั้นผู้ใหญ่ ซึ่งถือได้ว่า เป็นปรมาจารย์ที่รอบรู้ในด้านศิลปวัฒนธรรมประเพณีเมืองน่าน เป็นอย่างดียิ่ง ได้นำเรือลำนี้เข้าสู่จังหวัดน่าน เมื่อวันที่27 พฤศจิกายน 2561 ด้วยค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น 52,000 บาท โดยได้ทำการปรับปรุงและตกแต่งเรือลำนี้ใหม่ ให้มีลักษณะและรูปลักษณ์แบบเรือโบราณของจังหวัดน่าน โดยช่างพื้นบ้าน ชื่อนายรุ่งโรจน์ ทองวิลา(ช่างโรจน์)บ้านร้องตอง อำเภอภูเพียง ด้วยค่าแรงช่าง 50,000 บาท สรุปค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น 200,990บาท(สองแสนเก้าร้อยเก้าสิบบาทถ้วน)

5.ขนาดของตัวเรือ...ความยาว 11 วา(22 เมตร) ส่วนที่กว้างที่สุด 110 เซนติเมตร

6.หัวเรือ หางเรือและลวดลายเรือ...หัวเรือ(หัวโอ้)แกะโดย พระครูผาสุกนันทวัฒน์ เจ้าอาวาสวัดสวนหอม อำเภอเมืองน่าน หางเรือ(หางวัลย์)แกะโดย นายมนูญ ปรมะ บ้านนาเตา อำเภอท่าวังผา และลวยลายเรือ(ดอกชบา/ดอกพุดตาน) คณะภิกษุสามเณรวัดมิ่งเมือง นำโดยพระใบฎีกาวานิตธิวัฒน์(ท่านหนุ่ม)ช่วยกันวาดและตกแต่ง

7.การบายศรีสู่ขวัญเรือ และการนำเรือลงน้ำครั้งแรก...พิธีบายศรีสู่ขวัญฯใน*วันพุธที่ 28 สิงหาคม 2562 ณ.วัดมิ่งเมือง(บริเวณศาลพระหลักเมืองน่าน)และจะได้นำลงน้ำครั้งแรก ที่สนามแข่งขันอำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ในวันเสาร์ที่ 31 สิงหาคม 2562 ถือได้ว่า เรือโบราณลำนี้ เป็นเรือ"สองน้ำ" คือ ลำน้ำโขง และ ลำน้ำน่าน

8.การตอบรับ...เรือลำนี้ได้รับคำชื่นชมและกล่าวขานมากมายว่า สามารถสื่อถึงความเป็นวัดมิ่งเมือง(สีขาว) มีความโดดเด่นสง่า และน่าเกรงขาม รวมถึงความเป็นเอกลักษณ์เรือโบราณน่าน ได้อย่างลงตัว

9.คำบูชาเรือ...ตั้งนะโม(3 จบ)

"อิติปิโส วิเสเสอิ อิเสเสพุทธะนาเมอิ

อิเมนา พุทธะตังโสอิ อิโสตังพุทธะปิติอิ

กายะ วาจะ จิตตัง อะหังวันทา นาคาธิบดีศรีสุทโธ ศรีสุวรรณ วิสุทธิเทวาปูเชมิ

ทุติยัมปิ กายะ วาจะ จิตตัง อะหังวันทา นาคาธิบดีศรีสุทโธ ศรีสุวรรณ วิสุทธิเทวาปูเชมิ

ตะติยัมปิ กายะ วาจะ จิตตัง อะหังวันทา นาคาธิบดีศรีสุทโธ ศรีสุวรรณ วิสุทธิเทวาปูเชมิ

เมตตัญจะมหาลาโภปิโยนาคะ ขันธะปริตตัง เจ้าพ่อพระหลักเมืองน่าน มะมะ นโมพุทธายะ สะทา โสตถี ภะวันตุเต"...(หมายเหตุ คำบูชานี้ เกิดจากความเชื่อ เคารพและศรัทธา ต่อพญานาคที่ชื่อ "ศรีสุทโธนาคราช " แห่งลำน้ำโขง และ "สุวรรณนาคราช " แห่งลำน้ำน่าน)

........................

"จากแม่โขงนาวา ลอยเด่นเป็นสง่า ณ น่านนที" เครดิตข้อมูล : นายสุเมษ สายสูง ประธานมูลนิธิพระหลักเมืองน่าน วัดมิ่งเมือง 30 สิงหาคม 2562 และมีกล่าวไว้ในตอนท้ายว่า " ...กว่าจะเสร็จ(ไม่ดีที่สุด!) แก้ไขเกินสิบครั้ง !!! "  (ทุกแรง ทุกมือ ทุกใจ รวมพลังตั้งใจทำให้ดีที่สุด )