...เรื่องราวในอดีตที่ทำเธอเจ็บสาหัสมาก และจะไม่มีวันลืมเลย

...เรื่องก็มีอยู่ว่า มีเด็กอายุ 8 ขวบ คนหนึ่งที่ต้องไปเรียนหนังสือไกลจากบ้านเกิดตัวเองประมาณ 30 กิโลเมตร เพราะหมู่บ้านเธอเปิดสอนแค่ศูนย์เด็กเล็กเท่านั้นหมู่บ้านเธอเป็นหมู่บ้านห่างไกลจากความเจริญเธอก็เลยจำเป็นที่จะต้องไปเรียนหนังสือที่ โรงเรียนเสรีวิทยา ก็ห่างจากบ้านเกิดตัวเองประมาณ 30 กิโลเมตร เธอต้องเดินกลับแบบนี้ทุกอาทิตย์วันศูกร์เดินกลับและวันอาทิตย์ต้องเดินกลับคืนที่โรงเรียนตามเดิมทำแบบนี้เป็นประจำ เธอเป็นนักเรียนเด็กหอต้องอาศัยอยู่กับผู้คนมากมายต่างหมู่บ้านเจอทั้งคนดีและคนไม่ดีมากมายตอนนั้นรูปร่างเธอจะอ้วนกลมและหัวฟูมาก เธอเป็นคนที่โดนเพื่อนแกล้งบ่อยมาก เพื่อนไม่คบให้เรียนนั่งแยกอยู่คนเดียวและที่แยกกว่านั้นเธอก็โดนเพื่อนถอดกระโปรงต่อหน้าเพื่อนๆคนอื่น ๆ แต่เธอสุดยอดมากที่มีความอดทนและก้าวผ่านจุดแย่ ๆ นั้นได้
   
...และมีครั้งหนึ่งเป็นวันศุกร์เธอตื่นเต้นและดีใจมากที่จะได้กลับบ้านทุกวันเวลาที่เรียนหนังสือก็จะรอคอยวันนี้วันเดียววันที่จะได้กลับบ้านวันนั้นฝนก็ตกแต่ไม่ใช่อุปสรรคอะไรสำหรับเธอและเพื่อน ๆ เลยเธอเข้าแถวเช็คชื่อเสร็จครูก็ปล่อยกลับบ้าน ตอนนั้นเธอก็กลับบ้านกับพี่ ๆ พูดคุยกันในท่ามกลางสายฝนโปรยปรายทั่วตัวจนเปียกหมดแต่ก็สนุกสนานกันตาประสานเด็ก ๆ ระหว่างนั้นก็มีพี่คนหนึ่งชวนให้ไปเด็ดมะม่วงที่สวนของเขาก็รู็สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกหน่อยเพราะจะได้กินมะม่วงเดินกลับบ้านจะรู้สึกหิวบ่อย ๆ

...พอถึงสวนของพี่ก็มีต้นมะม่วงหลายต้นอยู่แต่ไม่ค่อยมีผลเลยตอนนั้นจำได้ว่ามีเยอะสุดแค่ต้นเดียวทั้งเธอและพี่ ๆ ก็อยากกินกันทุกคนแต่พี่ ๆ บอว่าไม่อยากขึ้นต้นไม้เพราะว่ามันลื่นและเธอก็อาสาขึ้นต้นไม้เพื่อไปเด็ดมะม่วงเองแต่กว่าจะขึ้นได้ก็ใช้เวลานานเหมือนกันเพราะต้นมะม่วงก็ลื่นและบวกกับฝนตกนิดหน่อยเพราะฝนก็เริ่มจะหยุดแล้วและมีพี่คนหนึ่งให้เหยียบหลังเขาเพื่อนขึ้นง่ายอีกหน่อยขึ้นได้สำเร็จเธอก็เด็ดมะม่วงให้พี่ ๆ ยิ้มหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

... และสิ่งที่คาดไม่ถึงเลยว่าบนต้นมะม่วงจะมีรังผึ้งรังใหญ่รังหนึ่งอยู่บนต้นมะม่วงด้วยเธอไม่ทันเห็นตอนแรกเธอโดนผึ้งต่อยเข้ามาที่แข็งตัวหนึ่งเธอรู้สึกเจ็บมากแต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรเลยเด็ดมะม่วงโยนให้พี่ปกติ สักพักสิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้นกับเธอโดยมีผึ้งมารุมต่อยเธอเธอจะรีบลงจากต้นไม้แต่ไม่ทันโดยไม่ทันตั้งตัวเลยทำให้ตกจากต้นไม้ความรู้สึกตอนนั้นมันทรมาณมากเจ็บปวดจากกันโดนผึ้งต่อยไม่พอยังต้องตกจากต้นไม้อีกโชคดีที่พี่ ๆ เข้ามาช่วย บอกได้เลยตอนนั้นหัวทั้งหัวของเธอชาไปหมดเพระโดนผึ้งต่อยมาทั่วหัวเลยขาก็อ่อนเดินกลับบ้านต่อไม่ไหวร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่อย่างนั้นโชคดีที่มีพี่ผู้ชายเดินกลับบ้านเห็นเลยแบกเธอกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย ขอบคุณพี่ สมคิด (หรือพี่พาพา) มาก ๆ ค่ะ

...จากเหตุการณ์นั้นทำให้เธอลาหยุดเรียน 1 อาทิตย์เต็ม ๆ เพราะไม่สามารถไปเรียนได้ ทั้งป่วย หน้าก็บวมร่างกายก็ชาไปหมดแต่โชคดีมากที่เธอโดนผึ้งต่อยหลาย 10 ตัวเธอก็กลับมาแข็งแรงปกติได้เหมือนเดิมก็ถึงว่าสุดยอดมาก ๆ แล้ว

 ... จากวันนั้นจนถึงวันนี้เธอก็คิดมาตลอดว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นมันเลวร้ายสำหรับเธอมาก เลยจำฝั่งใจจนถึงทุกวันนี้แบบไม่มีวันจางหายจากความจำเลยเลย...