การเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการจัดการเรียนรู้ในป่าให้กับสามเณร  จากโรงเรียนปริยัติธีระวิทยาวัดกลางจังหวัดบุรีรัมย์  ในชั้น  ม. 1 - ม. 6  จำนวน  300  รูป  ทำให้เห็นมุมมองต่าง ๆ  ของการจัดการองค์กรการเรียนรู้ของเด็กวัยเดียวกันแต่อยู่ในองค์กรและวิธีการที่ต่างกัน

             ก็เป็นเด็กเหมือนกันเพียงแต่อยู่ในบริบทของสามเณร   แต่พระอาจารย์ที่ดูแลก็ยังได้ถือไม้เรียวเดินตามเหมือนเดิม   แต่ที่เห็นแตกต่างกันชัดคือนักเรียนในบริบทของสามเณรจะมีการกำกับดูแลควบคุมกิริยามารยาทในการพูด  การแสดงออกซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีการผ่านกระบวนการคิดวิเคราะห์และไตรตรองในตัวของสามเณรก่อนจึงแสดงออกมาผ่านการปฏิบัติ

             ซึ่งถ้าเป็นนักเรียนในระดับเดียวกันจากระดับปกติไม่รู้ว่าจะวุ่นวายขนาดใหน   ครูที่ควบคุมมาคงจะต้องใช้ชุดความรู้ในการดูแลและจัดกระบวนการเรียนรู้อีกชุดหนึ่งต่างหาก   คงจะหนักหนาสาหัสหน้าดู  อยากรู้จังเลยว่านักเรียนรุ่นราวคราวเดียวกันเรียนจากบริบทที่ต่างกันผลที่ออกมาจะเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร