ส่วนสำคัญที่ทำให้ ใจของใครต่อใครหลายคน สั่งมา

ใครเป็นคนสั่ง ..ชุดที่ 1
…
ใครสั่งให้ครูอ้อย เขียนบันทึกใน gotoknow สร้างบล็อกถึง 12 blog
= ใจของครูอ้อย

ใครสั่งให้ครูอ้อยถ่ายทอดความสุข เล่าเรื่องราวชีวิตที่อบอุ่นผ่าน gotoknow
= ใจของครูอ้อย

ใครสั่งให้ครูอ้อยปิด 11 blog  เมื่อ 9 ธ.ค.2549 แล้วตอนนี้ ปิด 1 blog สำคัญ ครูสิริพรกับบันทึก
= ใจของครูอ้อย

ใครสั่งให้ครูอ้อยเขียนบันทึกใน blog อย่างต่อเนื่อง
= ใจของครูอ้อย




ใครเป็นคนสั่ง ชุดที่ 2

ใครสั่งให้พี่จ๊อด สนิทสนม ผูกพันกับครูอ้อย จนเสมือนเป็นลูกชายอีกคนหนึ่ง
= ใจของพี่จ๊อด

ใครสั่งให้พี่อึ่งอ๊อบ กลายเป็นกัลยาณมิตรคนสำคัญของครูอ้อย
= ใจของพี่อึ่งอ๊อบ

ใครสั่งให้ ดร.กะปุ๋ม รัก เคารพ ครูอ้อย ..ม๊าก มาก
= ใจของ ดร. กะปุ๋ม

ใครสั่งให้ คุณไมโต มีมิตรภาพที่แน่นแฟ้น เหนียวแน่นกับครูอ้อย แม้เวลานี้อยู่คนละประเทศกะครูอ้อย
= ใจของคุณไมโต

ใครสั่งให้ นายบอน เขียนบันทึก ชมมั่ง ด่ามั่ง ยียวนครูอ้อยมั่ง
= ใจของนายบอน

ใครสั่งให้ครูสาววัย 27 ที่กาฬสินธุ์ save บันทึกของครูอ้อยไปอ่าน ไป print เก็บไว้ ทั้งๆที่เปิดอ่านอยู่บ่อยๆ แม้ไม่เคยเขียนความเห็นในบันทึกครูอ้อยเลย
= ใจของครูสาววัย 27

ใครสั่งให้คณะกรรมการตัดสินรางวัลสุดคะนึงประจำเดือน ต.ค.2549 มอบรางวัลให้ครูอ้อย
= ใจของคณะกรรมการ ที่พิจารณาตัดสินจากกฎเกณฑ์ที่ตั้งไว้ และพิจารณาเห็นชอบตามนั้น



.
..
…..
………

ทุกอย่าง มีที่มาที่ไป
ใครเป็นคนสั่ง ชุดที่ 2 เกิดขึ้นมาจาก ใครเป็นคนสั่ง ชุดที่ 1
ถ้าไม่มีก้าวแรก ย่อมไม่มีก้าวที่ 2…..
จุดเริ่มต้นที่สำคัญ
นั่นคือ

= ใจของครูอ้อย

ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ ใจของใครต่อใครหลายคน สั่งมา อย่างนั่น



.…เอาดวงใจของเขา ใส่ดวงใจของเรา เราจะรู้ว่าเขา คิดกะเราอย่างไร
คิดอย่างโง้นอย่างงี้ คิดเอาเองเรื่อยไป ไม่ว่าใจของใคร ย่อมอยากให้ใครเข้าใจ เห็นใจ


เอาดวงใจของเรา ใส่ดวงใจของเขา  เขาจะรู้ว่าเรา คิดกะเขายังไง
คิดอย่างโง้นอย่างงี้ คิดเอาเองเรื่อยไป เปิดประตูหัวใจ ให้ความจริงมันแง้ม ออกมา

คิดดูก็เบื่อ เหลือที่จะคิด นี่แหละชีวิต คิดสั้นคิดยาว
คิดไปก็ป่วยการที่จะคิด คิดถูกคิดผิดก็คิดไปคนเดียว

เปิดใจให้กว้าง เราจะได้เป็นสุข ใจมีแต่ทุกข์ ใจคับใจแคบ
ก็ลดตัวลงหน่อย มาจับเข่าคุยกัน จะโกรธกัน รักกัน ก็บอกกันตรงตรง

นั่นคือ เนื้อเพลง แง้มใจ ของ ยืนยง โอภากุล จากอัลบั้ม ทำมือ
ที่วางตลาดเมื่อปี พ.ศ. 2532  หยิบเอามาแง้มใจ…….ครูอ้อยครับ