ต้นไม้ต้นนี้้.เห็นมาตั้งแต่มันยังเยาว์วัย.. วันนี้ก็คงมีอายุมากกว่ายี่สิบปี.. ถ้าจะเปรียบกับคน.. ก็คงจะเป็นสาวสวย… ในวันอากาศไม่ดี.. ท้องฟ้าหมองหม่นสีเทาทึม  มันก็ยังคงความงามแม้ จะมีความขุ่นมัวอยู่เบื้องหลัง…

<p>ในวันที่ฟ้ากระจ่างแจ้งแสงแดดทอส่องความอบอุ่น  เร่ง  ความบานและความงดงามให้แจ่มชัด ขึ้น</p><p>ต้นไม้  คงอยู่กับมนุษย์.. มายาวนานคนสมัยก่อน.. สร้างจินตนาการ  ว่า  มีเทพยดาปกปักษ์รักษา.. ต้นไม้..​ได้สร้างคุณค่าและ  เคารพ  ต่อ  กฏธรรมชาติ… </p><p>ถ้าเทียบกับมนุษย์สมัยใหม่  ที่ใช้ความศิวิลัยก์.. ตัดโค่น.. ต้นไม้ิอย่างไม่ใยดีแลเห็นต้นไม้เป็นแค่  สินค้า .. แลกเปลี่ยน.. ผลประโยชน์.. ทั้งๆที่.. ก็มีความรู้ในขณะนี้ว่า.. ต้นไม้มีความสำคัญต่อสิ่งแวดล้อมของมวลมนุษย์แฉกเช่นเราๆ… </p><p>.. อยากจะ  บันทึก  ไว้  ตรงนี้… ว่า.. คนโบราณ.. นั้น.. ไม่โง่.. ดอก.. </p><p>(ดังได้เรียนมาในหนังสือหรือร้องเลียนเล่น  ว่า   ”แต่ก่อน  คนเรายังโง่  อยู่ “.. </p><p>คิดว่า.. เดี๋ยวนี้คนเรา  โง่  กว่าแต่  เก่า  ก่อน  (ชิมิ)…… </p><p>เทพยดา  นั้น  มิใช่เป็นเพียงจินตนาการ.. เพ้อเจ้อ.. แต่อย่างไร.. คุณท่าน.. คิดเช่นนั้น… ไหม… </p><p>(คนแก่.. อย่าง  ยายธี.. ข้องใจ  จริงๆ)​</p>