ม่านหมอก

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

หลับใหลผ่านคืนค่ำที่ยาวนาน

ตื่นมาอยู่ในยามเช้าที่ไร้แดดแผดเผา

ฉันพบว่าตัวเองกำลังอยู่กับกาแฟดำแก้วหนึ่ง

มีแมวอ้วนสีส้มตัวอ้วนพีนอนตีลังกาไปมา

พร้อมหมู่ฝูงลิงลงมาจากภูเขาหน้าบ้าน แย่งอาหารส่งเสียงเกรียวกราว

หมอกหนาว ลมพัดเย็นซึมแทรกเข้าไปในความรู้สึก

ยิ่งกว่านั้นมันกลืนกินภูเขาแถบนี้ไปเสียหมดสิ้น

กลายเป็นเมืองภูเขาสูญหายตายไปในม่านหมอก

ลมเย็นๆพัดมาอีกแล้ว

ฝนมีทีท่าว่าจะเริ่มตก

กาแฟดำ น้ำเริ่มพร่องลดลง

คงจะรอน้ำฝนจากฟ้ามาเติมเต็มหรือกระมัง

กาน้ำร้อนเดือดหวีดหวิวร้องเสียงดังถี่

นี่มันก็สายแล้ว เช้านี้ไม่มีแสงแดด

แต่ความเงียบได้แผดเผาเราจนหมองไหม้ไปเสียแล้ว

หรือว่าแดดเช้านี้ร้อนเกินกว่าจะนั่งดื่มกาแฟเพียงลำพัง ???

ณ พังงา เมืองสวยในหุบเขา
18 พฤศจิกายน 2561

#เจ้าชาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

660397

เขียน

12 Mar 2019 @ 10:53
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
อ่าน: คลิก