หลังจากงานเลี้ยงแสดงความยินดีให้กับเพื่อคนเก่งทั้งสอง ที่ร้านบ้านเคียงภู ตอนกลางวันเสร็จแล้ว ยังพอมีเวลาเหลืออยู่อีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาต้องไปเช็คอินที่สนามบินเชียงใหม่ในตอนเย็น เพื่อนคนเก่งที่อาสาจะไปส่งที่สนามบิน เลยชักชวนแวะไปชมบ้านสวน ลุงแพนด้าเลยได้นั่งรถชมบริเวณใกล้เคียง มช. โดยเมื่อออกจากบ้านเคียงภู ก็จะวนลัดเลาะไป ผ่านทั้ง มช. ส่วนของแม่เหียะ ผ่านหน้า อุทยานหลวงราชพฤกษ์ และ ไนท์ซาฟารี ก่อนจะไปถึงบ้านสวนของเพื่อน....เลยถือโอกาสทำตัวให้เหมือนนักท่องเที่ยวหน่อยคือแวะเก็บภาพไว้.......
รวมทั้งเมื่อไปถึงบ้านสวนอันร่มรื่นของเพื่อนที่บอกว่ามีเนื้อที่รวมประมาณ ๑๐ ไร่ ซึ่งตอนนี้มีต้นไม้ขึ้นจนเกือบจะเป็นป่าอยู่แล้ว...ลุงแพนด้าเลยได้โอกาสฝึกการถ่ายเซลฟี่จากมือถือ....555
ระหว่างที่เดินชมสวนป่าอยู่ที่บ้านของเพื่อนคนเก่ง เจ้าของบ้านก็ได้รับโทรศัพท์จากลูกศิษย์ ให้ช่วยแวะเข้าไปที่ทำงาน (ห้องวิิจัยหน่อย) ซึ่งลุงแพนด้าก็เลยได้โอกาสแวะเข้ามาที่ ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ ได้ไปเยี่ยมชมห้องวิจัยและห้องทำงานของเพื่อน...ที่ได้รับทุนสนับสนุนจากทั้งในประเทศและต่างประเทศ....ได้เห็นห้องทำงานและการทำงานของ ศาสตราจารย์ยุคใหม่....ซึ่งหลาย ๆ อย่างก็เปลี่ยนไปแต่หลาย ๆ อย่างก็ยังคงเหมือนเดิม.....หลังจากเสร็จธุระที่ภาควิชาจุลชีววิทยา ลุงแพนด้าเลยถือโอกาสแวะมาดู ห้องวิจัยวิทยาการหลังการเก็บเกี่ยว (Postharvest Technology) ที่ลุงแพนด้ามีส่วนร่วมสร้างมาด้วย.....ซึ่งก็แน่นอนครับ หลาย ๆ อย่างเปลี่ยนแปลงพัฒนาขึ้น แต่ก็มีอีกหลายอย่างที่ยังคงใช้งานได้มาจนถึงปัจจุบัน....
ดีใจที่ ได้เห็นห้องเย็นที่มีอายุประมาณ ๓๐ ปี ที่ได้งบมาสร้างจากเงินทุนวิจัย ยังคงอยู่.....
จึงถือโอกาสเก็บภาพไว้เปรียบเทียบกับภาพที่เคยถ่ายไว้...ขอบคุณเพื่อนที่พามานะคร๊าบ...๓๐ ปี แห่งความหลัง
