นิราศญี่ปุ่น๑

นิราศ จะไกลถิ่น                  ไกลแดนดิน สู่แดนไกล

ไกลห่าง มิร้างไกล                  เพราะสองใจ ไปด้วยกัน

สมหวัง ที่ตั้งจิต                     พามิ่งมิตร จิตสุขสันต์

เกี่ยวก้อย พลอยจำนรรจ์ เธอกับฉัน ร่วมสัญจร


พักร้อน มาผ่อนพัก                 เหน็ดเหนื่อยนัก ก็พักก่อน
หยุดงาน มาพักร้อน                มาพักผ่อน หย่อนอารมณ์


เหนื่อยงาน มาหยุดพัก    ได้พำนัก รักสุขสม
แดนดิน ถิ่นนิยม          ได้รื่นรมย์ สมฤทัย

ตั้งใจ มุ่งหมายมั่น                  ตั้งความฝัน อันสดใส
สองเรา ได้เที่ยวไป                  ท่องโลกไกล ได้พักงาน


สองเรา มาผูกพัน                   ต่อเติมฝัน ประสบการณ์
ก้าวไป ไกลถิ่นฐาน                  แต่ไม่นาน แค่สี่วัน

อังคาร วันเดินทาง                  อังคารวาง ทางไว้มั่น
อังคาร อยู่ด้วยกัน                  อังคารวัน ฉันเคียงเธอ


อังคาร ผ่านมาถึง                   อังคารตรึง ซึ้งเสมอ
อังคาร ผ่านมาเจอ                  อังคารเธอ สุขสมใจ

ขึ้นเครื่อง การบินไทย               พร้อมท่องไป ใจผ่องใส
เป้าหมาย ท่องเที่ยวไกล  อยู่ห่างไทย พอสมควร


แดนอา ทิตย์อุทัย                   หวังเที่ยวไป ได้แย้มสรวล
สองเรา เฝ้าเย้ายวน                พาชี้ชวน ล้วนภิรมย์

ลงเครื่อง นาโงย่า                   ไกด์นำพา มาสุขสม
หวังไว้ ได้ชื่นชม                    ถิ่นนิยม ชมเมืองงาม


เกาะใหญ่ ได้พร้อมพัฒน์           ถูกจำกัด ภัยสงคราม
ฟื้นฟู อยู่หลายยาม                 ประกาศนาม ความเจริญ

สงคราม ทำแพ้พ่าย                ถูกทำลาย แทบยับเยิน
ยืนกล้า ท้าเผชิญ          ถูกหมางเมิน เดินผิดทาง


ตราบาป ที่สร้างไว้                  กระทบใจ ให้หมองหมาง
ระเบิด ถูกทิ้งวาง          ทำลายล้าง อย่างรุนแรง

ยุติ ก่อสงคราม                      ทั่วเขตคาม ตามสำแดง
แพ้พ่ายให้หน่ายแหนง              ต้องจัดแจง กู้นาคร


หลายชีพ มาด่าวดิ้น                หลายชีวิน มาจากจร
หลายร่าง ต้องม้วยมรณ์           หลายคนจร จากครอบครัว

หยุดสร้าง ทางทหาร
               หยุดสงคราม ตามพันพัว
หยุดรุก เขาไปทั่ว                   หยุดฟื้นตัว หลังสงคราม


ห้าสิบ กว่าปีผ่าน          ญี่ปุ่นสาน ขนานนาม
ก่อร่าง สร้างตัวตาม                หลายชาติคร้าม ความอดทน

พลิกฟื้น เศรษฐกิจ                  เนรมิต ด้วยฝึกฝน
เร่งพัฒ นาคน                       ให้เปี่ยมล้น ภูมิปัญญา


ก้าวย่าง อย่างมั่งคั่ง                รวมพลัง ชาวประชา
ก้าวไป อย่างช้าช้า                  จนรุดหน้า กว่าชาติใด

เช้าแรก ที่เหยียบย่าง               บนเส้นทาง ท่องเที่ยวไป
นั่งรถ อีกไม่ไกล                     จวนจัดไว้ ให้ได้มา...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศญี่ปุ่น



ความเห็น (0)