ในการประชุมคณะกรรมการอำนวยการประจำสำนักพัฒนาคุณภาพการศึกษา ของ มช.  เมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๑   มีวาระรายงานผลการดำเนินการบริหารความเสี่ยง    ซึ่งหมายถึงความเสี่ยงที่การจัดการหลักสูตรจะไม่ได้มาตรฐาน    ผมจึงเสนอต่อที่ประชุมว่า    การดำเนินการจัดการคุณภาพ “ให้ได้มาตรฐาน” จะนำไปสู่คุณภาพที่ค่อนข้างด้อยหรือไม่  

อธิบายว่า “ได้มาตรฐาน” หมายถึง ได้มาตรฐานขั้นต่ำ     การทำงานเพื่อบรรลุมาตรฐานตามปกติจึงหมกมุ่นอยู่ที่ มาตรฐานขั้นต่ำ    เผลอลืมดำเนินการเพื่อยกระดับสู่ มาตรฐานขั้นสูง   

จิตวิญญาณของการทำงานเพื่อผลงานคุณภาพสูงต้องมุ่ง beat the standards   ไม่ใช่มุ่ง meet the standards    คือต้องหาทางทำให้ดีกว่ามาตรฐานที่คนอื่นกำหนด   สร้างมาตรฐานที่ท้าทายขึ้นเอง โดยมุ่งผลที่ความพึงพอใจของลูกค้าหรือผู้ใช้บริการเป็นหลัก     

ผมเสนอให้ทีมของสำนักพัฒน์ฯ หาทางส่งเสริมให้ผู้บริหารหลักสูตรดำเนินการบูรณาการ CQI (Continuing Quality Improvement) ในการบริหารหลักสูตร    แล้วเสนอผลงานยกระดับคุณภาพในระดับก้าวกระโดด (breakthrough) เพื่อรับรางวัลนวัตกรรมพัฒนาคุณภาพหลักสูตรแห่งปี    โดยกำหนดเกณฑ์พิจารณาตัดสินไว้ล่วงหน้า     ผลงานใดเข้าเกณฑ์ ได้รับรางวัลหมด   ไม่มีการกำหนดจำนวนรางวัล   

โดยมีการจัดทำวิดีทัศน์ ๕ นาที นำเสนอคุณค่าของผลงาน และวิธีการบรรลุคุณภาพชั้นยอดนั้น    เพื่อเป็นเครื่องมือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และยกย่องเจ้าของผลงาน

วิจารณ์ พานิช

๒๓ พ.ย. ๖๑

ห้องรอขึ้นเครื่องบิน  สนามบินเชียงใหม่