รูปเก่า เล่าเรื่อง


น่าจะเป็นรูปถ่ายหน้าตรง 2 นิ้วรูปแรกในชีวิต.....

ตอนเรียนชั้น ป.2  มีประกาศรับสมัครทุนการศึกษาจากมูลนิธิพลเอกเปรม ติณสูลานนท์  ทางโรงเรียนจึงเสนอให้เขียนใบสมัครในฐานะนักเรียนยากจน... ต้องถ่ายรูป 2 นิ้วติดใบสมัคร ครูโชติ ครูประจำชั้น ป.4 จึงอาสาขับรถมอเตอร์ไซค์คันเก่าที่ครูขับมาทำงานทุกวัน พาเข้าอำเภอไปร้านถ่ายรูป จำไม่ได้ว่าราคาเท่าไหร่ ใครเป็นคนจ่ายค่าถ่ายรูปนั้น...น่าจะถ่ายไว้ 1 โหล ตามข้อกำหนดของร้าน ... ทุนการศึกษา น่าจะได้รับตอนเรียนชั้น ป.5 มีครูใจดี อาสาไปรับเงินทุนให้ที่อำเภอเมือง บุรีรัมย์ ซี่งในสมัยนั้น การเดินทางก็ลำบากพอสมควร จดจำไม่ได้ว่าครูท่านใดอาสาไปรับทุนให้แทน โดยให้เหตุผลว่านักเรียนและผู้ปกครองไม่สะวดกในการเดินทางไปรับด้วยตนเอง... เมื่อได้ทุนมา น่าจะ 2,000 บาท ถ้าจำไม่ผิด ครูจะให้คุณตามาเซ็นต์รับ น่าจะถูกแบ่งจ่าย เดือนละ 500 บาท... นั่นคงเป็นทุนการศึกษาก้อนแรกในชีวิต ที่ช่วยต่อลมหายใจ... เมื่อวานเก็บห้องพัก จึงได้เห็นรูป 2 นิ้ว ที่ถ่ายไว้ครั้งแรกในชีวิต ตอนเรียนชั้นประถม24 ... รูปภาพ มักบอกเล่าเรื่องราวได้มากมาย  บันทึกไว้ในความทรงจำ

ชีวิตคนเรา มีเรื่องราวมากมายเข้ามาในชีวิต หลายต่อหลายครั้ง ภาพถ่ายก็ช่วยย้ำเตือนความทรงจำเราได้ บางเรื่องหลงลืมไปเสียสนิท พอได้ดูรูปภาพ ก็ทำให้ความทรงจำนั้นหวนกลับมาอีกครั้ง เรื่องทุกข์ สุข ก็อบอวนอยู่ในภาพถ่ายนั้น ๆ  ได้เห็นร่องรอยของชีวิตว่าผ่านเรื่องราวอะไรมา คล้าย ๆ จิ๊กซอว์ ที่ช่วยปะติดปะต่อชีวิต


จาก 2534 ถึง 2561

หมายเลขบันทึก: 655646เขียนเมื่อ 16 ตุลาคม 2018 13:30 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 ตุลาคม 2018 13:30 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (1)

-สวัสดีครับ-ผมมีโอกาสได้รับทุนการศึกษาของมูลนิธิพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในช่วงที่ศึกษาอยู่ในระดับอุดมศึกษา -ถือเป็นทุนการศึกษาที่คุ้มค่าและส่งต่อให้ผมได้มีโอกาสต่างๆ ในชีวิตมากขึ้นครับ-ขอตั้งใจทำความดีต่อไปครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี