ตรงนี้ผมมีเรื่องเล่า เรื่องของ ด.ช.มะ ปาต๊ะ เขาอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ผมพยามสอนเขาจนวันหนึ่ง เขาเขียน “ฉันไปทะเล” ตามที่ผมสอนให้อ่านได้ เขาดีใจ พอผมให้เขาเขียน เขาเขียนได้ ผมนำงานชิ้นนั้นไปปิดไว้ที่มุมคนเก่งวันนี้ ตอนเที่ยงวัน มะ ชวนน้องมาดู ตอนโรงเรียนเลิก มะชวนพ่อมาดู รุ่งเช้ามะส่งงานมาให้ผมอ่าน
ฉันไปทะเล
พ่อไปทะเล
แม่ไปทะเล
พี่ไปทะเล
น้องไปทะเล
ครูไปทะเล
ผมชื่นชมว่ามะเก่ง เขายิ้มอย่างพอใจ วันต่อมา มะ เขียนให้ผมอ่าน
ฉันไปทะเลสนุกมาก
ผมถามเขาว่าใครสอน มะบอกว่า พ่อสอน และต่อๆ มา มะ มีผลงานให้ผมอ่านเรื่อยๆ ตรงนี้สำคัญมาก เพราะคำชมเชย หรือการชื่นชมผลงาน ส่งผลให้เจ้าของผลงานภูมิใจและใคร่จะทำงานต่อๆ ไปอีก
Harlock กล่าวว่า “การชมเชยมีผลในการกระตุ้นให้เกิดแรงจูงใจในการทำงานที่กำลังกระทำอยู่ และที่จะต้องกระทำติดต่อกันไปในระยะเวลาหนึ่ง”
การสร้างแรงจูงใจด้วยการยอมรับความสามารถของเด็ก การมีช่องว่างให้เด็ก ประกาศความสำเร็จของตนให้คนอื่นรู้ มันเป็นการลงทุนที่น้อยมาก แต่คุณค่าของการลงทุนนี้สูงมาก
ความสำเร็จของการเขียนบทกวี 3 บรรทัด หรือความเรียง 3 บรรทัด จะสำเร็จได้มากน้อยเพียงใด อยู่ที่คุณครูผู้สอนและเด็กผู้เรียนนั้นแหละ ถ้าทุกคนสร้างบรรยากาศสภาพแวดล้อมให้ดี ดั่งที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้คุณครูก็จะประสบความสำเร็จในการสอนให้เด็กๆ เขียนบทกวี 3 บรรทัด ดั่งที่ นุรดีนา จารง เขียนไว้ว่า
มาโรงเรียนเพียรศึกษาวิชาเด่น
จนแลเห็นเป็นที่สุดจุดมุ่งหมาย
เขียนกวีมีค่ามามากมาย
ผลสุดท้ายได้เป็นเช่นกวี
ด.ญ.นุรดีนา จารง (2533)
ร.ร.บ้านบาโด ยะลา
ผมขอจบเรื่องเล่าตอนนี้ด้วยคำกล่าวของ ซูคอมลินสกี้ ว่า
“ครูมิได้อยู่กับนักเรียนเพียงสองต่อสองเท่านั้น
แต่ยังมีบุคคลที่สามอยู่ด้วย
คือ ความสำนึกของคุณ ซึ่งเป็นความสำนึกในความเป็นครูของคุณ”
บรรณานุกรม
ชาตรี สำราญ. การสอนโดยอาศัยสิ่งแวดล้อมเป็นสื่อ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ. องค์การค้าของคุรุสภา. 2543.
ชาตรี สำราญ. สอนอย่างไรให้เด็กเกิดแรงบันดาลใจเขียนบทกวี. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ. องค์การค้าของคุรุสุภาพ. 2543.
ชาตรี สำราญ. เสียงจากบาโด. ยะลา. เสริมการพิมพ์. 2532.
ชาตรี สำราญ. เสียงจากบาโด เล่ม 2. ยะลา. สำนักพิมพ์ศึกษาธิการเขต เขตการศึกษา 2. 2534.
ชาตรี สำราญ. แต่งใจ ใส่วิญญาณ. เสียงจากบาโด เล่ม 7. ยะลา. เสริมการพิมพ์. 2535.
บรรทัดไม้ (นามแฝง). ความว่างเปล่าที่สุดสายตา. บทกวีสามบรรทัด. กรุงเทพฯ. 2557.
ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. ภาษากับความคิด. กรุงเทพฯ. สนพ.กราฟิคอาร์ต. 2525.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. คิดนอกกรอบสอนและสร้างได้อย่างไร.กรุงเทพฯ. วิทยาลัยคุรุศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. 2557.
ไพโรจน์ อยู่มณเฑียร. 903 วาทะการศึกษา. กรุงเทพฯ. สนพ.สายใจ. มปพ.
‘รงค์ วงษ์สวรรค์ (หนุ่ม). บนหลังหมาแดดสีทอง. พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี. สนพ.ศรีปัญญา. 2558.
วิศิษย์ วังวิญญู. โรงเรียนทำเอง. นนทบุรี. หจก.ภาพพิมพ์. 2558.
สม สุจีรา. ทพ. ทักษะสำคัญกว่าความรู้. สมุทรสาคร. พิมพ์ดีจำกัด. 2558.
สมภาร พรมทา. น้ำชาก้นถ้วย. กรุงเทพฯ. สนพ.สัญลักษณ์. 2557.
สมภาร พรมทา พระมหา. กระแสธารแห่งความเงียบ. กรุงเทพฯ. จตุจักรการพิมพ์. 2526.
อ่านเป็นเล่มได้ที่นี่ ครับ https://docs.google.com/docume...
