ผู้เขียนไปส่งพี่ฟ้าครามที่โรงเรียนทุกครา...จะได้ยินเพลง ๆ นี้เสมอ ๆ เนื่องจากทางโรงเรียนเปิดให้ได้ยิน...ชอบและแค่ภูมิใจที่เป็นคนพิษณุโลกเต็มตัว...ยังนึกเสมอว่า "ชาติก่อนคงเคยเป็นทหารเก่าของเมืองสองแคว...ปัจจุบันจึงต้องมาทำงานเพื่อปกป้องเมือง ๆ นี้เอาไว้อีก"...ฉันรักเมืองนี้ เมืองสองแคว หรือเมืองพิษณุโลกงามตามบทเพลง...I love Phitsanulok...
นามพิษณุโลกงาม พุทธชินราชงามสถิตมิ่งมงคล
อารามเรืองวิหารสะคราญช่อฟ้าสูงเสียดนภา แลระราญเวโหน เพียงจำลองสวรรค์ ชะลอป่าชั้นเมืองวน น้ำยมน่านชัดฝั่งวังเวง คล้ายดั่งเพลงบ่งบทยุคล โอ้เมืองนเรศวรเคยอวนฟุ้งชื่อลือร้น พ้นจากทาสคืนเป็นไทยเริงน้ำใจชาติสกล มวลพิษณุโลกชน เคยพลีอุทิศกายมะลายเอาเลือดริน ฝากดินฝากฟ้าป้องชาติ แสนฉ่ำหวาน ใดหนอปานเปรียบเทียบเทียมเลย ซึ้งในน้ำใจชาวราชเอย ฉ่ำธรรมชาติเชยชื่นชู้ชูใจ นครไทยใสสนิทเมืองมิตรไมตรี วัดโบสถ์เป็นศรี บางระกำคนเฉิด พรหมพิรามวังทองเลิศ แสนประเสริฐบางกระทุ่ม เขียวชะอุ่ม นาเขียวชาละอุ่มแลเห็นเนินมะปรางชาติตระการน้ำตกซ่าซ่านซาบซ่านจับใจ ***นามพิษณุโลกงาม นามพิษณุโลกงาม นามพิษณุโลกงาม นามพิษณุโลกงาม
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาฟังเพลงนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๑