ชอบมากกกกกกกกกก...เป็นเพลงที่สมัยนี้มองได้อีกมุมหนึ่งของการเป็นตัวร้าย...สมัยก่อนหากทุกคนมองว่า ตนเองจะต้องเป็นพระเอก นางเอก ห้ามเป็นตัวร้าย ตัวโกงเด็ดขาด...แต่นั่นคือ ละคร การเล่นเป็นตัวละครหากเราเล่น หรือสวมบทบาท เราจะเล่นบทไปตามนั้น เพราะนั่นคือ สิ่งสมมุติให้เป็น...โดยเฉพาะบทบาท หากเรามองถึงว่า เราเล่นตามบทบาทที่เขาให้เล่น ตัวไหน ๆ ก็มีความสำคัญด้วยกันทุกตัว เพราะว่าถ้าขาดตัวใดตัวหนึ่งไป นั่นคือ การขาดอัตถรสของการแสดงไปอีกอย่างหนึ่ง...เรียกว่า หากเล่นเป็นตัวไหน ก็คือ การได้แสดง เข้าถึงบทบาทของตัวละครตัวนั้น...เป็นสาเหตุของการชอบของผู้เขียนเองว่า ทำไม? จึงชอบตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นตัวไหน ๆ หากเล่นได้ ก็จะถือว่า ตีบทบาทของละครตัวนั้นได้ แสดงได้ถึงบทบาทของตัวละคร ทำให้คนดูอินในอารมณ์ของตัวละครตัวนั้น เช่น ตัวพระ ตัวนาง จะทำอย่างไรให้คนรักและชอบ ส่วนตัวตลกทำอย่างไรให้คนดูมีอารมณ์ขัน หัวเราะ มีความสุข สำหรับตัวร้าย หรือตัวนางร้าย เล่นอย่างไรจะทำให้คนดูเกลียด ไม่ชอบ ไม่รัก เพราะสิ่งต่าง ๆ ที่แสดงออกมา นั่นคือ การเล่นถึงบทบาทของตัวละคร...จึงเป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ทำให้ผู้เขียนมองอีกมุมหนึ่งของตัวละครว่า...ไม่ว่าตัวไหน ๆ ละครทุกตัวก็มีความสำคัญด้วยกันทั้งสิ้น...เปรียบเทียบกับชีวิตจริงของมนุษย์ที่เกิดมาบนโลกใบนี้ก็เช่นกัน ทุกคนมีความสำคัญด้วยกันทุกคน เพียงแต่แตกต่างกันด้วยภาระหน้าที่ ความรับผิดชอบเท่านั้นเอง
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาฟังเพลงนี้ค่ะ "ตัวร้ายที่รักเธอ"
๒๙ มิถุนายน ๒๕๖๑
ทำดีกับเธอเท่าไร เธอไม่เคยหันมาเหลียวแล ไม่เคยที่จะแยแส ไม่เคยที่จะสนใจ ไม่เคยที่จะสงสาร ไม่เคยที่จะเห็นใจ ก็เรามันเป็นตัวร้าย ที่ไม่มีใครเขาอยากจำ ก็รู้ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี ดังทศกัณฐ์ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา แล้วเหตุใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ ไม่มีใครคบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครสนใจ ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ อยากให้รู้ไว้ ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ สุดท้ายก็เป็นอย่างนี้ สักกี่ที ก็แพ้เรื่อยมา สุดท้ายต้องจมอยู่กับน้ำตา ความเฉยชาและความเสียใจ ก็รู้ว่าคงสู้เขาไม่ไหว สุดท้ายก็พ่ายแพ้อยู่ดี ดังทศกัณฐ์ที่แพ้พระรามทุกที ให้ดีแค่ไหนก็ไม่ได้ใจสีดา ถึงกูจะร้าย กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา แล้วเหตุใดเล่า จึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ ทุกๆ อย่างทุกการกระทำเพียงหวังให้เธอ หันมาเจอะเจอ หันมาจ้องมองและลองสนใจ และตอนสุดท้ายกูคงต้องตายในตอนจบ ไม่มีใครคบ ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครสนใจ ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักเธอจนสุดหัวใจ อยากให้รู้ไว้ ถึงฉันจะร้ายแต่ก็รักเธอ เกิดมาชาติใด ขอเพียงสักครั้งได้คู่กับเธอ ได้ไหมเล่าเออ ให้เธอหันมาสนใจ
...อ้างอิง https://www.siamzone.com/music/thailyric/11246
ที่มา : https://www.youtube.com/watch?v=MWT_lP9O6XU
รู้จักเพลงนี้ เพราะรายการนี้ละค่ะ เพราะมาก