พ่อครูจากไปแต่ตัว แต่สิ่งที่เหลืออยู่ยิ่งใหญ่ คือ หนังสือที่พ่อครูเขียนไว้

เราเคยเจอพ่อครูหลายครั้ง ในงานประชุมวิชาการบ้าง เจอพ่อครูตอนท่านมาเรียนที่ กทม

เจอที่สวนป่าพ่อครู 2 ครั้ง ครั้งแรกตั้งใจไป นอนสวนป่า หนึ่งคืน ครั้งหลังไปกับคณะแพทยศาสตร์ไปเชิญพ่อครูมาเป็นวิทยากร KM

ต่อมามีโอกาสพาพ่อครูมาตรวจที่ รพ ศรีนครินทร์สองครั้ง

และเคยคิดหลายครั้งจะไปเก็บเห็ดหน้าฝน แต่ไม่ได้ไปอีก

แต่ได้ติดตามอ่านเรื่องราวพ่อครูเขียนทุกเช้า

พ่อครูเป็นคนที่เขียนได้อย่างมีเสน่ห์ น่าติดตาม สนุกสนาน  ภาษาสวย มีความเป็นเฉพาะตัว ไม่มีใครเหมือน

พวกเราทุกคน รู้จักพ่อครูผ่านงานเขียน จนมีความรู้สึกเหมือนญาติที่ใกล้ชิด heart to heart

ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสประสานให้หน่วย palliative ไปช่วยพ่อครูในวาระสุดท้าย เพียงวันเดียว

จนมารู้ข่าวว่า พ่อครูป่วย จนในที่สุด ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2561 เวลา 16.07 น  พ่อครูก็จากไป

วันนี้ 13 พฤษภาคม 2561  เป็นวันที่ร่างพ่อครูไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว

เราหวังว่า พ่อครูจะมีความสุขในสรวงสวรรค์ชั้นฟ้านะคะ

แก้ว

บันทึก

Cr ภาพจาก ดร กะปุ๋ม