ผมสังเกตุว่า เส้นทางธรรมจะมุ่งตรงสู่การ "ทำงาน" ในชีวิตประจำวัน ตอนฝึกตนใหม่ ๆ นั้นผมจะแยกเรื่องทางธรรม กับ ทางโลกออกจากกันอย่างชัดเจน ประมาณว่า เดินกันไปคนละทาง และเมื่อแยกฝึกตนอย่างหนักออกไปสักระยะหนึ่ง ก็จะพบว่า พอหันกลับมาทางโลก ก็จะไม่สามารถประคองจิตได้ จนเริ่มจะรู้ว่า ต้องหาทางผสานโลกกับธรรมเข้าหากัน จนระยะหลัง ๆ นี้ ในทางทฤษฎีเริ่มจะรู้ชัดแล้วว่า ทางกันทางธรรมนั้นเป็นทางเดียวกัน แต่ในภาคปฏิบัตินั้น ยังแยกส่วนอยู่มาก หนอ และแล้วปีนี้เอง "ธรรมงาน" หรือ การปฏิบัติธรรมด้วยการทำงานก็เด่นชัดขึ้นมาในความเข้าใจ
