ผมทำงานอยู่คนเดียว..แล้วก็เดินไปเดินมา..สำรวจสภาพความชำรุดทรุดโทรมรอบอาคาร และก็ดูความเรียบร้อยสวยงามพร้อมๆกัน..วันหยุด..ในโรงเรียนเนื้อที่ ๒๕ ไร่ ผมเดินไม่ทั่ว..แต่วันนี้ก็เกือบไปเหมือนกัน ไม่ได้เดินคนเดียว..มีเจ้าเขี้ยวเงิน..เดินตาม...
ปิดเรียน ๓ วัน..ทำโรงเรียนให้พร้อมในระดับหนึ่ง เพื่อพรุ่งนี้..จัดการเรียนการสอนได้ทันที..ผมทำอย่างนี้มาตลอดชีวิตการเป็น..ครู..วันนี้..ทำหน้าที่อำนวยการ..ก็ถือว่าได้ช่วยอำนวยความสะดวกให้บุคลากร..ถ้าโรงเรียนพร้อมกว่านี้..อาจไม่เลือกที่จะต้องทำแบบนี้..ทำแล้ว..โชคดี..ที่รู้สึกดี..ที่ไม่ก่อให้เกิดความทุกข์กายทุกข์ใจ..
กำลังใจ..ในการทำงาน ณ เวลานี้ เกิดจากบุคคลที่ชื่อ..บุญชู..อุปถัมภ์ค้ำชูมาโดยตลอด..ครึ่งทางของชีวิตครู..ในโรงเรียนขนาดเล็ก ไร้ข้อขัดข้องไปกว่าครึ่ง ทั้งห้องเรียน(ชั่วคราว)และครูจ้างสอน(พิเศษ) จากเงินนอกงบประมาณ..เป็นเงินของคุณบุญชู..ทั้งสิ้น
ผมเพลิดเพลินกับงานที่หลากหลาย..ไม่มีใครบอกว่า..เอาที่สบายใจ..แต่ใจก็คิดถึงตลอดเวลา..ใบหน้าเปื้อนยิ้มเล็กน้อย..บอกตัวเองว่า..เรามีบุญ..ครูมีบุญ..เด็กก็มีบุญ..ทุกคนมีบุญ (ชู) อยู่ในหัวใจ..ได้รับอานิสงส์จากการทำบุญร่วมกันมา..บุญ(ชู)ช่วยเสริมส่ง..ให้งานพัฒนาการศึกษา..เดินหน้า..ไม่ต้องดีกว่าใคร แต่ต้องดีกว่าเดิม...
ผมยังไม่รู้ว่า..จะตอบแทนบุญคุณ..คุณบุญชู..อย่างไร..? คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิด..ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด..ทำให้มากกว่าหน้าที่ได้ไหม..?มั่นใจว่าทำได้..แบบว่าหนักเอาเบาสู้.แล้วครูล่ะ..คิดอย่างไร..?.ผมไม่รู้..แต่เท่าที่เห็น..ผมคิดว่าผมน่าจะมีบุญจริงๆ ได้ครูที่ทำงานเต็มที่เต็มเวลาทุกคน....
โรงเรียนขนาดเล็ก..ไม่มีโอกาสได้เลือกครู..แต่ผมก็ได้ครูมืออาชีพมาร่วมงาน..บางท่านใช้คำว่า..ครูพันธุ์ใหม่..น่าสนใจมากในสถานการณ์ปฏิรูปการศึกษาในปัจจุบัน ที่ครูต้องปรับตัว..พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง..ผมคิดว่า..คุณบุญชู..มีส่วนให้เกิดความคิดใหม่ๆในการปฏิบัติงาน..
ครูพันธุ์ใหม่..ในความคิดและมุมมองของ..นายแพทย์สุรเกียรติ อาชานานุภาพ..มีความชัดเจน..และเข้าถึงได้ไม่ยาก..ดังนี้...
“ครูมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้คนต่างๆ....ไม่ใช่เพียงทำหน้าที่เป็น"ผู้รู้"ถ่ายทอดความรู้(เก่าในตำรา)ด้วยการพูดให้คนนั่งฟังนิ่งๆ(หลับบ้าง เล่นบ้าง คุยกับเพื่อนบ้าง เล่นมือถือบ้าง)ในห้องสี่เหลี่ยมอยู่ฝ่ายเดียว ....และไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียนทั้งในเวลาและนอกเวลาของชั่วโมงสอน..”
“ แต่จะสอนจากความเป็นตัวตนของตน ..สอนให้รู้ ทำให้ดู อยู่ให้เห็น เย็นให้ตาม งามให้ซับ..ใช้หลักการจัดการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์กับผู้เรียน(เริ่มต้นด้วยการเคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้เรียน) และ"ทฤษฎีสามเหลี่ยมขับเคลื่อนงาน"ในการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เรียน..”
“ทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตร ร่วมเรียนรู้และใช้ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผู้เรียน ..ทำหน้าที่เป็นกระบวนกร(คุณอำนวย/facilitator) ประสานงาน อำนวยความสะดวก ร่วมออกแบบกระบวนการเรียนรู้กับผู้เรียน จัดบรรยากาศการเรียนรู้ที่เต็มไปด้วยมิตรภาพ ภราดรภาพ เสมอภาค ให้เกียรติ เคารพ เกื้อกูลกัน.."
“..ให้คำปรึกษาแนะแนว ชี้แนะ กระตุ้น หนุนเสริม เติมเต็ม .สะท้อน สรุปบทเรียน ร่วมตกผลึกความคิดกับผู้เรียน..”
นี่แหละ..ใช่เลย..ครูของผม..ครูพันธุ์ใหม่ที่ผมฝันไว้..ครูที่ได้รับการสนับสนุนจากเงินนอกงบประมาณ ของคุณบุญชู ลิ่มอติบูลย์...กราบขอบพระคุณ..คุณบุญชู และขอบคุณครู..ทุกคน
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๐
