เราอยู่กันที่นี่ บ้านหลังเดียวกัน 51 : พี่ปอไม่ค่อยกลับบ้านแล้ว

   

พ่อครับ...

   ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา พ่อยุ่งกับเรื่องรับปริญญาของพี่ปอ นั่นเท่ากับว่าผมต้องโดดเดี่ยวบ่อยครั้ง พ่อจะกลับทีแต่ละวันก็ดึกอยู่แล้ว แต่วันที่พี่ปอซ้อมรับปริญญาพ่อก็กลับดึก วันจริงก็ยิ่งดึกมากขึ้น...

พ่อครับ...พี่ปอจบแล้ว พี่ปอจะกลับมาอยู่บ้านเราไหมครับ

   ผมสังเกตุว่า ยิ่งพี่ปอจบก็ดูเหมือนพี่ปอจะไม่ค่อยกลับบ้านเลย ผมคิดถึงพี่ปอเหมือนตอนที่พี่ปอกลับมาอุ้มผมแล้วหอมที่หัวผมพร้อมพูดว่า คิดถึงจังเยย คิดถึงจังเยยย...

   ผมมารู้อีกทีว่าพี่ปอตัดสินใจเรียนต่อ นั่นเป็นสาเหตุที่พี่ปอต้องเรียนหนักจนไม่มีเวลากลับเสาร์อาทิตย์เหมือนก่อน พี่ปอเล่าให้พ่อฟังอยู่เสมอว่า วันเสาร์ต้องไปเลี้ยงวัว ผมก็ไม่เข้าใจอยู่นั่นแล่ะว่า ทำไมพี่ปอต้องไปเลี้ยงวัว พี่ปอควรจะกลับมาเลี้ยงผมมากกว่าไม่ใช่หรือ 

   หรือว่าพี่ปอลิมหมาน้อยตัวนี้ที่เคยบอกว่าเป็นน้องที่น่ารักของพี่ปอ พี่ปอไปหลงรักเจ้าวัวหนังหนาคอย่น ที่วันๆไม่เห็นทำประโยชน์อะไร เอาแค่ทำตัวน่ารักอย่างผมก็มีน้อยเต็มที

พ่อครับ...

   ผมคิดถึงพี่ปอ พี่ปอไม่เคยดุผมเหมือนพ่อกับแม่ พี่ปอใจดี 

   ผมไม่ได้บอกว่าพ่อแม่ใจร้ายนะ ถึงยังไงผมก็รักพ่อ รักทุกๆคน

   เพราะเราอยู่กันที่นี่ บ้านหลังเดียวกัน


.......................


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ เจ้าทอฟฟี่



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

น่ารักค่ะ คุณพ่อถ่ายทอดความรู้สึกน้องออกมาดีมากเลยค่ะ น้องเค้าจะรู้สึกแบบนี้จริงๆ นะค่ะ. 

เขียนเมื่อ 

อย่างนี้ต้องหาเพือนมาอยู่ด้วยอีกสักตัวนะจ๊ะคุณพิชัย

เจ้าตัวเล็กจะได้มีเพื่อน หายเหงาแน่ ๆ 

เขียนเมื่อ 

นั่งรออย่างมีความหวังต่อไปนะเจ้าท้อฟฟี่

ท๊อฟฟี่โชคดีมากเลยนะครับที่ได้อยู่กับคุณ พ.

-สวัสดีครับ

-น่ารักมากครับ..

-น้องปอเรียนต่อที่เดิมเลยใช่ป่ะครับ

-สุดยอดเลยคร้าบ...

-ขอเป็นกำลังใจให้น้องปอนะครับ

สวัสดีค่ะ

น่ารักจังค่ะ  พี่ปอก็คงคิดถึงเจ้าตัวเล็กแน่เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ตอนนี้มีงานเกษตร

พี่ปองานยุ่งครับ

555