
5 พฤศจิกายน 2560
เรียน ผู้บริหาร เพื่อนครูและผู้อ่านที่รักทุกท่าน
วันจันทร์ที่ 30 ตุลาคม 2560 เป็นวันออกทุกข์วันแรกของปวงชนชาวไทยหลังการเสร็จพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชค้นหาเสื้อผ้าที่เก็บใส่ตู้ไว้ปีกว่าเลือกเสื้อสีเหลืองเนื่องจากรัชกาลที่ 9 และรัชกาลที่ 10 ทรงพระราชสมภพวันจันทร์และวันนี้เป็นวันจันทร์ มีการประชุมหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดนนทบุรีได้มอบผอ.กลุ่มอำนวยการคุณอัมพร สงประชาไปประชุมแทนเพราะผมติดประชุมคณะกรรมการกลั่นกรองเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการในสำนักงาน 38 ค.(2) ที่ทบทวนใหม่สัญลักษณ์แห่งการไว้ทุกข์ถูกเก็บเรียบร้อยตามที่รัฐบาลประกาศแต่คนส่วนใหญ่ก็ยังสวมเสื้อผ้าโทนสีทึบเป็นส่วนใหญ่ เวลา 09.30 น. เป็นประธานปาะชุมคณะกรรมการกลั่นกรองการเลื่อนเงินเดือนเล่าข้อเท็จจริงให้ที่ประชุมฟังทุกคนเห็นด้วยมีมติเป็นเอกฉันท์เลิกประชุมคณะแรกเสร็จต้องต่อด้วยคณะกรรมการจัดสรรงบประมาณ 2561 และเตรียมตั้งงบประมาณ 2562 นั่งได้สักพักมอบท่านรองฯพีรากรบุนนาคดำเนินการต่อเที่ยงขับรถไปห้างโลตัสโอนเงินให้เจ้าหนี้สองรายคือสหกรณ์ออมทรัพย์ครูปทุมธานีจำกัดเป็นค่าหุ้นรายที่สองเป็นค่าเช่าบ้าน ถือโอกาสแวะ Swensen กินไอศกรีมไป 1 ถ้วยบ่ายลงชื่อในแฟ้มเอกสารเย็นไปห้างโฮมโปรซื้ออุปกรณ์ไฟฟ้าให้เต้ยจากสพป.ปทุมธานีเขต 1 มาติดตั้งให้

วันอังคารที่ 31 ตุลาคม 2560 เช้าประชุมเตรียมรับการประเมิน ITA มีผอจริยาสวนคล้ายเป็นเจ้าของเรื่องให้แนวทางดำเนินการเสร็จมอบท่านรองฯสุชาติเต่าสุวรรณดำเนินการต่อผมและรองฯพีรากร บุนนาคออกมาพบประธานกรรมการสถานศึกษาโรงเรียนหนึ่งที่มายื่นหนังสือให้ย้ายผอ.รร. นั่งคุยกันนานเขายืนยันถึงความไม่เหมาะสมของผอ.รร. ในการบริหารงานขอให้ย้ายออกไปขอเวลาสืบข้อเท็จจริงหนึ่งเดือนเขาตกลงเที่ยงไปเลี้ยงส่งจนท.ลูกจ้างในสำนักงานสอบได้ไปบรรจุเข้ารับราชการที่สำนักพระราชวังที่ครัวกันเอง เชียงรากปทุมธานีกลับถึงสำนักงานรับแจ้งว่าบ่ายนี้รองเลขาธิการกพฐนางสาวอุษณีย์ธโนศวรรย์จะมาตรวจเยี่ยมโรงเรียนน้ำท่วมที่โรงเรียนอนุบาลบางกรวยและโรงเรียนวัดปรมัยยิการามจึงนำท่านไปดูตามประสงค์โรงเรียนอนุบาลบางกรวยเปิดเรียนเตรียมการเป็นวันแรกน้ำไม่ท่วมแล้วแต่มีนักเรียนหลายคนยังเดือดร้อนเพราะน้ำท่วมบริเวณบ้านส่วนโรงเรียนวัดปรมัยยิการามอยู่บนเกาะเกร็ดต้องนั่งเรือข้ามฟากเข้าไปน้ำยังท่วมสูง 50 ซม. กว่าจะได้กลับโล้เพล้พอดี

วันพุธที่ 1 พฤศจิกายน 2560เช้านี้ทำงานแฟ้มจน 10 โมงเดินทางไปโรงพยาบาลศิริราชเพื่อเยี่ยมบิดาของรองฯวิชุชลดาโชคคณาพิทักษ์ซึ่งเคยทำงานด้วยกันที่สพท.ชุมพรเขต 1 การจราจรไม่ติดขัดผู้ป่วยพักฟื้นหลังผ่าตัดที่ตึกเฉลิมพระเกียรติชั้น 5 อาการดีมากสามารถเดินได้พูดได้อายุ 92 ปียังดูแข็งแรงท่านบอกว่าเพราะกินใบกระท่อมสรุปใบกระท่อมน่าจะเป็นยารักษาโรคมากกว่ายาเสพติดเที่ยงแวะกินข้าวที่ร้านเก่าแก่ชื่อฉวางเป็นข้าวแกงปักษ์ใต้ที่มีมานานสมัยเรียนที่ประสานมิตรหากมาเที่ยวแถวสนามหลวงจะต้องข้ามเรือจากท่าพระจันทร์มาขึ้นที่ท่าพรานนกเดินดุ่มๆไปทานข้าวที่ร้านนี้ บ่ายกลับมาทำงานแฟ้มเอกสาร
วันพฤหัสบดีที่ 2 พฤศจิกายน 2560เช้าทำงานเอกสารจนเวลา 10:00 น. ไปสถาบันโรคทรวงอกตั้งใจจะฉีดวัคซีนป้องกันปอดอักเสบเพราะปีที่แล้วฉีดเมื่อเดือนธันวาคมไปถึงดำเนินการจนไปรอในห้องฉีดยามีพยาบาลอาวุโสถามว่าเคยฉีดไหมบอกเธอว่าฉีดเมื่อปีที่แล้วเธอค้นประวัติจนเจอแล้วบอกว่าวัคซีนตัวนี้ไม่ได้ฉีดทุกปีแล้วไปหาข้อมูลในที่สุดได้ข้อสรุปว่าฉีดครั้งเดียวอยู่ได้ 5 ปีจึงต้องทำเรื่องคืนยาที่เบิกมาให้รถไปส่งที่เดอะมอลล์งามวงศ์วานซื้อสายสะพายกล้องถ่ายรูป 1 เส้นของ Peak Design ราคา 2550 บาทเที่ยงพอดีชวนทีมงานที่ไปส่งโรงพยาบาลกินสุกี้ MK บ่ายทำงานเอกสารจนบ่ายสามโมงเดินทางไปวัดบางไผ่พระอารามหลวงเป็นประธานฌาปนกิจศพน้าของคุณชูชาติกาญจนธนชัยประธานสหกรณ์ออมทรัพย์ครูนนทบุรีจำกัดขากลับสำนักงานแวะ Home Work ซื้อคีมตัดเหล็ก 1 อันเพื่อซ่อมแซมของใช้ในบ้านเวลา 17:00 น. เดินทางไปวัดน้อยนพคุณแถวสะพานแดงบางซื่อเพื่อฟังสวดพระอภิธรรมศพบิดาของเจ้าหน้าที่ในสำนักงานสวดเสร็จ 2 ทุ่มครึ่ง

วันศุร์ที่ 3 พฤศจิกายน 2560วันนี้เป็นประเพณีลอยกระทงบรรยากาศเหงาๆไม่คึกคักครึกครื้น ทำงานเอกสารจากแฟ้มงานที่มีไม่มากนักสลับกับการอ่านหลักกฎหหมายปกครองเกี่ยวกับการคุ้มครองชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษาเพื่อดูรายละเอียดในทางปฏิบัติเป็นความรู้ประเทืองปัญญาไม่มุ่งหมายจะไปชี้แนะใครอีกสพฐ.ได้แบ่งโควตาเข้าเข้าเยี่ยมชมพระเมรุมาศให้นักเรียนในจังหวัดนนทบุรีมาจำนวนหนึ่งในวันเสาร์และอาทิตย์นี้จึงต้องรีบแจ้งโรงเรียนเพื่อดำเนินการเที่ยงออกไปทานข้าวข้างนอกถือโอกาสแวะชมวัดชลประทานรังสฤษฎ์เปลี่ยนแปลงไปมากจนต้องเรียกว่า New Version มีตัวอาคารประยุกต์ที่เป็นระเบียบกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมเดิมที่สร้างไว้สมัยหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันก็ชื่อเจ้าคุณปัญญาเหมือนกันเป็นพระปักษ์ใต้เหมือนกันเป็นนักเทศน์นักปฏิบัติเหมือนกัน จึงนำพาวัดที่มุ่งเน้นพุทธธรรมเป็นหลักมากกว่าพิธีการจึงได้เห็นกฎกติกาใหม่ๆออกมาเช่นรณรงค์ไม่ให้วางหรีดเพราะเป็นการเพิ่มขยะให้วัดจัดระเบียบศาลาสวดพระอภิธรรมตัดตัวกูของกูระยะแรกจึงมีแรงต้านจากกลุ่มเสียประโยชน์ค่อนข้างมากทุกวันนี้เงียบไปพร้อมระบบใหม่เกิดขึ้นญาติโยมก็ชมว่าดี ต้องเรียกว่าค่าของคนอยู่ที่ผลของงานจะหาเวลามาทำบุญเนื่องในงานสลายสรีรท่านปัญญานันทภิกขุในวันเสาร์หรืออาทิตย์นี้หากพลาดโอกาสจะรู้สึกติดค้างในใจท่านปัญญานันทภิกขุเป็นคนพัทลุงผมก็เป็นคนพัทลุงรู้จักท่านแต่ชื่อเสียงและผลงานไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวแต่กับเจ้าอาวาสปัจจุบันคุ้นเคยกันมากแต่พักหลังหน้าที่การงานผมมันวุ่นวายจนขาดสมาธิประกอบกับสุขภาพที่ไม่ดีจึงไม่ได้ไปกราบท่านนานแล้ว เคยเห็นแต่แผนผังการพัฒนาพอมาเห็นของจริงในวันนี้ต้องบอกว่าขอกราบงามๆสามครั้งกับผลงานที่ฝากไว้ในพระพุทธศาสนา ชอบข้อเขียนนี้มากอ่านเมื่อไหร่ก็โดนค่านิยมแห่งชีวิตผู้อัจฉริยะคือผู้สามารถที่วางตัวเองถูกที่ส่วนผู้โง่เง่าในสายตาเราอาจจะเป็นผู้มีความสามารถที่บังเอิญวางตัวเองผิดที่นั่นเองตัวอย่างเช่น คุณกับคนป่าผู้หนึ่งขณะหลงทางในป่าอัฟริกาขาดแคลนทั้งน้ำและอาหารในภาวะเช่นนั้นคุณต้องถือว่าคนป่าผู้นี้เป็นอัจฉริยะเพราะเขารู้วิธีเอาตัวรอดในป่าในทางกลับกันหากคุณพาคนป่าเข้าเมืองสั่งให้เขาใช้คอมพิวเตอร์ สถานการณ์จะกลับหน้ามือเป็นหลังมือเพราะเขากลายเป็น idiot ไปแล้ว คนเราเกิดมาย่อมใช้ได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งนักวิทยาศาสตร์บางคนแยกบันไดเสียงไม่ออกจิตรกรบางคนเขียนจดหมายไม่เป็นแต่คนเหล่านี้วางตัวเองถูกที่จึงประสบความสำเร็จใหญ่หลวง Picasso เดิมทีอยากจะเป็นกวีแต่บทกวีของเขาถูก Gertrude Stein กวีหญิงวิจารณ์จนไม่มีชิ้นดี แต่เพราะมีสุภาพสตรีคนหนึ่งมาสะกิดเตือนเขาจึงวางตัวเองในจุดใหม่จนกลายเป็นจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ อันที่จริงผู้คนและเรื่องราวต่างๆล้วนน่าชื่นชมทั้งนั้นถ้าอยู่ในกาลเทศะที่เหมาะสม เช่นซุปรสเด็ดเมื่อหยดลงบนเสื้อเชิ้ตกลับกลายเป็นจุดด่างพร้อย คำหวานลับเฉพาะบนเตียงเมื่อเล็ดลอดไปสู่สาธารณชนกลับกลายเป็นคำหยาบโลน แปลกดีไหม อาหารที่อมอยู่ในปากถ้าบ้วนออกมาดูน่าขยะแขยง ถ้ากลืนเข้าไปกลับมีคุณค่าทางโภชนาการ ต่อให้เป็นขยะสกปรกสิ้นดีถ้าวางถูกที่เช่นฝังกลบดินก็จะกลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงดอกไม้งามและผลิตอาหารสุขภาพให้เรา อาจกล่าวได้ว่าในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดคนใดต่ำต้อยหรือไร้ประโยชน์ทุกคนทุกสิ่งถ้าวางอยู่ถูกที่ถูกเวลาย่อมอำนวยประโยชน์ได้ทั้งนั้นจุดหมายสูงสุดของชีวิตคือสรรหาเวทีที่เหมาะสมบุกเบิกเส้นทางของตนแล้วแสดงความสามารถเฉพาะตัวให้สุดเหวี่ยง
ขอขอบคุณผู้เขียนไว้ในทุกโอกาส (ซึ่งไม่ทราบว่าเป็นใคร)
นายกำจัด คงหนู
ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 1