กีฬา ๆ (แบกข้าว) เป็นยาวิเศษ จริงๆ

ในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้ลองไปใช้ชีวิตเป็นชาวนาชั่วคราวครับ ได้ลองไปเก็บเกี่ยว ขนข้าว(แบก)ขึ้นยุ้ง หรือภาษาบ้านเรา(อิสาน)เรียก “เล้า”นั่นเองครับ สำหรับผมนั้นถือว่าใช้แรงงานอย่างมาก แต่ได้กำลังเป็นอย่างมากครับ คิดว่าจะเหนื่อย แต่หลังจากที่ผ่านสนาม ถึงสองสนามมาแล้ว บอกได้เลยว่าสบายมากครับ กำลังที่สะสมไว้ไม่เคยได้ออกสักที มาคราวนี้อัดเสียเต็มที่ ผลที่ได้นะหรือครับ นอนหลับสบายมากกว่าเดิมครับ หลังจากที่มีแต่นั่งๆทำงานทั้งวันทั้งเดือน เดือนแล้วเดือนเล่า รู้สึกหดหู่ เหนื่อยแบบไม่มีเหตุผล แต่พอไปแบกข้าวเท่านั้นแหละครับ หายเป็นปลิดทิ้ง รับรองได้เลยว่า กีฬาหรือออกกำลังอะไรก็ได้เป็นยาวิเศษจริงๆครับ ผมนั่งอ่านหนังสือจากที่สมองเคยตื้อ คิดอะไรไม่ค่อยโล่ง กลายเป็น คิดอะไรก็ออก อาการปวดหลังหรือเส้นเอ็นหายปวดครับ น่าอัศจรรย์จริงๆ ไม่ต้องพึ่งยาเลย และสิ่งที่ได้มากกว่าผลผลิต และกำลังกายที่กลับคืนมาแล้ว ยังมีความเป็นมิตรภาพที่ดียิ่งไปขึ้นของเจ้าของนาที่เราไปช่วยอีกด้วย บรรยากาศของชาวนา กลิ่นไอดิน กลิ่นไอรวงข้าว การใช้ชวิตแบบชาวบ้านจริงๆ รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกครับ หลังจากงานในนาเสร็จเรียบร้อย ก็มีการเลี้ยงข้าวปลาอาหารกันตามสมควร ไม่ว่าจะเป็น ต้มไก่บ้าน ต้มปลาที่ทอดแหกันสดๆจากบ่อข้างนาข้าว พร้อมกับความสรวลเสเฮฮาทีนานๆทีได้มาเจอะหน้ากัน ช่วยเหลือกัน เป็นการกระชับความสัมพันธ์ที่ดีอีกทางครับ