ไม่มีตัวอย่าง, เรื่องเล่า (Storytelling) จาก ประสบการณ์ของหน่วยที่ประสบความสำเร็จ แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำให้ขาดแรงกระตุ้นจูงใจ ขาดความคิดริเริ่มในระดับพื้นที่

ทำหน้าที่ประธานคณะอนุกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (อ.ก.ค.ศ.) เขตพื้นที่การศึกษาชุมพร เขต 1 มาเป็นเวลาปีกว่า ๆ ได้ประสบการณ์และมุมมองที่ชัดเจนขึ้นเกี่ยวกับแวดวงทางการศึกษามากมาย ตั้งใจว่าจะนำมาถ่ายทอดผ่านทาง Blog แห่งนี้อย่างสม่ำเสมอ

เมื่อวันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2549 ได้ตอบแบบสำรวจความคิดเห็นต่อ พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ.2547 ที่มีผลบังคับใช้อยู่ในขณะนี้ ภายใต้คำถามว่า พ.ร.บ.ฉบับนี้มีผลกระทบต่อท่านที่อยากให้มีการทบทวน แก้ไข หรือเพิ่มเติมในเรื่องใดบ้าง

ทำให้ต้องนำ พ.ร.บ.ดังกล่าวมาพลิกทบทวนดูใหม่อีก 1 รอบ แล้วตอบแบบสอบถามไปดังนี้

<p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma">มาตรา 23 ได้กำหนดอำนาจหน้าที่ของ อ.ก.ค.ศ. ไว้ 10 ข้อ เมื่อวิเคราะห์ในเชิงการบริหารยุทธศาสตร์ทรัพยากรมนุษย์ </span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma">(HR-Strategy) <span>มีประเด็นที่เป็นการทำงานในลักษณะ ปัจจัยตาม </span>(Lag Factor) 8 <span>ข้อ และปัจจัยนำ </span>(Lead Factor) <span>เพียง 2 ข้อ คือ</span></span></p>  <blockquote>

(1) พิจารณากำหนดนโยบายการบริหารงานบุคคล

(5) ส่งเสริมสนับสนุนการพัฒนานา การเสริมสร้างขวัญกำลังใจ การปกป้องคุ้มครองระบบคุณะรรม การจัดสวัสดิการและการยกย่องเชิดชูเกียรติ

</blockquote> <p class="MsoNormal">การทำงานตามบทบาทหน้าที่ทั้ง 2 ข้อ (1) และ (5) ประเมินว่ายังไม่มีผลสำเร็จก้าวหน้าเท่าที่ควร โดยมีเหตุปัจจัยสรุปได้ดังนี้</p> <blockquote>

1) การผลักดันบทบาทหน้าที่ตามข้อ (1) และ (5) ขาดความชัดเจนจากกลไกระดับสุงของกระทรวงศึกษาธิการ

2) ไม่มีตัวอย่าง, เรื่องเล่า (Storytelling) จากประสบการณ์ของหน่วยที่ประสบความสำเร็จ แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำให้ขาดแรงกระตุ้นจูงใจ ขาดความคิดริเริ่มในระดับพื้นที่

3) การเรียนรู้ร่วมกันเป็นหมู่คณะ (Team Learning) ในองค์กร อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่ต่าง ๆ เป็นลักษณะต่างคนต่างทำ ตามแนวทางการบริหารของแต่ละเขตพื้นที่ ควรได้รับการส่งเสริมสนับสนุนจากกลไกระดับนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ </blockquote>