...ซึ่งขั้นตอนนี้ต้องพยายามไม่ให้เนื้อร้ายหลงติดมือมาปะปน…….จึงมีการขอเปลี่ยนถุงมือ.........

 การทำหัตถการทางการแพทย์จำเป็นต้องให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวดกับความสะอาดปราศจากเชื้อโรค 

โดยเฉพาะหัตถการที่เกิดในห้องผ่าตัด ทางการแพทย์ถือว่าจะต้องปลอดเชื้อ เพราะการใช้มีดกรีดบริเวณผิวหนังชั้นนอกออกจากกัน  แล้วทยอยเห็นทีละชั้นๆของเนื้อหนังมังสามนุษย์...ตั้งแต่ ผิวหนังชั้นนอกสุดจนถึงกระดูก (บางรายเห็นเลยกระดูกก็มี)....โอกาสเสี่ยงต่อภาวะติดเชื้อมีสูงมาก  อุปกรณ์ที่ใช้ต่างๆต้องปลอดเชื้อ        

และเพื่อป้องกันการแพร่เชื้อโรคที่จะติดต่อถึงกัน.....อุปกรณ์สำคัญที่ว่าคือ “ถุงมือยางแพทย์”   ( Latex  &  Rubber Gloves)    ซึ่งมีทั้งแบบมีแป้ง และไม่มีแป้ง   Size : S ,M, L   โดยส่วนใหญ่ในกรณีนำมาใช้ช่วยในการผ่าตัดจะใช้ชนิดบาง

วันนั้น..เป็นวันของถุงมือยางแพทย์...

แพทย์ทำผ่าตัดเอาส่วนของโรคร้ายออก...ซึ่งถือว่าชิ้นเนื้อร้ายนั้นสกปรก....จากนั้น...จะมีการล้างทำความสะอาดให้เนื้อร้ายนั้นหมดไป.....เมื่อเรียบร้อยก็จะเปลี่ยนถุงมือเพื่อใช้ทำหัตถการที่ใส่อุปกรณ์การแพทย์...ซึ่งขั้นตอนนี้ต้องพยายามไม่ให้เนื้อร้ายหลงติดมือมาปะปน…

….จึงมีการขอเปลี่ยนถุงมือ.........

“เอ้า....เปลี่ยนถุงมือ...หน่อย.....” แพทย์บอก   cir.nurse กำลังยุ่ง...ไม่ได้ยิน

“เอ้า....เปลี่ยนถุงมือ...หน่อยจ้า......” แพทย์บอก    cir.nurse ก็ยังไม่ได้ยิน

“เอ้า....เปลี่ยนถุงยางให้หมอ...หน่อยจ้า..........”  คราวนี้ฉันช่วยบอก...เสียงดังกว่าแพทย์...

.......เขาหัวเราะกันทั้งห้องผ่าตัด.....รวมทั้ง cir.nurse ก็มาช่วยเปลี่ยน......

"หือ....กล้าพูดดดด......" แพทย์ผ่าตัดชม้อยสายตามาทางฉัน  แววตาหวานฉ่ำ

ทำไม(ฉันสงสัย)... หัวเราะอะไร...ขำตรงไหน.... “เปลี่ยนถุงยางให้หมอ” ... “เปลี่ยนถุงยางให้หมอ”....พูดผิดตรงไหน?         

 ถอดถุงยางให้หมอ ...ใส่ถุงยางให้หมอ....ทิ้งถุงยางให้หมอ.......

......ทำไม....ประหยัดคำพูดได้ตั้ง 1 พยางค์แน่ะ......UM…นะเนี่ย......