วันนี้คุณมะเดื่ออยู่โรงเรียน จึงได้มีเวลาติดตามผลการจัดระเบียบการล้างถาดหลุม
การวางรองเท้า การรับประทานอาหารกลางวัน ที่ได้กำชับไว้แล้ว
คุณมะเดื่อดีใจมาก ๆ ที่ตอนนี้มีน้อง ๆ ครู มาช่วยจัดระบบอีกด้วย
โดยได้เสนอแนะให้ หัวหน้าชั้นเรียน นำถาดหลุมไปแจก
ให้สมาชิกในชั้นเรียน ก่อนที่จะลงไปรับประทานอาหาร
เพื่อความรวดเร็วในการเข้าแถวรับประทานอาหาร
ซึ่งเป็นสิ่งที่ดียิ่ง และเมื่อวานคุณมะเดื่อไม่อยู่
น้อง ๆ ครู ก็ได้ดำเนินการไปแล้ว ผลปรากฏว่า
สามารถทำให้ลดเวลาในการเข้าแถวรับอาหาร
จากแม่ครัวได้ประมาณ ๒๐ นาที....เยี่ยม !
ร่วมมือร่วมใจกันอย่างนี้แหละ ......
" ที่คุณมะเดื่อต้องการ..."
วันนี้พบว่า นักเรียนหลายคนนำ " ช้อนส้อม" ส่วนตัวจากบ้าน
มารับประทานอาหาร นักเรียนบางคน อวดถาดหลุมที่สะอาด
ของตนเองกับครูมะเดื่อด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
รองเท้าก็วางกันได้เรียนร้อย มีการตักเตือนเพื่อนที่
วางไม่เรียบร้อย ให้วางรองเท้าใหม่ อีกด้วย
เมื่อรับประทานอาหารอิ่มก็นำถาดหลุมไปล้าง ล้างเสร็จแล้วก็นำ
ผ้าขนหนูที่คุณมะเดื่อให้นำมาเช็ดทำความสะอาดถาดหลุม
ให้ถาดแห้ง ก่อนที่จะคว่ำในตะกร้า มีนักเรียนบางคนล้างถาด
ไม่สะอาด ยังมีฟองน้ำยาล้างจานอยู่ ไม่มีผ้าขนหนูมาเช็ดด้วย
รีบคว่ำลงตะกร้า เพราะจะเรีบไปเล่น เพื่อนที่จะกำลังจะคว่ำจาน
ตาม รีบร้องบอกเสียงดัง ทำให้คนอื่น ๆ หันมามอง แล้วรีบ
ไปเรียกเพื่อนคนนั้นให้มาล้างถาดหลุมใหม่.... .นี่แหละ คือ
สิ่งที่คุณมะเดื่อต้องการ....
ก่อนเลิกเรียนทุกวัน คุณมะเดื่อจะตรวจ " เครื่องเขียน ผ้าขี้ริ้วประจำโต๊ะ"
เพราะ เน้นให้นักเรียน ดูแลรักษาเครื่องเขียนของตนเองให้อยู่ครบถ้วน
นอกจากนั้น ยังกำชับนักเรียนทุกคนว่า ในการซื้อดินสอ ยางลบ
ไม้บรรทัดที่สหกรณ์โรงเรียนทุกครั้ง จะต้องนำ เครื่องเขียนของตน
ไปให้ผู้ขายของสหกรณ์ดูด้วยว่า ของเดิมหมดสภาพในการใช้แล้ว
จึงจะซื้อของใหม่ได้ .....
ทั้งนี้เพราะ คุณมะเดื่อสังเกตเห็นว่า ทุก ๆ เช้า นักเรียนหลายคนโดยเฉพาะ
นักเรียนชั้นเล็ก ๆ จะซื้อดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด และปากกา กันแทบทุกวัน
เพราะไม่มีเครื่องเขียนเหล่านั้้น.....สาเหตุใหญ่อย่างหนึ่งที่คุณมะเดื่อ
ทราบดีว่า เพราะอะไร ก็คือ " นักเรียนไม่รักษาของใช้ส่วนตัว"
โดยเมื่อใช้เสร็จแล้วก็ไม่ใส่ใจที่จะเก็บทำให้เรียบร้อย
บางครั้งที่ครูให้เด็ก ๆ ออกไปทำงานนอกห้องเรียน
นักเรียนก็จะทิ้งดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด ปากกา เอาไว้ตรงที่
นั่งทำงาน ไม่เก็บเอากลับไป เป็นเรื่องครูเหนื่อยใจมาก
คุณมะเดื่อเก็บดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด ปากกา ที่นักเรียน
ทิ้งขว้างไว้ ต้องบอกว่า " มากมาย" ถามหาเจ้าของ
ก็ไม่มี จึงเอารวม ๆ ใส่กล่องไว้บนโต๊ะของคุณมะเดื่อ
แล้วก็กลายเป็นว่า พอนักเรียนไม่มีดินสอจะเขียน
ไม่มียางลบ ไม้บรรทัด หรือปากกาจะใช้
ก็จะมาขอคุณมะเดื่อ บางคนไม่ขอแอบหยิบ
เอาไปเฉย ๆ เป็นอย่างนี้มาตลอด
คุณมะเดื่อจึงต้องวางมาตรการ การซื้ออุปกรณ์เครื่องเขียนขึ้น
ใช้กับนักเรียนทุกชั้นทุกคน นอกจากนี้ ยังกำชับให้นักเรียนนำยางลบ
มัดติดกับดินสอเอาไว้ เพื่อป้องกันยางลบหล่นลงพื้น
ก็คงต้องเข้มงวดไปสักระยะหนึ่ง แล้วดูว่าจะได้ผลอย่างไร
จากนี้ก็คงต้องจัดระบบเรื่องแก้วน้ำกันอีก เพราะเป็นแบบเดียวกันกับ
อุปกรณ์เครื่องเขียนเหมือนกัน ... ยังมีอีกหลายปัญหาที่จะต้อง
" จัดระเบียบ" กันอย่างจริงจังต่อไป
