สารพัด...สารพัน...ปัญหาในโรงเรียน...ไม่ยาก...หากคิดจะแก้ไข...! ( ๕. จัดระเบียบเครื่องเขียน )..........

ยังมีอีกหลายเรื่องหลายอย่าง ที่ครูจะต้องนำมาแก้ไข เพื่อฝึกนิสัยของนักเรียน


วันนี้คุณมะเดื่ออยู่โรงเรียน จึงได้มีเวลาติดตามผลการจัดระเบียบการล้างถาดหลุม

การวางรองเท้า  การรับประทานอาหารกลางวัน ที่ได้กำชับไว้แล้ว

คุณมะเดื่อดีใจมาก ๆ ที่ตอนนี้มีน้อง ๆ ครู มาช่วยจัดระบบอีกด้วย

โดยได้เสนอแนะให้ หัวหน้าชั้นเรียน นำถาดหลุมไปแจก

ให้สมาชิกในชั้นเรียน ก่อนที่จะลงไปรับประทานอาหาร

เพื่อความรวดเร็วในการเข้าแถวรับประทานอาหาร

ซึ่งเป็นสิ่งที่ดียิ่ง  และเมื่อวานคุณมะเดื่อไม่อยู่

น้อง ๆ ครู ก็ได้ดำเนินการไปแล้ว ผลปรากฏว่า

สามารถทำให้ลดเวลาในการเข้าแถวรับอาหาร

จากแม่ครัวได้ประมาณ ๒๐ นาที....เยี่ยม !

ร่วมมือร่วมใจกันอย่างนี้แหละ ......

" ที่คุณมะเดื่อต้องการ..."




วันนี้พบว่า นักเรียนหลายคนนำ " ช้อนส้อม" ส่วนตัวจากบ้าน

มารับประทานอาหาร  นักเรียนบางคน อวดถาดหลุมที่สะอาด

ของตนเองกับครูมะเดื่อด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

รองเท้าก็วางกันได้เรียนร้อย มีการตักเตือนเพื่อนที่

วางไม่เรียบร้อย ให้วางรองเท้าใหม่ อีกด้วย





เมื่อรับประทานอาหารอิ่มก็นำถาดหลุมไปล้าง  ล้างเสร็จแล้วก็นำ

ผ้าขนหนูที่คุณมะเดื่อให้นำมาเช็ดทำความสะอาดถาดหลุม

ให้ถาดแห้ง  ก่อนที่จะคว่ำในตะกร้า  มีนักเรียนบางคนล้างถาด

ไม่สะอาด  ยังมีฟองน้ำยาล้างจานอยู่  ไม่มีผ้าขนหนูมาเช็ดด้วย

รีบคว่ำลงตะกร้า  เพราะจะเรีบไปเล่น  เพื่อนที่จะกำลังจะคว่ำจาน

ตาม  รีบร้องบอกเสียงดัง   ทำให้คนอื่น ๆ หันมามอง แล้วรีบ

ไปเรียกเพื่อนคนนั้นให้มาล้างถาดหลุมใหม่.... .นี่แหละ คือ

สิ่งที่คุณมะเดื่อต้องการ....



ก่อนเลิกเรียนทุกวัน  คุณมะเดื่อจะตรวจ " เครื่องเขียน  ผ้าขี้ริ้วประจำโต๊ะ" 

เพราะ  เน้นให้นักเรียน ดูแลรักษาเครื่องเขียนของตนเองให้อยู่ครบถ้วน

นอกจากนั้น ยังกำชับนักเรียนทุกคนว่า  ในการซื้อดินสอ ยางลบ

ไม้บรรทัดที่สหกรณ์โรงเรียนทุกครั้ง  จะต้องนำ เครื่องเขียนของตน

ไปให้ผู้ขายของสหกรณ์ดูด้วยว่า ของเดิมหมดสภาพในการใช้แล้ว

จึงจะซื้อของใหม่ได้ .....



ทั้งนี้เพราะ  คุณมะเดื่อสังเกตเห็นว่า  ทุก ๆ เช้า นักเรียนหลายคนโดยเฉพาะ

นักเรียนชั้นเล็ก ๆ  จะซื้อดินสอ  ยางลบ  ไม้บรรทัด และปากกา กันแทบทุกวัน

เพราะไม่มีเครื่องเขียนเหล่านั้้น.....สาเหตุใหญ่อย่างหนึ่งที่คุณมะเดื่อ

ทราบดีว่า เพราะอะไร  ก็คือ  " นักเรียนไม่รักษาของใช้ส่วนตัว" 

โดยเมื่อใช้เสร็จแล้วก็ไม่ใส่ใจที่จะเก็บทำให้เรียบร้อย

บางครั้งที่ครูให้เด็ก ๆ ออกไปทำงานนอกห้องเรียน

นักเรียนก็จะทิ้งดินสอ ยางลบ  ไม้บรรทัด  ปากกา เอาไว้ตรงที่

นั่งทำงาน  ไม่เก็บเอากลับไป   เป็นเรื่องครูเหนื่อยใจมาก

คุณมะเดื่อเก็บดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด  ปากกา ที่นักเรียน

ทิ้งขว้างไว้ ต้องบอกว่า  " มากมาย"  ถามหาเจ้าของ

ก็ไม่มี  จึงเอารวม ๆ ใส่กล่องไว้บนโต๊ะของคุณมะเดื่อ

แล้วก็กลายเป็นว่า พอนักเรียนไม่มีดินสอจะเขียน

ไม่มียางลบ  ไม้บรรทัด หรือปากกาจะใช้

ก็จะมาขอคุณมะเดื่อ  บางคนไม่ขอแอบหยิบ

เอาไปเฉย ๆ  เป็นอย่างนี้มาตลอด



คุณมะเดื่อจึงต้องวางมาตรการ การซื้ออุปกรณ์เครื่องเขียนขึ้น

ใช้กับนักเรียนทุกชั้นทุกคน  นอกจากนี้ ยังกำชับให้นักเรียนนำยางลบ

มัดติดกับดินสอเอาไว้ เพื่อป้องกันยางลบหล่นลงพื้น 

ก็คงต้องเข้มงวดไปสักระยะหนึ่ง แล้วดูว่าจะได้ผลอย่างไร

จากนี้ก็คงต้องจัดระบบเรื่องแก้วน้ำกันอีก เพราะเป็นแบบเดียวกันกับ

อุปกรณ์เครื่องเขียนเหมือนกัน  ... ยังมีอีกหลายปัญหาที่จะต้อง

" จัดระเบียบ" กันอย่างจริงจังต่อไป



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในมุมมอง



ความเห็น (0)