ครูอ้อยมีความสุขในเวลาว่างที่ไม่ค่อยจะมีในการนำของฝากจากเพื่อนๆมานั่งดู ของฝากเหล่านี้บางชิ้นก็บ่งบอกที่มาว่า " ฉันมาจาก นั่น จากนี่ "
แต่บางชิ้นก็เป็นของใช้ไม่ได้บ่งบอกที่มา ครูอ้อยก็ใช้อย่างเปิดเผย และจะพยายามใช้..ให้คนที่ให้ ได้เห็นว่า..ครูอ้อยได้นำมาใช้ จะได้ชื่นชมกัน..มันป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ
บางท่านก็จะมีของฝากเป็นขนม หรือไม่ก็ของกินที่จะต้องกินทันที ครูอ้อยก็จะพูดว่า " โอ้โฮของโปรดของอ้อยด้วย เดี๋ยวจะกินแล้วนะคะ " คนให้ก็จะดีใจ ยิ้มแก้มปริ
บางคนมีของฝากที่มีราคามาให้ครูอ้อย แทบจะรับไว้ไม่ได้ เพราะสนนราคาสูงมาก ไม่สมควรจะรับเลย ถูกคะยั้นคะยอมากๆจึงจำเป็นต้องรับ ถอดอันเก่าออก สวมใส่ของฝากอันใหม่ทันที ทำให้ผู้ให้ปลาบปลื้มจริงๆ
เพื่อนบางคนก็จะรู้ใจว่าครูอ้อยชอบอ่านหนังสือ จะมีรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างนำหนังสือมาส่งให้ ครูอ้อยไม่รู้จะฝากขอบคุณไปอย่างไร เพราะรถมอเตอร์ไซค์จะเอาเงินด้วย แค่ฝากคำขอบคุณไป แค่นี้ คิดเป็นเงินตั้ง 100 บาท
เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายนที่ผ่านมาก็มีเพื่อนใน GotoKnow มาหาครูอ้อยและนำของฝากมาให้ยังอยู่ที่มือขวา
สรุปแล้วของฝากของเพื่อนๆที่นำมาให้ครูอ้อยทุกชิ้น มีค่ายิ่งทางด้านจิตใจ ครูอ้อยจะเก็บรักษามันไว้อย่างดี
แต่ครูอ้อยก็รอคอยของฝากจากเพื่อใน GoToKnow ท่านหนึ่งที่จะนำมาฝาก หลักฐานก็มี นี่ไง
นายบอน!-กาฬสินธุ์ เมื่อ จ. 20 พ.ย. 2549 @ 22:43 จาก 203.113.61.165 ลบ
เพื่อนใน GotoKnow ท่านนี้ เธอจะปฏิเสธเรื่องอายุ ท่านเกี่ยง ไม่อยากเป็นเพื่อน ทั้งๆที่ครูอ้อยให้คำนิยามไว้แล้วว่า เพื่อนชายของครูอ้อยตามกติกา ปรับอายุให้เท่ากันหมด แล้วก็ตาม
ครูอ้อยก็รอ ของฝากจากเธอ ทุกวันทุกคืน อยากรู้ว่าที่ไม่เหมือนใครคืออะไร
แล้ววันหนึ่ง เธอก็นำของฝากมาให้ครูอ้อยจริงๆค่ะ และไม่เหมือนใครด้วย เชิญอ่านตรงนี้ค่ะ
ดูสิคะ ขนาดนำของฝากมาให้ครูอ้อย ยังขู่ว่าจะเอาไหมด้วย
เธอตักบาตรยังถามพระอีก เธอเป็นเพื่อนที่ไม่เหมือนใคร ตั้งแต่มีเพื่อนมา
สมควรแก่การจะคบไหมนี่ จะให้อะไรทั้งที ต้องถามว่า จะเอาไหม
ครูอ้อยยังไม่ได้ตอบว่จะรับเลย มาง้อให้ครูอ้อยรับ
แต่ครูอ้อยก็รับแล้วค่ะ นำมาติดตั้งเองด้วย สถิติของคุณบอนเจ๋งมากเลย
ครูอ้อยก็เลยตอบไปว่า...
ทั้งหมดเป็นบันทึก ของครูอ้อย..กับคุณบอน
เรื่อง.....ของฝากจากใจ...เคียงคู่...อยู่กับใจครูอ้อย
แต่ของขวัญชิ้นี้นี่ดิ จะรู้เรื่องรึเปล่าหนอ นอกจากเห็นแค่ตัวเลขสวยๆในบล็อก
รู้หรือเปล่าว่า
ช่วงเวลา 3 ทุ่ม ถึง ตี 2 , 6 โมงเช้า, 9 - 10 โมงเช้า เป็นช่วงเวลาที่มีคนเข้าดูบล็อกนี้ของครูอ้อยมากที่สุด
ใครบางคนที่ญี่ปุ่นพึ่งจะแวะมาที่บล็อกนี้ 2 ครั้ง นับตั้งแต่ติดตั้งบล็อกเมื่อ 22 พ.ย.49
ในส่วนของ Web Browsers
นายบอนจะใช้ Web Browsers ที่ชื่อว่า Firefox
แม้ในหลายบันทึกของครูอ้อย นายบอนอาจจะไม่ได้เขียนความเห็น แต่สังเกตเห็นหรือเปล่าว่า
คนที่ใช้ Firefox เปิดดูบันทึกของครูอ้อย มีจำนวนเท่าไหร่
Visitor Countries
…
และข้อมูลสถิติอีกตัว
<table border="0" class="totalsTable"><tbody>
</tbody></table><table border="0" class="totalsTable"><tbody>
</tbody></table>
ในตอนนี้ ที่ตัวนับจะเห็นตัวเลข คือ 116
แต่ถ้าใช้ตัวนับสถิติแบบนับจำนวนครั้ง
บล็อกนี้จะมีคนเปิดดูถึง 432 ครั้งแล้วนะครับ
และคำว่า ดอกบานไม่รู้โรย เป็นคำสืบค้นจาก google ที่ทำให้คนที่ค้นหาข้อมูล คลิกเข้ามาจนค้นพบบล็อกนี้ของครูอ้อย
คุณบอนคะ
ไม่มีเลยหรือครับ คนที่อ่าน gotoknow ที่อยู่ที่ญี่ปุ่นเนี่ย เดี๋ยวเค้าน้อยใจแย่นา……
เธอไม่นับว่า..... ครูอ้อยเป็นเพื่อนเธอ
และครูอ้อย..ก็ไม่มีเธอ...เป็นเพื่อน
คุณ นายบอน!-กาฬสินธุ์
เจ้าของของฝากชิ้นสำคัญที่ทำให้งานวิจัยของครูอ้อยเป็นรูปร่าง ไปไหนนะ วันนี้ไม่เห็นหน้าเลย
เหมือนขาดอะไรไปนะ ออกมาเร็วๆค่ะ คุณบอน
เจ้าของของฝากอย่างดีเยี่ยมหายไปไหน สามวันแล้ว ประกาศ..คุณบอนหาย ให้กลับบ้านด่วน ทางบ้านให้อภัยแล้ว