GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ของฝากจากใจ...เคียงคู่...อยู่กับใจครูอ้อย

ครูอ้อยมีเพื่อนมาก แล้วพื่อนของครูอ้อยแต่ละคนก็จะมีของฝากติดไม้ติดมือมาให้ครูอ้อยบ่อย ไม่ว่าจะเป็นของที่ระลึกหรือของกินก็ตาม ครูอ้อยก็จะมีที่เก็บของฝากเหล่านี้ไว้อย่างดี

ครูอ้อยมีความสุขในเวลาว่างที่ไม่ค่อยจะมีในการนำของฝากจากเพื่อนๆมานั่งดู  ของฝากเหล่านี้บางชิ้นก็บ่งบอกที่มาว่า  " ฉันมาจาก  นั่น จากนี่ "

แต่บางชิ้นก็เป็นของใช้ไม่ได้บ่งบอกที่มา  ครูอ้อยก็ใช้อย่างเปิดเผย  และจะพยายามใช้..ให้คนที่ให้ ได้เห็นว่า..ครูอ้อยได้นำมาใช้  จะได้ชื่นชมกัน..มันป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ

บางท่านก็จะมีของฝากเป็นขนม  หรือไม่ก็ของกินที่จะต้องกินทันที  ครูอ้อยก็จะพูดว่า  " โอ้โฮของโปรดของอ้อยด้วย  เดี๋ยวจะกินแล้วนะคะ "  คนให้ก็จะดีใจ  ยิ้มแก้มปริ 

บางคนมีของฝากที่มีราคามาให้ครูอ้อย  แทบจะรับไว้ไม่ได้  เพราะสนนราคาสูงมาก  ไม่สมควรจะรับเลย   ถูกคะยั้นคะยอมากๆจึงจำเป็นต้องรับ  ถอดอันเก่าออก  สวมใส่ของฝากอันใหม่ทันที  ทำให้ผู้ให้ปลาบปลื้มจริงๆ

เพื่อนบางคนก็จะรู้ใจว่าครูอ้อยชอบอ่านหนังสือ  จะมีรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างนำหนังสือมาส่งให้  ครูอ้อยไม่รู้จะฝากขอบคุณไปอย่างไร  เพราะรถมอเตอร์ไซค์จะเอาเงินด้วย  แค่ฝากคำขอบคุณไป  แค่นี้  คิดเป็นเงินตั้ง 100 บาท

เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายนที่ผ่านมาก็มีเพื่อนใน GotoKnow มาหาครูอ้อยและนำของฝากมาให้ยังอยู่ที่มือขวา 

 สรุปแล้วของฝากของเพื่อนๆที่นำมาให้ครูอ้อยทุกชิ้น  มีค่ายิ่งทางด้านจิตใจ  ครูอ้อยจะเก็บรักษามันไว้อย่างดี

แต่ครูอ้อยก็รอคอยของฝากจากเพื่อใน GoToKnow  ท่านหนึ่งที่จะนำมาฝาก  หลักฐานก็มี  นี่ไง

 นายบอน!-กาฬสินธุ์ เมื่อ จ. 20 พ.ย. 2549 @ 22:43 จาก 203.113.61.165   ลบ

เดี๋ยวจะหาอะไรไปฝากมั่ง รับรองไ่ม่ซ้ำใคร

เพื่อนใน GotoKnow  ท่านนี้  เธอจะปฏิเสธเรื่องอายุ  ท่านเกี่ยง  ไม่อยากเป็นเพื่อน  ทั้งๆที่ครูอ้อยให้คำนิยามไว้แล้วว่า  เพื่อนชายของครูอ้อยตามกติกา ปรับอายุให้เท่ากันหมด  แล้วก็ตาม

ครูอ้อยก็รอ  ของฝากจากเธอ  ทุกวันทุกคืน  อยากรู้ว่าที่ไม่เหมือนใครคืออะไร

แล้ววันหนึ่ง  เธอก็นำของฝากมาให้ครูอ้อยจริงๆค่ะ  และไม่เหมือนใครด้วย  เชิญอ่านตรงนี้ค่ะ

นายบอน!-กาฬสินธุ์ เมื่อ จ. 20 พ.ย. 2549 @ 23:38 จาก 203.113.61.165   ลบ
ครูอ้อยครับ
ของฝาก
เรื่อง ตัวนับสถิต ิจะเอาไหม รัีบตัดสินใจ

 ดูสิคะ  ขนาดนำของฝากมาให้ครูอ้อย  ยังขู่ว่าจะเอาไหมด้วย  

เธอตักบาตรยังถามพระอีก   เธอเป็นเพื่อนที่ไม่เหมือนใคร  ตั้งแต่มีเพื่อนมา

สมควรแก่การจะคบไหมนี่  จะให้อะไรทั้งที  ต้องถามว่า  จะเอาไหม

ครูอ้อยยังไม่ได้ตอบว่จะรับเลย   มาง้อให้ครูอ้อยรับ

แต่ครูอ้อยก็รับแล้วค่ะ   นำมาติดตั้งเองด้วย  สถิติของคุณบอนเจ๋งมากเลย

ครูอ้อยก็เลยตอบไปว่า...

สิริพร กุ่ยกระโทก เมื่อ จ. 20 พ.ย. 2549 @ 23:47 จาก 58.8.128.161   ลบ
เอาซิคุณบอน  แหม  ใจน้อยไปได้  ขอบคุณค่ะ  ถ้าอยู่ใกล้จะกอดเลย

ทั้งหมดเป็นบันทึก  ของครูอ้อย..กับคุณบอน

เรื่อง.....ของฝากจากใจ...เคียงคู่...อยู่กับใจครูอ้อย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 63082
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 6
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (6)

ของฝากนั้น เมื่อหลายคนได้รับแล้ว มักจะนำไปใช้สอย หรือสัมผัสคุณค่าได้อย่างเต็มที่

แต่ของขวัญชิ้นี้นี่ดิ จะรู้เรื่องรึเปล่าหนอ นอกจากเห็นแค่ตัวเลขสวยๆในบล็อก

รู้หรือเปล่าว่า

ช่วงเวลา 3 ทุ่ม ถึง ตี 2 , 6 โมงเช้า, 9 - 10 โมงเช้า เป็นช่วงเวลาที่มีคนเข้าดูบล็อกนี้ของครูอ้อยมากที่สุด

ใครบางคนที่ญี่ปุ่นพึ่งจะแวะมาที่บล็อกนี้ 2 ครั้ง นับตั้งแต่ติดตั้งบล็อกเมื่อ 22 พ.ย.49

ในส่วนของ Web Browsers
นายบอนจะใช้ Web Browsers ที่ชื่อว่า Firefox
แม้ในหลายบันทึกของครูอ้อย นายบอนอาจจะไม่ได้เขียนความเห็น แต่สังเกตเห็นหรือเปล่าว่า
คนที่ใช้ Firefox เปิดดูบันทึกของครูอ้อย มีจำนวนเท่าไหร่


Visitor Countries
Thailand Thailand
53
 
Japan Japan
2
 
Hong Kong Hong Kong
2
 
Australia Australia
1
 
Korea Korea
1
 
Operating Systems In Use:
Windows XP
112
 
Windows 98
3
 
Windows 2000
1
 
Web Browsers In Use:
MS Internet Explorer 6
87
 
Firefox
27
 
MS Internet Explorer 7
1
 
MS Internet Explorer 5
1
 
...

และข้อมูลสถิติอีกตัว

Total Visitors:116
Total Hits:432
Today's Visitors:4
Today's Forecast*:96


ในตอนนี้ ที่ตัวนับจะเห็นตัวเลข คือ 116
แต่ถ้าใช้ตัวนับสถิติแบบนับจำนวนครั้ง
บล็อกนี้จะมีคนเปิดดูถึง 432 ครั้งแล้วนะครับ


และคำว่า ดอกบานไม่รู้โรย เป็นคำสืบค้นจาก google ที่ทำให้คนที่ค้นหาข้อมูล คลิกเข้ามาจนค้นพบบล็อกนี้ของครูอ้อย

 คุณบอนคะ

  • ครูอ้อย..ไม่เห็นจะมีเพื่อนที่ญี่ปุ่นเลย  ถึงจะเคยมี  ครูอ้อยก็ลืมไปแล้วว่ามีเพื่อนอยู่ที่ญี่ปุ่น
  • ครูอ้อย....ขอโทษ...ที่ไม่รู้คุณค่าสิ่งที่คุณบอนทำให้ครูอ้อยครั้งนี้  และสมควรที่เป็นของฝากจากใจที่เก็บไว้ในใจของครูอ้อยตลอดไป
  • ขอบคุณมาก..ขอบคุณมากจริงค่ะคุณบอน

เธอไม่นับว่า.....  ครูอ้อยเป็นเพื่อนเธอ

และครูอ้อย..ก็ไม่มีเธอ...เป็นเพื่อน

คุณ   นายบอน!-กาฬสินธุ์

เจ้าของของฝากชิ้นสำคัญที่ทำให้งานวิจัยของครูอ้อยเป็นรูปร่าง  ไปไหนนะ  วันนี้ไม่เห็นหน้าเลย

เหมือนขาดอะไรไปนะ   ออกมาเร็วๆค่ะ  คุณบอน

เจ้าของของฝากอย่างดีเยี่ยมหายไปไหน  สามวันแล้ว  ประกาศ..คุณบอนหาย  ให้กลับบ้านด่วน  ทางบ้านให้อภัยแล้ว