บทกวี : รูปงาม

...รูปงาม...

จิตเอ่ยไม่เข้มแข็งพอ เห็นรูปงามล่อ

มาเกิดก่อพึงพอใจ

หุ้มห่อร่างเหี่ยวเกี่ยวไว้ เกิดก่อนแก่ไว

วาบไหวสะเทือนอารมณ์

พยายามกดใจให้ข่ม กล้ำกลืนขื่นขม

ยอมตรมเห็นใครเดินควง

สาวน้อยอรชรอย่าหวง หมายเด็ดดอกดวง

กลิ่นหอมพยอมชมเชย

หมายลูบจูบกลิ่นรำเพย อยากจะล่วงเลย

เปิดเผยความนัยก่อนตาย

เป็นรูปลวงหลอกงมงาย หัวใจสลาย

คล้ายฝันกลางวันอำลา

เป็นรูปเลิศหรูงามตา เป็นเปลือกนอกหนา

มาคร่าจิตใจให้ตรอม

จิตเอ๋ยยั้งอย่าสมยอม อย่าไปนอบน้อม

ในรูปแห่งมายา.

........................................................



ขอบคุณภาพประกอบจาก dreamstime

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งบทกวี



ความเห็น (0)