พัฒนากระบวนการคิด มีจิตสาธารณะ ตอนที่ 2 : Khon Kaen New Spirit (1)

ขอนแก่น มีมิติของคนทำงานจิตอาสาอยู่หลากหลายรูปแบบ ทั้งในรูปจากภาคราชการ ภาคเอกชน อาชีพ และความสนใจส่วนตัว แต่การอาสาเพื่อช่วยเหลือสังคมนอกเหนือจากหน้าที่ของตน แล้วเพิ่มใจและอุดมการณ์เข้าไป ก็ถือเป็นการช่วยให้นครขอนแก่น บ้านของพวกเราน่าอยู่ แม้จะเป็นงานเล็กๆ มุมเล็กๆที่ไม่จำเป็นต้องมีคนรู้ว่าเราทำอยู่ก็ตาม

มีข้อความในเฟสบุ๊คส่งมาจากบุคคลนิรนาม (จริงๆเป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊ค แต่เราไม่เคยรู้จักกันนอกเหนือจากนั้นเลย) ชวนไปเข้าร่วมกิจกรรมอะไรสักอย่าง ชื่อดูแปลกๆ แต่ที่รับปากไป เพราะข้อความนั้นถามถึงเรื่องที่ทำงานอยู่คือ คอรัปชั่นฉันไม่ขอรับ จึงตกปากรับคำ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรเลยแม้แต่น้อย ไม่สงสัยอะไรนัก เพราะเมื่อมีคนสนใจเรื่องที่เราทำ เขาคงอยากรู้จักเรา ... มันคงมีแรงดึงดูดระหว่างกัน เพื่อให้เราไปเล่าเรื่องราวดีๆให้คนขอนแก่นฟัง

ก่อนหน้าจะถึงวัน ก็ถามผู้ประสานงานว่า ผมต้องเตรียมตัวอะไรไปบ้าง เขาตอบกลับชัดเจนว่า “เตรียมใจค่ะ” ผมถามต่อว่า ต้องเตรียมเอกสารหรือสไลด์ไปใช้เล่าเรื่องไหม เขาตอบว่า “ไม่ต้องค่ะ” เอาละสิ ไปร่วมงานตั้ง 2 วัน จะเอาอะไรไปเล่าให้เขาฟัง?

การเดินทางไป “ร่วมเรียนรู้” ครั้งนี้จึงน่าสนุก เพราะต้องไปเรียนรู้สิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไร มีอะไรอยู่ข้างหน้า ...ถึงห้องประชุมที่รีสอร์ทก็นั่งรอสักระยะ การเปิดงานแบบเรียบง่าย “โครงการผู้นำแห่งอนาคต : พัฒนาภาวะผู้นำรุ่นใหม่ที่ใส่ใจพลเมือง @ขอนแก่น” โดยหัวหน้าโครงการเล่าที่มาและมองที่ไป....

จากนั้น กระบวนกรให้เราออกไปถ่ายรูปสถานที่ที่ยืนแล้วรู้สึกดี ที่ใดก็ได้ภายในรีสอร์ท แล้วกลับเข้ามาเริ่มการเรียนรู้เพื่อรู้จักคนในวงเล็กกลุ่มละ 4 คน ให้ทุกคนเปิดมือถือ เลือกรูปภาพที่เป็นรูปตัวเองที่ชอบที่สุดแล้วเล่าให้เพื่อนฟังว่า ชื่ออะไร ทำงานอะไร ที่ไหน ทำไมถึงชอบรูปภาพนี้ ถัดมาคือการเล่าถึงรูปภาพสถานที่ที่เราไปถ่ายมาว่าทำไมถึงชอบ เรื่องราวในรูปเป็นกระบวนการเรียนรู้กันและกัน ผ่านการ “ฟัง” และ “พูด” อย่างเท่าเทียม เสมอภาค ภายใต้บริบทที่แตกต่าง

ต่อด้วยกิจกรรม วาดภาพ “ขอนแก่นที่จำไม่ลืม” ให้ทุกคนวาดภาพขอนแก่นที่คิดว่า ทำให้มีความสุข และทำให้อยากอยู่ขอนแก่น ในอดีตที่ผ่านมา... ทุกๆคนก็มีเรื่องเล่าให้กันฟังถึงเรื่องราวน่าสนุกหรือสุขใจในอดีต ที่ทำให้รู้สึกว่า ขอนแก่นน่าอยู่ ดูอบอุ่นกายใจไม่น้อย พี่แห ผู้ดูแลงานสิ่งแวดล้อม ก็วาดภาพทุ่งนาและป่าหัวไร่ในอดีตที่มีคลองชลประทานไหลผ่าน มีน้ำ มีนา มีปลา มีกุ้ง มีป่า ของของป่า วันหยุดเสาร์ อาทิตย์ หรือปิดเทอม เด็กวัยรุ่น จะไปเที่ยวเล่นที่ทุ่ง ผู้ปกครองก็ทำไร่ไถนา เด็กๆก็สนุกกับการเรียนรู้ เล่นน้ำทุ่ง หาปลา หากบ จับกุ้ง ยิงกะปอม พอได้เป็นอาหารในมื้อกลาง... ทำให้ผมได้นึกถึงชีวิตในวัยเด็กเช่นกัน อีกอย่าง ทำให้ผมตระหนักถึงความร่วมสมัยในชีวิต เพราะเกิดมาในยุคที่เทคโนโลยีพัฒนาไวมาก ในยุคที่เราวิ่งเล่นน้ำคลอง หาปูปลาในท้ายบ้าน ผ่านไม่กี่ปี รุ่นน้อง รุ่นลูก ก็เปลี่ยนที่เล่น ที่เรียนรู้ จากหัวไร่ปลายนา มาเป็นหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็ก ที่ย่อโลกและจักรวาลได้อย่างอัศจรรย์

บ่าย เรามีภารกิจ ตามเก็บภาพ นครขอนแก่นในปัจจุบัน : ผู้คน สถานที่ วิถีชีวิต แล้วเลือก 5 ภาพเพื่อเขียนบรรยายภาพและจัดนิทรรศการที่ร้าน “คลาย” กลุ่มเราเลือกเดินทางไปเก็บภาพที่สถานีรถไฟและตลาดรถไฟ วัดธาตุพระอารามหลวง และสถานีขนส่ง ขอนแก่น แห่งที่ 1 (บขส.) กิจกรรมนี้แม้จะร้อนอยู่บ้าง แต่เราได้เรียนรู้วิถีของนครขอนแก่นในปัจจุบันได้อย่างแจ่มชัด เพราะก่อนที่จะออกไป เราก็มีกิจกรรมที่ช่วยกันคิดถึงขอนแก่นในมิติต่างๆ แล้วคิดคำสำคัญ เช่น ร่วมสมัย มีน้ำใจ สีส้ม น่ารัก ฯ จึงทำให้การถ่ายภาพยิ่งสนุก มีประเด็นนำ และได้เรียนรู้จากพื้นที่จริง พี่น้องในทีมหลายคน สนุกกับการพูดคุยกับพี่น้องในพื้นที่ ด้วยอัธยาศัยไมตรี ทำให้ยิ่งสนุกกับการเรียนรู้จากพื้นที่จริง

เมื่อเรามาถึงร้าน “คลาย” ที่ถนนรื่นรมย์ ก็มานั่งคัดไฟล์ภาพเพื่อส่ง E-mail ไปร้านอัดภาพ แล้วนำมาเขียนบรรยายภาพเพื่อจัดนิทรรศการที่ร้าน “คลาย” จากนั้นก็ตั้งวงคุยกันถึงเรื่องราวที่ได้ไปพบเห็นและเรียนรู้ในสถานที่จริง ก่อนจะจากกันเพื่อพบกันใหม่ในรุ่งเช้าวันอาทิตย์

บทเรียนจากการเรียนรู้แบ่งเป็น 2 ประเด็นหลัก

  • ฝ่ายผู้จัด มีกระบวนการที่ทำให้พวกเรา นักจิตอาสา ได้เรียนรู้ร่วมกันอย่างเป็นกัลยาณมิตร ที่แม้หลายคนจะไม่รู้จักกันเลย แต่ก็ยิ้มแย้มแจ่มใส รับฟังอย่างตั้งมั่น ฝ่ายเล่าก็เร้าพลังจิตอาสา ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่
  • ขอนแก่น มีมิติของคนทำงานจิตอาสาอยู่หลากหลายรูปแบบ ทั้งในรูปจากภาคราชการ ภาคเอกชน อาชีพ และความสนใจส่วนตัว แต่การอาสาเพื่อช่วยเหลือสังคมนอกเหนือจากหน้าที่ของตน แล้วเพิ่มใจและอุดมการณ์เข้าไป ก็ถือเป็นการช่วยให้นครขอนแก่น บ้านของพวกเราน่าอยู่ แม้จะเป็นงานเล็กๆ มุมเล็กๆที่ไม่จำเป็นต้องมีคนรู้ว่าเราทำอยู่ก็ตาม

โครงการพัฒนาภาวะผู้นำรุ่นใหม่ที่ใส่ใจพลเมือง @ขอนแก่น ภายใต้โครงการผู้นำแห่งอนาคต Khon Kaen New Spirit จะเป็นอย่างไรนั้น จึงเป็นเรื่องที่จะต้องติดตามตอนต่อไป เพราะบันทึกตอนที่ 1 นี้ อาจเป็นการบันทึกช่วยจำ มุมมองและทัศนะอาจยังไม่สรุป เพราะรอการบันทึกตอนจบของงาน



ณ มอดินแดง

6 พฤษภาคม 2560














บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น



ความเห็น (0)