In the year of 1618, the Manchu man named Nurhachi and his army began the conquest of the Middle Kingdom of Great Ming aka China, out of vengeance for what the Ming government had done to his tribe, especially his father and grandfather. With the rise of Great Qing, the Great Ming split up into two kingdoms called Southern Ming in the south at the provinces such as Guizhou, Guandong and Fujian, and Kingdom of Tungning in Taiwan. By the time of the third emperor of the Great Qing, most of China is under the Manchus' rule. After claimed China for the Manchus, Shunzhi Emperor claims the Mandate of Heaven for his clan and declared himself as the Emperor of China. With the Manchus victory over the Hans, the largest ethnic group of China, the newly-declared Emperor of China and his soldiers continue to wage wars on the Southern Ming and the Kingdom of Tungning. By the time of the fourth ruler of the Emperor of Great Qing, the great Kangxi Emperor, Taiwan is under the complete rule of the Qing dynasty and so does the entire south of China. They're part of the Ten Great Campaigns of His Majesty.
ในปี 1618 ชายชาวแมนจูชื่อนู่เอ๋อร์ฮาชื่อและกองทัพของเขาเริ่มทำการบุกอาณาจักรกลางแห่ราชวงศ์มิงศ์ หรือที่เรียกกันว่า จีน เพื่อแก้แค้นให้กับการขูดรีดเผ่าและการที่พ่อและปู่ของเขาที่ต้องตายจากการปกครองของราชวงศ์มิงศ์ เมื่อราชวงส์ชิงศ์ถือกำเนิดและบุกเข้าโจมตี ราชวงศ์มิงศ์แตกออกเป็นสองอาณาจักร คือ มิงศ์ใต้และอาณาจักรแห่งตังนิงในไต้หวัน พอมาถึงรัชสมัยของจักรพรรดิองค์ที่สามราชวงศ์ชิงศ์ ส่วนใหญ่ของจีนนั้นได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของชาวแมนจู หลังจากยึดจีนให้ชาวแมนจูได้แล้ว จักรพรรดิซุ่นจื้อก็อ้างสิทธิ์ในอานัตร์แห่งสวรรค์ให้ตระกูตของเขาและสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิแห่งจีน โดยชัยชนะของชาวแมนจูต่อชาวฮั่น ชนกลุ่มใหญ่ที่สุดของจีน จักรพรรดิองค์ใหท่ของจีนและกองทหารของท่านก็ยังคงดำเนินการทำสงครามต่อมิงศ์ใต้และอาณาจักรตังนิงต่อไป ในสมัยของจักรพรรดิองค์ที่สี่ จักรพรรดิคังซี ไต้หวันและทางตอนใต้ของจีนนั้นก็อยู่ภายใต้การควบคุมของราชวงศ์มิงศ์โดยสมบูรณ์ ทั้งสองชัยชนะนี้นั้นเป็นส่วนหนึ่งของสิบการทัพใหญ่ของพระองค์ท่าน
