นโยบายของรัฐบาลอังกฤษในการปกครองอินเดีย

ในช่วงแรกอังกฤษปกครองอินเดียโดยผ่านบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษแต่เมื่อเกิดปัญหาขึ้นอังกฤษก็ได้เปลี่ยนรูปแบบการบริหารอินเดียโดยอังกฤษมาบริหารอินเดียโดยรัฐบาลกลางโดยตรง

นโยบายของรัฐบาลของรัฐบาลอังกฤษในการปกครองอินเดีย มีการออก พ.ร.บ. ปกครองอินเดีย ฉบับวันที่ 2 สิงหาคม 1858 คือ

1.ยุบบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษให้เลิกทำหน้าที่ปกครองให้มีการปกครองโดยตรงจากอังกฤษ โดยมีพระราชินีอังกฤษเป็นผู้ปกครองอินเดียผ่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอินเดีย

2.ตั้งกระทรวงว่าการอินเดียรับผิดชอบกิจการอินเดีย

3.ตั้งสภาอินเดียมีสมาชิก 15 คน ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอินเดีย

4.ยกตำแหน่งข้าหลวงใหญ่เป็นอุปราชทำหน้าที่ปกครองอินเดียในฐานะตัวแทนกษัตริย์อังกฤษ

5.อุปราชประจำอินเดียบริหารอาณาจักรอินเดีย โดยมีสภาอุปราชทำหน้าที่ในด้านบริหารและนิติบัญญัติ

ลอร์ด แคนนิ่ง (ผู้กรุณา) อุปราชคนแรกประกาศว่า

-อังกฤษจะยอมรับข้อผูกพันของบริษัทอินเดียตะวันออกกับเจ้าครองนครที่ทำไว้ก่อนหน้านี้

-อังกฤษจะเคารพในสิทธิ์ศักดิ์ศรี และเกียรติยศ ของผู้ครองนครและเคารพในประเพณีของอินเดีย

-อังกฤษจะให้ความยุติธรรม เมตตา ให้เสรีภาพทางศาสนากับอินเดียชาวอินเดียทุกเชื้อชาติ จะได้รับพิจารณาให้เข้ารับราชการ

วิธีการปกครองดินแดนของอังกฤษใช้ 2 วิธี คือ

1.ปกครองโดยตรง เรียกว่าอินเดียของอังกฤษ 2ใน 3 ของทั้งหมด

2.ปกครองทางอ้อม 1ใน 3 ของทั้งหมด คือ รัฐอิสระ รัฐอิสระพวกนี้อังกฤษจะไม่แทรกแซงกิจการภายใน แต่ต้องตั้งที่ปรึกษาอังกฤษประจำรัฐ โดยเจ้าผู้ครองนครไม่มีสิทธิ์ทำสนธิสัญญาทางไสตรีกับต่างประเทศ ไม่มีสิทธิ์ตั้งกองทหารหรือดำเนินการเกี่ยวกับการคลังอังกฤษมีสิทธิ์ปลดผู้ครองนครที่ปกครองไม่ดีทำให้เกิดความไม่สงบ

การเปลี่ยนแปลงด้านการบริหาร

-เปลี่ยนรูปแบบการบริหาร โดยผ่าน พ.ร.บ.สภาอินเดีย ฉบับต่างๆ เปลี่ยนจากการปกครองแบบผู้แทนเป็นการปกครองโดยคณะรัฐมนตรีแบบอังกฤษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1861

-ปรับปรุงด้านกฎหมายและการศาลใช้หลักการผสมผสานระหว่างการปฏิบัติของชาวยุโรปกับชาวอินเดีย ยกเลิกระบบศาลแบบเดิม

-นำระบบการสอบแข่งขันมาใช้ในการคัดเลือกคนเข้ารับราชการ แต่ก็ยังมีคนอินเดียเข้าได้เข้ารับราชการน้อยจึงยกเลิกการสอบแล้วให้แต่ละมณฑลคัดเลือกข้าราชการเอง

-ปรับปรุงการทหารไม่เน้นการจ้างเน้นการเข้ารับราชการ

-ทหารซีปอยกลายเป็นข้าราชการทหารของรัฐบาล

-ปรับปรุงอัตราส่วนทหารอังกฤษต่อทหารซีปอยใหม่

-เกณฑ์พวกสิกข์ในแคว้นปัญจาบ กุรข่าจากเนปาลและปาทานจากตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียมาเป็นทหารส่วนใหญ่

-ปรับปรุงการปกครองตนเองในระดับท้องถิ่น อังกฤษหรือฟื้นการปกครองตนเองของอินเดียขึ้นใหม่เพื่อให้ความสำคัญกับการปกครองตนเองและเพิ่มผลผลิตซึ่งไม่ค่อยได้ผล มีการแบ่งภาษีจำนวนหนึ่งไว้บำรุงท้องถิ่น

การเปลี่ยนแปลงด้านอื่นๆ

-ด้านการศึกษา

ปรับปรุงและขยายการศึกษาในอินเดียให้กว้างขวางตั้งมหาวิทยาลัยประจำมณฑลใช้ภาษาอังกฤษในการสอน เปิดโอกาสให้ชาวอินเดียแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในหมู่นักศึกษาและได้ศึกษาแนวคิดของนักวิชาการและนักเขียนผู้รักเสรีภาพ

-ด้านคมนาคม

ถนน การรถไฟการชลประทาน ได้รับการพัฒนาให้กว้างขวางเพื่อควบคุมอินเดียให้มีประสิทธิภาพ (ส่งผลให้อินเดียเป็นหนึ่งเดียวกันและเกิดความรู้สึกอยากรวมชาติ )

-ด้านเศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมทำมือถูกทำลายอย่างหนักเพราะสินค้าจากโรงงานมีราคาถูกกว่า มีการเติบโตของตลาดผลผลิตทางการเกษตรและอุตสากรรม การค้าเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็วเติบโตอย่างต่อเนื่อง ผู้ประกอบการส่วนใหญ่เป็นชาวต่างประเทศ

จักรกฤษณ์ ศรีน้อย > เขียน

ที่มา : สรุปจากคำสอนวิชาประวัติศาสตร์เอเชียใต้และเอเชียตะวันออก อ.วรรณพร บุญญาสถิตย์ มรภ.พระนคร

หนังสือประกอบการเขียน

ประภัสสร บุญประเสริฐ. (2535). ประวัติศาสตร์เอเชียใต้ HIS3401. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรามคำแหง