รอรัก...

โอ้ว่า...ความเอ๋ยความรัก
ใยไม่พักห้องใจนี้บ้างเลยหนอ
เป็นทางผ่านกามเทพช้ำเกินพอ
คงต้องรอต่อไปด้วยใจปอง


เห็นฉันเห็นผีเสื้อแสนสดสวย
จับฉันจับมันด้วยมือทั้งสอง
ช้ำปีกช้ำเพราะฉันอยากครอบครอง
ปล่อยแล้วปล่อยจิตหมองเพื่อตรองธรรม.

16:34
18/01/60
#ชอล์กสีฟ้า
#เพียงวันละบท

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รักษ์กลอนไทย



ความเห็น (0)