ครั้งที่ 32 บันทึกย้อนหลัง (13 มกราคม 2560)

SmallGirl
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

หลายๆอย่าง สอนให้เรารู้ว่า เราควรอยู่ข้างเราและเราควรอยู่ข้างใคร บางเรื่องมันไม่ได้วิ่งเข้าหาเราแบบที่เราทันตั้งตัว เราต้องเรียนรู้ไปกับมัน....เหมือนที่ผู้ใหญ่หลายๆคนเคยบอกว่า...โลกมันกว้าง มีอะไรให้เรียนรู้อีกตั้งมากมาย อย่าเพิ่งรีบตัดสินหรือจบตัวเอง ให้เดินหน้าสู้ต่อไป ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเอง ก็เพื่อคนข้างหลังที่เขารอดูความสำเร็จของเราเอง....

การที่ได้มาอยู่ที่นี้...ได้พบเจออะไรมากมาย ทั้งมิตรภาพที่ดี ที่เพื่อนมอบให้ ค่อยช่วยเหลือ ห่วงใย ใส่ใจ และแก้เหงา แม้ว่าเราเพิ่งจะรู้จักกันก็ตามแต่ ทั้งครูในโรงเรียน ที่ควรให้คำปรึกษา ความอบอุ่น ด่าบวกสอนไปในตัว ทั้งแซวเล่นและตักเตือน ทั้งผู้ปกครองที่ค่อยให้กำลังใจ ยิ้มแย้มและมิตภาพ ทั้งนักเรียน ที่ให้ความเคารพ และ ความสุข รู้สึกดีทุกครั้งที่นึกถึง

ขอบคุณอะไรหลายๆอย่างที่ให้ได้มา ณ ที่แห่งนี้ ก่อนมาเคยคิดว่า ตัดสินใจผิดหรือเปล่าที่ขอมาอยู่ที่นี้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไม่ใช่เพราะสถานที่ แต่เพราะใจเรา ที่จะบอกว่าควรอยู่หรือควรไป



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวโชติมณี จินะโต้ง (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)