เมืองหมาล่าเนื้อ

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

รูปภาพจาก : Steve Cutts

--------------------------------------------------------------------------------------------

เมืองหมาล่าเนื้อ

-----------------------------

มันไม่ใช่อะไรที่ไหน มองว่าเป็นฝูงหมาล่าเนื้อขนาดใหญ่ก็เท่านั้น

พญาหมาป่า นักล่าแห่งพงไพร เรียกยังไงให้มันเท่ ยังไงๆ เราก็คือ สุนัขรับใช้ดีๆนี่เอง

ในหมู่คนทำงานรัฐด้วยกัน อยู่บนพื้นฐานของความเสมอภาคที่มันไม่เคยมีอยู่จริงบนโลกใบนี้ ระบบซ้อนระบบ พลังวิเศษ สิ่งลี้ลับ ความเหนือธรรมชาติ สิ่งอุปโลกน์มากมายที่ต่างโปกปั้นกันมาเพื่อกลบเกลื่อนความผิดหวังใหญ่หลวงของปวงชนรากหญ้า

รูปลักษณ์ชนชั้นวรรณะที่ซ้อนทับซ้ำไปซ้ำมาในระบบที่ไม่ต่างจากพญาคชสารพิการงอกง่อย ความภาคภูมิใจที่เหล่าพวกผู้ใหญ่มอบให้เด็กๆนะหรือคืออะไร? พวกเขาไม่รู้หรอก ต่างก้มหน้าก้มตาปฏิบัติหน้าที่ โดยมองว่ามันคือศาสนกิจ เป็นภาระหน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์

ไม่มีทางรู้เลย หรือจริงแล้วพวกเด็กๆเหล่านั้นรู้ข้อเท็จจริงมานานแล้วครั้นถึงเวลาที่มันร้าวรนจนรับทราบโดยตัวของมันเอง จะหลบหลีกหนีไปไหนไม่มีทางไปอีกแล้ว ด้วยหลุมพรางนี้ดั่งเขาวงกตที่สุดพิศวง

คำเหยียบย่ำหยามด่า ไม่มีค่าอะไรสำหรับเราหรอก เราไม่ต้องการคำทับถมเสียดสี สิ่งที่เราต้องการคือทรัพย์และเกียติที่คุณต่างบูชากันไงเล่า คุณจะด่าเรายังไงก็ได้ สุดท้ายชีวิตคุณก็อยู่ในอุ้งมือหยาบๆกรงเล็บคมเขี้ยวบาดลึกของเรา คุณไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าอะไรคือการเมืองการควบคุม อะไรคือความโป้ปดมดเท็จ การบงการ!

อำนาจ สสารต้องคำสาป สิ่งที่เป็นเครื่องมือลวงตา พันธการเราไว้ โอบกอดโอบรัดมัดห่มเราไว้ด้วยความอบอุ่น บนความเย็นยะเยือกเลือดเย็นของระบบที่ร้ายกาจ

จงหัวเราะกันเข้าไปเถิด คุณมีแต่เพียงร่างกายเท่านั้นแหละ จิตวิญญานความคิดความอ่าน สิ่งที่แท้จริงที่เป็นคุณ เรายึดครองไว้หมดแล้ว

---เจ้าชาย---

27/12/2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม



ความเห็น (0)