​พระอภัยให้ข้อคิด 7

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


อ่านมาถึงตอนนี้สี่เกลอเข้าไปอยู่ในวังเจ้าเมืองใกล้เป้าหมายแล้วเพียงแต่ยังมีกำแพงกั้นสามเกลอก็ปลอบใจผู้น้องว่า...เรารบสู้กู้เมืองช่วยเปลื้องทุกข์ ได้ผาสุกสืบสมบัติพัสถาน เห็นทรงฤทธิ์บิดายุพาพาล จะประทานรางวัลเป็นมั่นคง. ( น. 201 ) พร้อมกับคุยกันว่า ถ้าท่านให้รางวัลอะไรจงให้คืนหมดด้วยต้องการสิ่งเดียวคือแต่งงานกับลูกสาวเจ้าเมืองเท่านั้นถ้าไม่ให้คงลักพาหนีเลยละ ฝ่ายหญิงสาวและพี่เลี้ยงก็ทำพวงมาลัยมามอบให้ชายหนุ่มทุกวัน ต่อมาเจ้าเมืองประชุมเพื่อมอบรางวัลทหารทั้งมวลรวมสี่เกลอด้วย แล้วสี่เกลอก็คืนรางวัลหมดโดยบอกเป็นนัยว่าขอลูกสาว ต่อมาพ่อกับแม่ก็คุยกันว่าจะเอาอย่างไร แม่เจ้าสาวเห็นชอบด้วยส่วนพ่อปะวิงเวลาไว้ก่อนจนเวลาล่วงเลยไป ฝ่ายชายหนุ่มจึงแกล้งเขียนสารให้หญิงสาวว่า...โอ้อนาถวาสนาพี่หาไม่ จึงมิได้ชิดเชื้อแม่เนื้อหอม เหมือนมดแดงแฝงพวงมะม่วงงอม เที่ยวไล่ตอมเต็มอยู่ไม่รู้รส พี่รักเจ้าเอาชีวาเข้ามาแลก ช่วยรบแขกแตกทับกลับไปหมด มาอยู่วังตั้งเดือนดูเหมือนมด ละอายอดสูใจกระไรเลย . ( น. 210 )

อย่างไรก็ตามพี่ขอจำใจจากเจ้าไปไกล ถ้าชาติหน้ามีขอให้เรารักกันมั่นคง เท่านั้นละหญิงสาวรับสารอ่านแล้วตกใจทั้งสงสารเป็นทุกข์เพราะรัก ว่า...พระละห้อยคอยน้องน้องก็คอย โอ้บุญน้อยน้อยใจกระไรเลย สะอื้นอ้อนอ่อนอารมณ์จนลมจับ สลบหลับแน่นิงอิงเขนย ทั้งสี่นางต่างแลชะแง้เงย เอะทรามเชยเป็นไฉนไม่ไหวติง. ( น. 210 ) ทุกคนต่างตกใจว่าลูกสาวเจ้าเมืองตายแน่แล้ว ทั้งพ่อแม่ต่างตรูกันมาดูเรียกหาหมอยามาด้วยช่วยกันให้นางฟื้นท้ายสุดให้สี่เกลอมาช่วยเข้าทางชายหนุ่มละหลังจากทำให้นางฟื้นแล้วก็ให้พ่อแม่เข้าไปปลอบโยนแล้วถามอาการยังมีไข้รุมเร้าอยู่ต้องให้ชายหนุ่มเป็นหมอคอยเฝ้าดูแลอยู่ใกล้ชิด

เมื่อชายหญิงอยู่ใกล้กันด้วยความรักคุยกันภาษารักทำให้ไข้ส่างจางหายว่า...พระรับขวัญขวัญใจวิไลลักษณ์ เพราะความรักพี่จึงอยู่สู้รักษา ให้น้องน้อยค่อยสบายคลายโรคา จึงจะลาโฉมเฉลาเยาวมาลย์ ซึ่งซูบกายสายสมรเพราะร้อนโรค พี่พลอยโศกซูบลงเพราะสงสาร แม่เจ็บไข้พี่ก็ไข้ใจรำคาญ เยาวมาลย์ม้วยหมายจะตายตาม พี่รักน้องสองกษัตริย์ก็ทราบสิ้น ยุพาพินแม่อย่าหมางระคางขาม ขอฟูมฟักรักษาพะงางาม ให้สมความรักใคร่อาลัยลาน. ( น. 216 ). เป็นอันว่าชายหญิงได้มาดูแลกันอยู่ชิดใกล้เป็นบุพเพสันนิวาสที่เคยสร้างสมกันมาทั้งสองย่อมรู้กันให้หัวใจที่เรียกร้องหาความรักแล้วจะแต่งงานกันไหมละนี่..?.

..........................................

บรรณานุกรม

สุนทรโวหาร ( ภู่ ),พระ,2329-2398. ( 2555 ). พระอภัยมณี.

กรุงเทพ ฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ ( 2006 ).

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)