วันที่ 16 ควบคุมชั้นเรียนไม่ได้ (24 พ.ย. 59)

เช้านี้กับการพิมเกียรติบัตรงานวันลอยกระทง เป็นงานที่ได้รับมอบหมาย หลังจากนั้นได้ขออนุญาต

ออกไปซื้อของข้างนอก ไปซื้อจานกระดาษเนื่องจากไม่พอใช้ ต้องให้เด็ก2/1 ทำนาฬิกาในวันนี้

ยังไม่ได้ทำอะไรเลยตรวจงานยังไม่เสร็จก็ถึงคาบแล้วจ้า รีบขึ้นไปสอน เด็กค่อนข้างซนสนใจแต่จะทำ

นาฬิกา ซึ่งฉันจะต้องสอนก่อน แต่เด็กไม่ฟัง เมื่อเด็กไม่ฟังเด็กก็ไม่เข้าใจ มันทำให้ฉันต้องทวนหลาบรอบ

ฉันสุ่มถามก็ไม่ได้ คนไม่ได้ก็คือคนไม่ฟัง คนที่ฟังก็ได้ก็เข้าใจ ฉันพยายามมากแล้ว แต่เด็กบางคนไม่

พยายามที่จะไม่รับเลย แล้วพอให้ทำมาถาม พอมาถามฉันก็อธิบายแล้วคนอื่นก็จะตามด้วยเพราะไม่เข้าใจ

เนื่องมากจากการไม่ฟัง เด็กที่ฟังจะไม่ถมเลยเขาจะทำได้ด้วยตัวเขาเอง บางคนบอกให้แก้เป็น 3-4 ครั้ง

ก็เอาแบบเดิมมาส่งทุกครั้ง ทำไมไม่แก้ ทำไมไม่สนใจขนาดนี้ แต่พอให้ระบายสีเท่านั้นแหละค่ะ

สนใจมาทันใด ครูเข้าใจว่าวัยเราชอบการระบายสี ชอบอะไรที่ไม่ต้องคิดมาก แต่พวกหนูก็ต้องเรียนด้วย

การเรียนเป็นสิ่งสำคัญ ไม่ใช่จะเอาแต่เล่น วาดภาพ ระบายสี งั้นจะไม่ได้ความรู้อื่นเลยนะ

เข็มพร้อม หมุดหมุนพร้อม


นาฬิกาโมกุนเด็กผู้ชายเหมาไปหมดเลย



ทีแบบนี้นี่ตั้งใจกันจังเลยนะคะ



ผู้หญิงจะสนใจแต่เจ้าหญิงเงือก




ขอให้ตั้งใจแบบนี้กับทุกคาบเรียนนะหนู


เข้าสอน ป.2/2 เสียงดังเต็มห้อง เด็กทำไมไม่มีระเบียบวินัย เด็กไม่มีมารยาทเลย และไม่เกรง

กลัวครู บางคนพูดไม่เพราะเลย เราบอกให้ทำงาน ให้เขียน ตอบกลับมาว่าไม่ทำ ไม่เขียน หางเสียงไม่มี

นี่ตอนนี้ฉันพูดกับเพื่อนอยู่หรือไง ไม่เคยพบเคยเห็น เดิน ลุก พูด คุย ดุก็ไม่หยุด ใครก็ได้ลองมาจัดการที

ไม่กลัวใครเลยนอกจากครูประจำชั้น แต่ฉันก็คิดแง่บวกนะ เลยไม่โกรธไม่อะไร ดุบ้างไม่ไม่ใส่อารมณ์

เข้าใจว่าวัยนี้มันซน(ซนเกินไปหรือเปล่า555) ขนาดครูคนอื่นสอน เขาสอนมาก่อนเราอีกเด็กยังซนเลย

ไม่ใช่จะฟัง แล้วนับประสาอะไรกับเรา ยิ่งมีกิจกรรมยิ่งวุ่นวาย วุ่นวายจนไมอยากจัดอะไรให้ทำ

แค่จะให้นั่งเขียน นั่งจด ยังไม่นั่งที่กันเลย แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก ฉันคนเดียวคงเปลี่ยนพฤติรรมเด็กเหล่านี้ไม่ได้

ถ้าจะเปลี่ยนทุกคนต้องช่วยกัน ปัญหาคือเด็กไม่มีระเบียบวินัย ไม่รู้กาลเทศะ นี่ถูกพ่อแม่โอ๋มาหรือยังไง

บางทีพ่อแม่ก็รังแกฉันนะ บางทีควรดุ ควรสอนลูกบ้าง ไม่ใช่เอาแต่ใจลูก บางทีลูกอาจจะเสียคนเพราะแบบนี้

เราอาจหวังดี แต่การหวังดีอาจส่งผลไม่ดีก็เป็นได้ ควรให้เด็กได้เรียนรู้การโดนดุ การถูกฝึกสอนบ้าง

ถ้าเป็นแบบนี้เด็กไปอยู่กับผุ้อื่น อยู่ในสังคมกับผู้อื่นไม่ได้หรอก คนอื่นจะไม่ชอบถ้าหากเป็นเด็กแบบนี้

ความผิดอาจอยู่ที่ฉันที่ไม่สามรถควบคุมชั้นเรียนได้ แต่ฉันก็คิดว่าเด็กก็ไม่สนใจเกินไปหรือเปล่า

ปกติก็ไม่เคยควบคุมไม่ได้ถึงขนาดนี้ ฉันต้องเรียนรู้กันไป และอาจจะควบคุมไม่ได้เลย ขนาดครูคนอื่นสอน

เด็กมันยังไม่ฟังเลย555

วันนี้กะจะกลับเช้า เพราะไม่มีสอนพิเศษแต่ครูฟ้าก็ติดประชุม เลยขอให้ช่วยสอนต่อ บางที่ครูเคร่งกับเด็ก

เด็กเกิดระเบียบก็จริงแต่ครูเหมือนจะเกิดความเครียด การเป็นครูเราเองก็ต้องเข้าใจเด็ก เด็กทุกคนไม่ได้เก่ง

เด็กทุกคนไมไ่ด้ตั้งใจเรียน เราไม่ควรใช้อารมณ์กับเด็ก บางทีเราอาจจะรู้สึกโกรธ โมโห ไม่พอใจ

ในการกระทำของเขา แต่การตักเตือนที่ดีที่สุดคือการบอกด้วยคำพูดที่ไม่ใช้อารมณ์ แต่หากใช้อารมณ์

แน่นอนย่อมไม่เกิดผลดี เด็กเองก็จะรู้สึกไม่ดีกับครู เขาจะต่อต้านและไม่อยากที่จะเรียนกับครู

ฉันก็เข้าใจนักเรียนนะ สงสารเด็กเหมือนกัน แต่บางทีเด็กก็ดื้อเกินไปจนต้องโดนครูประจำชั้นดุบ้าง

เข้าใจทั้งสองฝ่ายนะ แต่ฉันก็จะทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุด ไม่สนใจไม่อยู่ฝั่งใคร เป็นกลางต่อไป


#แม่ปลอบเสมอในยามท้อ แม่บอกว่า หากลูกสอน แล้วเด็กไม่รับ บางทีลูกควรปล่อย ไม่ต้องเครียดมาก

เพราะเขาเองเป็นคนปิดกั้นตนเอง เราพยายามที่สุดแล้ว


เรียนพิเศษวันนี้




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)