โรงพยาบาลสระใครสร้างสุข

ธิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
เราไปเปลี่ยนความคิดคนอื่นยาก อยู่ที่เรานี่ละ จะอยากเปลี่ยนตัวเองไหม

ตามวันเวลานัดหมายที่ทีม HR แจ้งผ่านทีมนำและหัวหน้างาน แบ่งบุคลากรแต่ละหน่วยงานเป็น ๓ รุ่น

วันนี้รุ่นแรก ทยอยมากัน ๑๒.๓๐ น. ที่อาคารกายภาพ-แพทย์แผนไทย

ชาวโรงพยาบาลนี้ชินแล้วละค่ะ ฝึกการนอนมาหลายปี ส่วนใหญ่จะรู้วิธีนอนท่าศพกันแล้ว

ที่ตั้งใจ คือ พี่ตุ๊กจะพาทำ Body scan แต่ที่บางคนแถมมา หลับจริง กรนจริง ร่างกายคงฟ้องว่าต้องการพักผ่อนจริง

พยาบาลบางคนลงเวรดึกมาตั้งแต่ช่วงเช้า ยังไม่ได้นอนจริงก็มี .... ตามสบายค่ะ

ตอนที่ไปเข้าชั้นเรียน Awareness กับ อ.วิธาน ฐานะวุฑฒ์ และ อ.สกล สิงหะ เมื่อเดือนสิงหาคม ผู้เขียนก็หลับจริง กรนจริงบ้างบางวัน อิ อิ

^_,^



ค่อย ๆ ลุกยืน เคลื่อนไหวตามท่าทางที่รื้อฟื้นความจำเล็กน้อยตามน้องอุ๋ย .... เพลงใบไม้ต้นเดียวกัน (หมู่บ้านพลัม ขอบคุณกลุ่มแปดค่ำ)

บอกวัตถุประสงค์กิจกรรมวันนี้จนถึง ๑๖.๐๐ น. กิจกรรมสร้างสุขจากภายใน

๑.สร้างโอกาสการใช้เวลาร่วมกันของพวกเราที่อยู่ต่างหน่วยงาน

๒.ไม่ว่าจะเร่งรีบ เชื่องช้า .... ฝึกให้รู้ตัวว่ากำลังทำอะไร ดื่มด่ำความสุขได้เสมอ

^_,^


จะไม่ลงรายละเอียดกิจกรรมมากนะคะ ยังมีอีก ๒ รุ่น ประเดี๋ยวมีคนเข้ามาอ่านก่อน .... เข้าร่วมกิจกรรมจริงเดี๋ยวไม่สนุก

แต่ในฐานะคนเหนี่ยวนำกระบวนการ (Mentor) วันนี้ สงสัยว่าช่วงนี้จะติวงานคุณภาพมากไป (HA : เตรียม Hospital Reaccreditation)

มีน้อง ๆ ๕ คน บอกอารมณ์ความรู้สึกก่อนร่วมกิจกรรมว่า .... ตื่นเต้น แถมมีคนหนึ่งบอกกลัว กลัวตอบคำถามไม่ได้

หลายคนลุ้นว่าคุณหมอธิและพี่ตุ๊กจะพาทำอะไร อยากรู้กิจกรรม คงมีกิจกรรมที่ไม่เคยรู้

หลายคนบอกว่าจะได้มาผ่อนคลาย

มีคนลุ้นว่าจะไม่ได้มา เพราะเพื่อนในห้องอาจลาต่อเพราะคุณแม่เข้าโรงพยาบาล แต่พอได้มาก็ดีใจ

^_,^


พี่ตุ๊กและทีมน้อง ๆ เตรียมสมุดแบบหน้ากระดาษว่าง ๆ และปากกาเมจิกอย่างดี เขียนลื่น มอบให้ทุกคนใช้ไปตลอด

แสดงความเป็นตัวตนของเราด้วยการวาดภาพหน้าตัวเองบนปก

กิจกรรมแรกฝึกการระลึกรู้ตัวตั้งแต่ลืมตาตื่นจนถึงเดี๋ยวนี้ เขียนเป็นรายการออกมาว่าเราทำอะไรบ้าง

บอกวัตถุประสงค์ในใจที่ซ่อนไว้ว่า เราจะฝึกให้ทุกคนเป็นนักเขียนนั่นเอง อิ อิ

สิ่งที่ทำเป็นอัตโนมัติ (Automatic) บางครั้งจะขัดขวางไม่ให้เรามองเห็นโลกตามจริงเท่าที่ควร

เห็นหน้าคนไข้ เห็นหน้าใครบางคน เราอาจปรี๊ด แล้ว Reaction ทันที

เพิ่มการรู้ตัวอีกนิด ให้รู้อย่างที่รู้จริง ๆ ว่ากำลังทำอะไรอยู่ Manual เพิ่มอีกหน่อย ลองดูว่าจะปรับ Automatic ได้ดีขึ้นไหม

^_,^

ลุกขึ้นยืนตรง กระดูกสันหลังตรง เชิดคาง วางฝ่าเท้าทั้งสองห่างกันเท่าระยะไหล่ ถ่ายน้ำหนักซ้าย – ขวา

แล้วค่อยออกเดินทีละก้าว ๆ ช้า ๆ สังเกตการเดินอย่างรู้ตัวของเรา

ดีใจ .... ที่ตอนแรกบอกให้เดินตามสบาย น้องก็แค่หลบ ๆ ไม่ให้ชนเพื่อน

พอบอกให้เดินอย่างรู้ตัว บอกการรับรู้น้ำหนักลงปลายเท้า ยกเท้า การส่งผ่านน้ำหนักแรงถ่ายจากไหนไปไหน

มีน้องบอกอาการชาเท้าซ้ายของตัวเอง ทั้งที่ตอนแรกไม่ได้รับรู้เพราะไม่ได้ตั้งใจสังเกต

^_,^

ต่อมาพี่ตุ๊กพาทำ ช่วงเวลาดี ๆ ที่ชอบมากที่สุดใน ๑ วันของเรา วันไหนก็ได้

ทุกคนจดจ่อ ตั้งใจอยู่กับตัวเอง ค่อย ๆ เขียนออกมา .... ดูท่าดื่มด่ำกับช่วงเวลาดี ๆ มากเลย ใบหน้าสงบนิ่งกันมาก

ตามด้วยกิจกรรมฝึกขอบคุณ แล้วค่อยเล่าแบ่งปันกัน เน้นใช้การฟังอย่างตั้งใจ ใช้เวลาในกลุ่มพอสมควร

ลองฝึกบริหารเวลาและสังเกตภาษากายกันเองในกลุ่ม ว่าเราควรพอและแบ่งเวลาผลัดให้เพื่อนได้เล่าบ้าง

^_,^


ยัง ๆ ไม่หมดนะคะ แค่น้ำจิ้ม .... ไม่ถึงครึ่งที่ทำกิจกรรมวันนี้ เดี๋ยวรุ่น ๒ – ๓ ไม่มีเรื่องเล่า อิ อิ

ดีใจที่ทุกคนชอบ ตอนท้ายกลายเป็นผ่อนคลายกันหมด หลาย ๆ คนพูดคำว่า Relax บ่อย

ส่วนใหญ่ได้เห็น “ความสุข” ของตัวเองชัดเจนขึ้น นึกถึงบางสิ่งที่หลงลืมไปนาน .... นึกถึงอีก สุขได้อีก

หลายคนก็สุขตรงกัน ในเรื่องเดียวกัน คล้าย ๆ กัน พ่อแม่ ครอบครัว ลูก ๆ คนรัก ช่วงวัยเด็ก การงานปัจจุบัน ....

ขอบคุณที่ได้ฟังเรื่องราวของเพื่อนที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

อันนี้ฟังแล้วกินใจมาก .... ต้นทุนแต่ละคนไม่เท่ากัน แตกต่างหลากหลาย ชีวิตของเราเปลี่ยนไปเพราะว่าเจอกับใครด้วย

ที่ผ่านมาบุคลิกต่าง ความคิดไม่เหมือนกัน จะให้เขามาเหมือนเราก็อาจจะยาก หรือเราจะไปเหมือนใคร ก็คงยากเช่นกัน

เราไปเปลี่ยนความคิดคนอื่นยาก

อยู่ที่เรานี่ละ จะอยากเปลี่ยนตัวเองไหม

^_,^


ผู้เหนี่ยวนำกระบวนการ ๒ คน คิดตรงกัน พี่ตุ๊กออกปากเลย เกินคาดมาก

เห็นตรงที่บุคลากรเรามองโลกบวกอยู่แล้ว น้องสะท้อนอีกว่า ได้รับความสุขเป็นกลุ่มก้อน รักสามัคคีกันมากขึ้น

การได้ฟังคนอื่นมากขึ้น ทำให้เห็นใจคนอื่นมากขึ้น รักกันมากขึ้น ให้เกียรติกันมากขึ้น

เข้าใจบทบาทผู้นำ – ผู้ตามมากขึ้น ไม่มีใครต้องนำใครตลอดเวลา สลับบทบาทกันได้

พอมีคนฟัง รู้สึกมีความสำคัญ

^_,^

น้อง ๆ บอกตอนท้าย (AAR) .... ได้ระลึกรู้ตัว ฟังเสียงร่างกาย พักเมื่อควรพัก

การผ่อนคลาย สร้างความสุขด้วยตัวเราและสะท้อนออกต่อผู้อื่นได้ เหมือนกิจกรรมกระจกเงา

และก็สนุกดี ได้ทำกิจกรรมหลากหลาย เหนื่อย แต่มีความสุขดี

ได้บริหารความสุข ใบหน้า ตั้งแต่หัวจรดเท้า .... สัมผัสได้ด้วยตัวเอง

ยินดีมากที่ได้ยินน้องบอกจะไปเขียนต่อ .... ที่ยังเขียนขอบคุณได้อีก

มีอีกมากมายนะคะที่เราอยากขอบคุณจากใจ ทั้งคน เหตุการณ์ สิ่งสวยงามเล็ก ๆ สิ่งที่ให้แรงบันดาลใจ

จุดเล็ก ๆ ความสุขเล็ก ๆ ต่อเนื่องไม่ขาดสาย .... กลายเป็นเส้นทางความสุขได้

ฝากเหมือนพี่ตุ๊กบอก ใช้สมุดนี้ต่ออีก บันทึกความรู้สึกดี ๆ ความสุข ช่วงเวลาที่อุ่น ๆ ในใจ ลงวันที่ไว้ด้วย

^_,^

อิ่มเอม อิ่มเอิบ .... ขอบคุณที่ได้พบเพื่อนดี ๆ ที่โรงพยาบาลนี้ เพื่อนสมัยเรียน หรือเพื่อนที่ได้ร่วมงานกันมา

ขอบคุณพ่อแม่ ครอบครัว ครูบาอาจารย์ที่หล่อหลอม เพื่อนพี่น้องที่สำนักทันตสาธารณสุข

หลายคน หลายสิ่ง หลายเหตุการณ์ที่เกื้อหนุนมาเป็นเราในวันนี้ .... ต่างจากคนเมื่อวาน

เราตระหนักว่าส่วนหนึ่งที่เราต่างไป เพราะพบ อ.วิธาน อ.สกล และเพื่อน ๆ ร่วมชั้นเรียน Awareness ด้วย .... ขอบคุณมากค่ะ

และเพราะเพื่อน Gotoknow ด้วยนะคะ เป็นกระจกสะท้อนได้ทั้งส่วนดีและสิ่งพร่อง

หลับฝันและฟันดี สร้างความสุขด้วยตัวเองได้อย่างดีกันถ้วนทั่วนะคะ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

^_,^


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตหรรษา....Happy Ba Happy Life



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

Now hospitals is not only for healing (solving problems) but also for promoting 'happiness' (wellbeing) too. in years to come hospitals will have landscape (gardens) - environment and 'look and feel' like parks or plces to come for relaxation and tranquility instead of places for relieving misery. ;-)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

มีรอยยิ้มให้กัน
มีภาพหัวเราะมาให้ดู
รู้เลย...สร้างสุขกันได้สำเร็จ

ไม่ได้แวะมาเยี่ยมคุณหมอซะนาน
สบายดีนะครับ


เขียนเมื่อ 

ใช่แล้วค่ะท่าน sr ปัญหาสังคมที่เชื่อมโยงมาสู่การเจ็บป่วยซับซ้อนมากขึ้น โรงพยาบลจึงไม่ใช่แค่แหล่งดูแลุขภาพยามเจ็บไข้ ต้องสามารถเป็นแหล่งเรียนรู้สร้างสุขภาวะให้ผู้คนได้ด้วยค่ะ

เริ่มจากบุคลากรเราเองนี่ละค่ะ ดูแลความสุข สร้างความสุขด้วยตัวเองได่ก่อน จึงจะมีธีแผ่ขยายความสุขหาคนรอบข้างได้ค่ะ

ที่โรงพยาบาลก็กำลังจะเริ่ม Green & clean hospital นะคะ ปกติทำ 5ส ให้สะอาดเป็นพื้นฐานอยู่แล้วค่ะ เพิ่มสีเขียวจากต้นไม้อีกคงจะสร้างสิ่งแวดล้อมเพื่อการเยียวยาได้ดีขึ้น .... หวังว่าค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณลุงชาติ ขอบคุณนะคะแวะมาทักทาย

สบายดีมากค่ะ ประคองความสุขแต่พอดี และเผื่อแผ่ให้คนเจ็บคนไข้ เพื่อน ๆ รอบตัวนี่ละค่ะ

หวังว่าทุก ๆ คนจะนำทักษะจากกิจกรรมที่ลองฝึก นำไปเลือกปรับให้เข้ากับจริตแต่ละคน หาทางสร้างสุขด้วยใจ-กาย-ความคิด เราเองได้บ่อย ๆ ค่ะ