"เห็น รู้ อยู่ ทำ จำได้ แต่ไม่เข้าใจ" --- Seeing is not as being as have seen.
--------------
๑) ครองชีวิต จิตใจ ว่าได้ชีพ
แต่ถูกบีบ หนีบใจ ไม่มองเห็น
คิดว่ากาย คือหัวใจ ที่ได้เป็น
และไม่เห็น เด่นใจ เมื่อได้ครอง
เราหลงกาย เป็นกาย ว่าใช่ฉัน
หลงผูกพัน มั่นหมาย ได้สนอง
ปรนเปรอ จนเปอะเปื้อน เหมือนเรือนทอง
แต่ตาพร่อง สมองตื้อ ยังถือตัว
เราเห็นใจ ได้จิต คิดได้คล่อง
มีสมอง มองเสมือน เพื่อนในหัว
แต่อะไร คือใจจิต คิดพันพัว
เรากลับมั่ว มัวสนอง พร่องข้างใน
๒) รักคือไร ใครบ้าง สว่างรู้
ตอนเป็นหนู อยู่อ้อมกอด รอดมาได้
เพราะรักแม่ ที่แม่รัก พิทักษ์กาย
เป็นเยื่อใย ขยายอยาก ปักอุรา
แม่รักลูก ปลูกรัก เหมือนผักพืช
คอยอุ้มชู ให้ยืนยืด ให้อึดหนา
แม่เลี้ยงลูก ผูกรัก ประจักษ์ตา
แต่ลูกยา ยังหารัก คอยตักตวง
ลูกรู้รัก ไม่หนักใจ ในบ่วงบาท
กลับเป็นทาส ฐานรัก หักห้องหวง
รักแม่นั้น มันไม่หวาน สะท้านทรวง
เท่ารักลวง ที่ห่วงแฟน ว่าแสนดี
๓) เห็นชาวพุทธ หลุดหลัก น่าหนักจิต
ที่ตามติด ทิศทาง หวังสุขี
เที่ยวท่องไหว้ ไปต่างวัด ขัดฤดี
ให้โชคดี มีลาภ เพราะกราบองค์
หลักของพุทธ สุดสิ้น ไม่ยินอยาก
ความทุกข์ยาก หลากมี แค่ขี้ผง
พระไม่อาจ ขัดให้ ใจมั่นคง
อยู่ที่ปลง องค์พระ ช่วยละวาง
จะวิ่งไป ไกลจิต ในทิศไหน
ก็คงไม่ คลายทุกข์ ที่ถูกฝัง
จิตคือจุด จากจบ พบละวาง
เพียงเรานั่ง ต่างตา ดูหน้ามัน
๔) เห็นคนตาย กลายเป็นศพ พบตลอด
ญาติพร่ำพรอด กอดร่าง ไม่ห่างหัน
ใจของเขา เรารับรู้ อยู่เช่นกัน
แต่ไม่นาน มันก็คลาย สลายตัว
มีผู้คน ล้นหลาก มักพูดซ้ำ
ว่าเป็นธรรม เป็นทาง อย่างสลัว
ที่พูดไป เพราะอ้าง อย่างเคยตัว
แต่ไม่ชัวร์ ในขั้วหลัก สัจธรรม
เรารู้เห็น เป็นอยู่ ทุกลู่หลัก
แต่ไม่อยาก ปักใจ ให้ใจขาม
มีกิจอื่น หมื่นแสน ในแดนกาม
ไม่ครวญคร่ำ รำพัน ปั่นทอนใจ
๕) โลกหมุนวน คนเรา ว่าเช้าค่ำ
เกิดกิจทำ ตามกาล มหันต์ใหญ่
สรรพสัตว์ พัฒนา ไปตามวัย
ตามอารมณ์ จมจิตใจ ไปตามกรรม
เราเห็นโลก เห็นคน เห็นต้นไม้
สิ้งทั้งหลาย เราเห็น เป็นซ้ำๆ
สรรพสิ่ง อิงฟุบ ในรูปนาม
เป็นไปตาม กฎลิขิต อนิจจัง
เรารู้เห็น เป็นจริง สิ่งนั้นไหม
เห็นข้างใน ในโลก โลกมีผัง
เห็นชีวิต เห็นจิตตน พ้นหรือยัง
เห็นตาราง ทางทุกข์ หรือทางธรรม
๖) เห็นผู้คน คนอยู่ หมู่คนไหม
เห็นคนไป คนมา ดูน่าขำ
เห็นคนคู่ คนคี่ สีเสื้องาม
เห็นพระธรรม ในคน อย่างล้นตา
เห็นญาติตน คนในครัว มีหัวไหม
เห็นข้างใน ใจคน บ่นไหมหนา
เห็นผู้คน ญาติตน ล้นโลกา
ไม่เห็นค่า ของตน ที่ล้นใจ
เห็นเป็นจริง สิ่งลวง พ่วงจริงคู่
เห็นรู้อยู่ ดูจำ และทำได้
แค่นั่งคิด พิจมอง ประคองใจ
จะเข้าใจ ในคน ผลทั้งปวง
