มุมมองการพัฒนาเครือข่ายพระสงฆ์นักพัฒนา โดยพระครูพิพิธสุตาทร กรรมการมูลนิธิสังฆะเพื่อสังคม




ในเครือข่ายพระสงฆ์นักพัฒนาก็ต้องปรับตัวเองให้ทันต่อสถานการณ์ปัจจุบัน เช่น การทำงานที่เป็นระบบ นอกจากนี้ยังมีการประเมินตนเอง เพราะทำให้เห็นจุดบกพร่องอะไรบางอย่างที่ต้องแก้ไข และจุดที่ดีของตนเอง ถ้าเราได้เรียนรู้แบบนี้ก็จะช่วยได้เยอะ ประเด็นต่อคือเรื่องโอกาส การที่เราทำโครงการร่วม กันโอกาสที่จะพัฒนาทีมทั่วประเทศ ประเทศของเราก็มีศักยภาพในการทำงาน และพื้นที่ก็ได้เรียนรู้บริหารจัดการโครงการไปพร้อมกัน ต้องมีลักษณะพิเศษ เช่น การจดบันทึกอะไร เขียนด้วยตัวเอง งานเชิงคุณภาพเป็นต้น

อันที่สอง เราปราถนาอย่างยิ่งที่อยากจะเห็นคือการพบปะในเครือข่าย หากไม่มีโครงการเราก็ไม่มีโอกาส การแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากภาคต่างๆ ว่ามีรูปแบบอย่างไร การขยายขายจากที่จะต้องพัฒนาเครือข่ายเราเอง ไม่ต้องรอให้คนอื่นพัฒนา พอเขาไปทำอย่างอื่นก็ไปไม่ได้ สำคัญที่สุดก็คือมีพระหนุ่มๆ ก็รุ่นใหม่ขึ้นมาทำงาน กลายเป็นผู้ประสานงานของภาคต่างๆ นี้คือโอกาสที่เราจะสร้างข่ายพระสงฆ์นักพัฒนา

เราจะพัฒนามูลนิธิฯ รองรับงานของเครือข่ายได้อย่างไร เราไม่มีเจ้าหน้าที่ ปัจจุบันใช้อาสาสมัครทั้งนั้น แต่ก็มีความจำเป็นอย่างยิ่งต้องมีงบประมาณที่จัดการของมูลนิธิฯ จ้างคนมาพัฒนาโครงการ พัฒนาเครือข่ายทั่วประเทศ แต่ทั้งนี้จับไม่ได้ถ้าขาดงานรูปธรรมในพื้นที่รองรับ

เครือข่ายพระสงฆ์เราต้องพัฒนาอีกมากมาย เพื่อเป็นที่พึ่งของประชาชนได้อย่างแท้จริง ถ้าไม่ขยับด้วยพระนักพัฒนาเราจะเดินต่อยาก

พระครูพิพิธสุตาทร

คณะกรรมการมูลนิธิสังฆะเพื่อสังคม



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การเดินทาง และการแสวงหาความหมายของชีวิต



ความเห็น (0)