แม่อำนวย แฝงสีคำ ต้นแบบของลูกหลาน


ค่ำคืนของวันจันทร์ที่ 26 กันยายน 2559

เราได้รับโทรศัพท์ว่า .. ขณะนี้แม่อยู่ รพ บ้านไผ่

ทีมแพทย์ พยาบาลกำลังช่วยเหลือแม่ไป 20 นาทีแล้ว สัญญาณชีพไม่มีเลย


เลยขอคุยกับทีมช่วยชีวิตแม่


ทีมแพทย์ พยาบาล บอกเราว่า...ขณะนี้ช่วยชีวิตแม่มา 20 นาที่ ใส่ท่อช่วยหายใจเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่อาจยื้อชีวิตแม่ได้

ลูกๆ จึงคุยกันว่า .....ขอให้แม่ไปสู่สัมปรายภพเถิด

แม่จะได้กลับสู่สวรรค์...ในดินแดนที่ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ อีกต่อไป

แม่จากพวกเราไป ในวันที่ 26 กันยายน 2559 เวลา 22.10 น หลังจากที่แม่เจ็บป่วยจากเบาหวาน ความดันโลหิต หัวใจขาดเลือด สมองขาดเลือด

รวมเวลาที่แม่อยู่กับโรคที่แม่เป็นมากกว่า 30 ปี


ในคืนวันนั้น ฝนได้ตกถล่มทลาย ฟ้าแลบ ฟ้าผ่าเสียงดังมาก ......

เหมือนแม่ได้ขอสั่งลา....จากพวกเราลูกๆทุกคน...ที่อยู่ในแต่ละที่ให้รับทราบทั่วกัน

และบอกให้พวกเรารู้ว่า... พ่อมารับแม่ไปอยู่ด้วยกันแล้วนะ

ลูกๆ..ไม่ต้อห่วงแม่อีกแล้ว


แม่ยังเข้มแข็งเหมือนเดิม

ไม่มีสัญญาณใดๆที่จะบอกให้ลูกรู้ว่าจะอำลาจาก

เพราะพวกเรามาหาแม่พร้อมกันในคืนวันพฤหัส และอยู่ด้วยทั้งวัน

ในวันศุกร์ที่ 23 กันยายน2559 แม่ยังรู้เรื่องดี เรามีโอกาสเปิดเทปธรรมมะให้แม่ฟังบทสวดอิติปิโสที่แม่คุ้นเคย

แม่... มองหน้าลูกทุกคนและยิ้มแย้มตลอดเวลา

จนพวกเราไม่คิดว่า.. .พวกเราจะมีโอกาสอยู่กับแม่เป็นครั้งสุดท้าย


แม้กระทั่งวันจันทร์ที่ 26 กันยายน 2559 ..หลังให้อาหารเย็น 18.00น. แม่ยังมีสัญญาณชีพที่ดี

เวลา 19.54 น น้องโมง บอกแม่หายใจเร็วบ่อยครั้งขึ้น

เวลา 21.01 น น้องชายโป๊ะ บอกแม่หายใจหอบมากขึ้น กำลังไปหาแม่

เวลา 21.19 น ผู้อำนวยการ รพ บ้านไผ่ ส่งรถมารับแม่

จนกระทั่งเวลา 21.22 น แม่เริ่มหายใจหอบ เรียก Air hunger

เวลา 21.24 น. ความดันโลหิต 122/ 62 mm Hg

ถึงแม้ รพ บ้านไผ่ แพทย์ พยาบาลได้ช่วยชีวิตแม่อย่างดี ...แต่ก็ไม่อาจยื้อชีวิตแม่ได้


พวกเราลูกทั้ง 9 คน ขอน้อมนำส่ง แม่....

ขอให้แม่กลับสู่สวรรค์ กลับไปหาพ่อที่ยังวนเวียนรอคอยแม่มาเป็นเวลาถึง 12 ปีค่ะ

......


สิ่งใดที่ลูกๆ ทำได้ไม่ครบถ้วน

ลูกๆ...ขออโหสิกรรมด้วยค่ะ

รักแม่เสมอ และแม่จะอยู่ในความทรงจำตลอดไปค่ะ


แก้ว

3 ตุลาคม 2559



หนังสือแจกในงานแม