วันที่ 92 การแข่งขันศิลปหัตถกรรม "ส่งนักเรียนแข่งขันอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์" (26 กันยายน 2559)

ลูกชาวนา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันจันทร์......มาโรงเรียนเช้า ส่งนักเรียนไปแข่งขันศิลปหัตถกรรม "อัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์"

วันนี้มาโรงเรียนเช้ามาก เพราะต้องพานักเรียนไปแข่งขันศิลปหัตถกรรมที่แม่แตง กับการเดินทางเส้นทางเดิมที่คุ้นเคย ทำให้คิดถึงเลย >_< แต่ละรายการที่แข่งขันจะแข่งขันคนละโรงเรียน แต่อยู่ในเมืองแกนหมดเลย ซึ่งเป็นสถานที่ที่เคยเอารถมอเตอร์ไซด์ไปเที่ยว ได้กลับไปอีกครั้ง คิดถึงจริง พอพานักเรียนไปถึงที่แข่งขันก็คือ โรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก ก็แยกย้ายกันไปแข่งขัน ฉันคนเดียวกับนักเรียน 3 คน ซึ่งครูคนอื่นก็ไปคุมนักเรียนที่แข่งขันรายการอื่น เตรียมอุปกรณ์ไปพร้อม แต่ว่าต้องมารอลุ้น นักเรียนที่ไปแข่งมีทั้งหมด 19 โรงเรียน แต่จะได้ทำการทดลองได้นั้น ต้องผ่านเข้ารอบแรก 12 โรงเรียน ตื่นเต้นมาก กลัวว่านักเรียนจะได้เตรียมอุปกรณ์ไปเปล่า ถ้าไม่ได้ทำการทดลองนี่จะเสียใจมาก ที่ฉันหาอุปกรณ์มา แต่นักเรียนจะไม่ได้ใช้ ลุ้นกันต่อไป.........

รอบแรกของการสอบกากบาท จากนั้นนักเรียนทำข้อสอบ PISA ระหว่างนักเรียนสอบ ฉันก็เดินไปดูการแข่งขันรายการอื่น ไปดูนักเรียนที่เป็นเด็กพิเศษร้องเพลง และเต้นประกอบเพลง นักเรียนน่ารักมาก กล้าแสดงออก ไม่อาย เห็นแล้วดีใจแทนครูที่ฝึกนักเรียนมา และดูนักเรียนที่ทำการประดิษฐ์ของต่างๆ เก่งจริง เด็กสมัยนี้ก็มีคนที่เก่งนะ ชื่นชม ^^

  • พร้อมออกเดินทางค่ะ


  • ส่งถึงที่เลย เต็มที่นะนักเรียนครูหญิง ผมเก่งกันอยู่แล้ว สู้ๆ


  • ระหว่างรอนักเรียนสอบข้อเขียน ดูนักร้องไปก่อน


  • หัวคิดดี ทำงานสวย นักเรียนสมันใหม่ ^^


  • โรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก

หลังจากสอบข้อเขียนเสร็จ นักเรียนก็สอบปากเปล่าต่อ คือการที่มีคณะกรรมการพูดข้อสอบ แล้วนักเรียนก็ต้องตอบทันที โดยที่ไม่มีช้อยให้นักเรียน ใช้เวลาทำข้อละ นาทีครึ่ง คือตื่นเต้นแทนนักเรียนมาก ฟังข้อสอบไปพร้อมกับนักเรียน คือแบบสุดๆ อยากขยับปากตอบมาก >_< แต่ทำได้ ทำได้แค่ยืนยิ้มให้ และรอดูหน้านักเรียนถ้ากรรมการเฉลยคำตอบ ตื่นเต้นจริงไรจริง พอกรรมการพูดคำตอบ ข้อไหนทำได้ ก็ยิ้มไปพร้อมกับนักเรียน สอบไป 20 ข้อ ลุ้นทั้ง 20 ข้อ พอนักเรียนสอบเสร็จ ก็มาลุ้นว่าจะผ่านหรือว่าไปไม่ผ่าน 12 โรง ผลออกตอนที่ยง ก็ให้นักเรียนไปพักกินข้าวก่อน และที่สงสารนักเรียนในวันนี้คือนักเรียนไม่ได้กินข้าว เพราะเขาไม่มีข้าวขาย จะไปซื้อให้ก็ไกล ไม่มีรถ แต่ยังดีที่มีลูกชิ้นขาย นักเรียนได้กินลูกชิ้น แต่ก็ไม่น่าจะอิ่มเหมือนข้าว สงสาร..

ผลออกมาแล้ว ผ่านเข้ารอบ 12 ทีม นักเรียนได้ทำการทดลอง เย้ๆ ไม่ได้เตรียมอุปกรณ์ไปเก้อ ^^ แต่หลังจากนั้นก็มาแก้ปัญหาเรื่องรถต่อ คือกลุ่มอื่นเสร็จหมดแล้ว แต่นักเรียนฉันต้องแข่งต่อ คือเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าจริงๆ ก็ติดต่อครูอีกโรงเรียน และบอกลุงขับรถเอง คือต้องดูแลนักเรียน ครูที่มารอที่มารถคันเดียวกันใจดี ครูเขามารอ ดีนะที่ครูเขารอ ไม่งั้นต้องวุ่นหารถอีกแน่ ครูโรงเรียนนี้ใจดีทุกคน ปลื้ม ^^

นักเรียนต้องทำการทดลอง โดยใช้อุปกรณ์ที่นำมาให้ถูก ก็ลุ้นอีก ว่านักเรียนจะใช้เป็นไหม คือสอนมาทุกอย่างแล้ว อยู่ที่นักเรียนเองแล้ว ว่าจะทำได้มากแค่ไหน คณะกรรมการจะเตรียมของให้ แล้วให้นักเรียนออกแบบการทดลอง สรุป และอภิปรายผลเอง

หลังจากแข่งขันเสร็จก็ถามนักเรียนว่าเป็นอย่างไรบ้าง นักเรียนก็บอกว่าทำพอได้ ใช้อย่างที่ครูบอก....รอลุ้นผลกันต่อไป อย่างน้อยนักเรียนก็ได้ฝึกประสบการณ์ ผลจะออกมาอย่างไรไม่เป็นไร จะได้ที่เท่าไหร่หรือว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะนักเรียนทำดีที่สุดแล้ว รอลุ้นผลกันต่อไป >>> ถึงอย่างไรนักเรียนของครูหญิงก็เก่งอยู่แล้ว ^^


  • ทำการทดลองกันค่ะ นักเรียนเตรียมเอง ครูห้ามเข้า


  • ของที่การแข่งขันเตรียมให้นักเรียน นักเรียนต้องออกแบบเอง


  • ขากลับยิ้มสู้ รอลุ้นผลกันต่อไป ^^


#จะได้หรือว่าไม่ได้ ก็ถือว่าพานักเรียนไปฝึกประสบการณ์#

#นักเรียนเก่งอยู่แล้ว ทำดีที่สุด ผลจะเป็นอย่างไรเราก็พร้อมยอมรับ#

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพิมพกานต์ จารเมือง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)