ย้อนบันทึกการเดินทางนครศรีธรรมราช

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


การเดินทางเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ

จนถึงเข้าขั้นเป็นเรื่องสำคัญของมนุษย์

จะไม่มีวันหยุดอย่างเด็ดขาดกับการพลัดพรากจากลา

มันเป็นเหมือนเรื่องธรรมดาๆที่มนุษย์ไม่สามารถยอมรับได้


เพราะความพันผูกเป็นลูกเป็นลูกเป็นแม่ของความห่วงหา

จะไม่มีใครห่างไกลกันจนเลือนลับตา

หากมิน้ำตานองหน้าคงแปลกใจ

จึงเป็นเรื่องหนึ่งที่ไม่ต้องสงสัย…


การรอคอยเป็นความทรมานที่มนุษย์ต้องพานพบ

จะไม่จบไม่สิ้นทุกข์โศกจนได้พบหน้า

จะห่างไกลห่างเดือนห่างปีห่างร้อยล้านเพลา

เพียงประสบพบหน้าเท่านั้นพลันสุขใจ


การเจอะเจอเป็นเรื่องราวไม่จีรัง

เพียงลำพังใครๆ ต้องมีอย่างแน่นอน

โลกนี้ช่างตราตรึงบทเรียนอุทาหรณ์

ละเล่นละครหลอกหลอนชีวิตและอารมณ์


นครศรีธรรมราช

25/4/2557

(ภาพจาก Sin Shut Ter)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม



ความเห็น (0)