วันที่ 84 รถประจำตำแหน่ง (19 กันยายน 2559)

ขนาดรถยังอดทน...แล้วทำไมเกิดเป็นคนถึงจะอดทนไม่ได้

วันนี้วันจันทร์ วันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่

แต่ฉันก็ยังทำหน้าที่เดิมเหมือนเช่นทุกวัน...

คุมแถวนักเรียนตอนเช้า และพานักเรียนเข้าห้องโฮมรูม ตัดถุงนมให้ และดูแลนักเรียนจนหมดคาบโฮมรูม


วันนี้มีสอนคาบเดียวคือคาบเรียนชั้น ป.4/1

ช่วงนี้โรงเรียนกำลังปรับปรุงทัศนียภาพภายในโรงเรียน

ต้นไม้หลายต้นถูกตัดออกไป และปลูกไม้ดอกไม้ประดับแทน

น่าใจหายเหมือนกันที่ต้นไม้ที่เห็นจนชินตา...หายไป


ช่วงนี้นักการภารโรงและคุณครูผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจึงทำงานอย่างหนักเลย

เพราะกำลังเป็นช่วงของการเปลี่ยนแปลง การยกย้าย การขนถ่าย การสร้างใหม่

วันนี้ฉันจึงมีโอกาสได้เห็น "รถประจำตำแหน่ง" ของโรงเรียน

อยู่โรงเรียนนี้มาก็หลายเดือน เพิ่งได้เห็ว่าโรงเรียนนี้มี "รถประจำตำแหน่ง" ด้วย

แค่เห็นรูปลักษณะภายนอกก็รู้แล้วว่าผ่านประสบการณ์มายาวนานขนาดไหน...

ถึงสภาพจะดูนักหนาเอาการ แต่มันก็ยังใช้งานได้ดี

ขนาดรถยังอดทนมาขนาดนี้...แล้วทำไมตัวฉันเองจึงจะอดทนสู้รถไม่ได้


ภาพรถประจำตำแหน่งของโรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดศรีดอนไชย


ที่ผ่านมา การได้มาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่นี่ทำให้ฉันได้ประสบการณ์มากมาย

ได้ทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี ได้ทั้งสิ่งที่สุขและทุกข์ปนกันไป

การได้เห็น "รถประจำตำแหน่ง" ในวันนี้ ทำให้ฉันได้ทั้งข้อคิดและกำลังใจที่จะสู้ต่อ

ทุกอย่างคงจะผ่านไปได้ด้วยดี...ขอแค่เพียงเราอดทน


นอกจากจะได้เห็นรถประจำตำแหน่งแล้ว

การที่นักการภารโรงได้ตัดต้นไม้ที่อาคารประถมศึกษาออกไป ทำให้ฉันได้มีโอกาสเห็นน้ำพุที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มไม้มาโดยตลอด

โรงเรียนของเรามีน้ำพุด้วย แถมยังมีช้างน้อยและแมวน้อยอยู่ในอ่างน้ำพุด้วย ^^

แมวน้อยเกาะอยู่ที่ขอบสระน้ำพุ ดูน่ารักน่าเอ็นดูเชียว

อยู่มานาน เพิ่งได้รู้วันนี้เหมือนกันว่า โรงเรียนของเรามีช้างกับแมวด้วย ^^


ภาพน้ำพุที่ซ่อนอยู่ใต้ร่มเงาไม้มาตลอด 5 เดือน


ภาพช้างน้อยและแมวน้อยที่อยู่ในอ่างน้ำพุ


ภาพทัศนียภาพโดยรวมบริเวณข้างอาคารประถมศึกษา


บ่ายวันนี้พันเดชก็แวะมาหาเช่นเคย

วันนี้ฉันซื้อขนมมาฝากพันเดชและถีรายุด้วย

เด็กๆดีใจที่ได้กินขนมกันใหญ่เลย ^^

พันเดชบอกว่าชอบขนมเลย์มากๆ ^^


ภาพแอบถ่ายของพันเดชขณะกำลังกินขนม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวเสาวภา เรือนปัญโญ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)