ความสุขเล็กเล็ก..กับคนที่เรารัก :)

'ความสุขเล็กเล็ก…กับคนที่เรารัก’

ดิฉันเชื่อว่า เราทุกคนล้วนแล้วแต่มีคนที่เรารัก ไม่ว่าจะความสัมพันธ์ในรูปแบบ พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน หรือคนที่เรารัก และแน่นอนว่าเราทุกคนล้วนอยากใช้ชีวิตและใช้เวลาร่วมกับคนเหล่านั้นให้มีความสุขและมีคุณค่ามากที่สุดในช่วงชีวิตที่มีอยู่ … :)

สำหรับความสุขเล็กเล็กกับคนที่เรารักที่จะยกมาในวันนี้คือ ‘ครอบครัว’ ครอบครัวของดิฉันมี 4 คน พ่อ แม่ พี่ และตัวเอง ก่อนหน้านี้ดิฉันใช้เวลาคิดหลายต่อหลายครั้งว่าตัวเองนั้นอยากทำสิ่งดีดีให้กับใคร ? เพราะตัวเรานั้นก็มีคนที่เรารักตั้งมากมายทั้งครอบครัว พี่ น้อง เพื่อน จนกระทั่งได้อ่านบทความหนึ่งเรื่อง ‘รถไฟ…ชีวิต’ !!! < http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=raveetawa… > ที่เล่าถึง

ชีวิตเหมือนกับการเดินทางโดยสารรถไฟ… มีสถานีต่างๆ… มีการเปลี่ยนเส้นทาง… มีกระทั่งอุบัติเหตุ……

เราขึ้นรถไฟขบวนนี้ตอนเราถือกำเนิด…. พ่อแม่ คือคนที่ตีตั๋วให้เรา…

เราเชื่อว่าท่านจะเดินทางด้วยรถขบวนนี้ กับเราตลอดไป....

แต่แล้ว..ที่สถานีใด สถานีหนึ่ง

ท่านทั้งสองก็ต้องลงรถจากไป… ปล่อยเราไว้เพียงลำพังกับการเดินทางนี้…. จากบทความ ทำให้ดิฉันคิดได้ว่าถ้าจะให้เลือกทำสิ่งดีดีกับคนที่เรารักดิฉันคงเลือกทำกับครอบครัว ก่อนที่คนตีตั๋วและผู้ร่วมทางมาตลอดตั้งแต่ต้นนั้นจะต้องลงจากรถไฟขบวนนี้ไป.. หลายครั้งที่เรามองข้ามครอบครัวที่่คอยอยู่ข้างเรามาตลอดแล้วเลือกที่จะตามหาสิ่งที่เราต้องการข้างหน้าซึ่งไม่รู้ว่ามันมีอยู่จริงไหม เราลืมคนที่รักเรามากที่สุด มากกว่าที่ตัวเรารักตัวเองเพื่อทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีความสุข เรามัวแต่ตามหาความสุขให้ตัวเอง มองหาว่าอะไรหรือใครคือความสุขของเราจนเราลืมไปว่า ‘ตัวเราเองนั้นคือความสุขของพ่อแม่ ของครอบครัว’ ดังนั้นดิฉันจะขอสร้างความสุขเล็กเล็กกับครอบครัวโดยการขับรถไปเที่ยวทะเลด้วยกันที่ จ.ระยอง เพราะจะทำให้พวกเราทุกคนในครอบครัวได้พักผ่อนและใช้เวลาอยู่ด้วยกันในครอบครัวมากที่สุด ที่จ.ระยองมีบ้านพักของพ่ออยู่โดยที่พ่อเป็นคนขับรถพาพวกเราไป,ท่านมักจะขับรถพาพวกเราไปในทุกๆที่ที่เราต้องการหรืออยากไปด้วยความเป็นห่วงและไม่อยากให้เราลำบากเสมอ และโดยส่วนตัวดิฉัน แม่ และพี่ชายชอบไปเที่ยวทะเลและพักผ่อนกันอยู่แล้ว เมื่อไปถึงทะเลพวกเราก็จะไปซื้อเครื่องทำอาหารมาประกอบอาหารที่พวกเราชอบทานกัน โดยที่ครั้งนี้ดิฉันและพี่จะช่วยกันทำให้ท่านทานเอง เพราะปกติแล้วพ่อและแม่จะเป็นคนทำให้พวกเราทานเพราะเป็นสิ่งที่ท่านชอบทำเป็นปกติอยู่แล้ว เมื่อถึงเวลาที่พวกเรากลับบ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์ ท่านชอบทำอาหารที่พวกเราชอบเพราะท่านเชื่อว่า อาหารที่ลูกชอบจะทำให้ลูกหายเหนื่อยจากอุปสรรคต่างๆที่เจอมา และท่านก็จะมีความสุขไปด้วย ดังนั้นดิฉันก็จะทำอาหารที่ท่านชอบเพื่อให้ท่านหายเหนื่อยจากงานและอุปสรรคที่ท่านเจอ และเราก็จะมานั่งแลกเปลี่ยนสิ่งที่เราเจอกันมา พูดคุย ใช้เวลาอยู่ด้วยกันให้มีความสุขที่สุด นี่คือสิ่งที่ดิฉันอยากทำให้คนที่ดิฉันรักและเพียงเท่านี้ดิฉันก็เชื่อว่าความสุขเล็กๆที่พวกเราได้ทำร่วมกันนั้นมีคุณค่า และทำให้พวกเรานั้นมีความสุขมากที่สุดเช่นกัน
 ’ความสุขบางอย่างที่เราพยายามมองหาอาจไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง , แต่ความสุขที่เรามองข้ามไปต่างหากอาจเป็นความสุขที่เราตามหามาตลอดชีวิต’ 
 ….แล้วคุณล่ะ ได้ใช้เวลาที่มีอยู่มอบความสุขให้กับคนที่คุณรักแล้วหรือยัง ? ….

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน