กิจกรรมบำบัดกับคนที่เรารัก

กิจกรรมบำบัดกับคนที่เรารัก

เมื่อพูดถึงการทำงานไม่ว่าจะในด้านใดก็ตาม เราจำเป็นที่จะต้องมีกรอบการทำงาน แบบจำลอง

ความคิดนั้นๆ เพื่อให้สามารถบรรลุแหมายอย่างสมบูรณ์ของงานได้ ซึ่งในครั้งนี้ 5923004จะขอพูดถึงการนำ

กรอบการทำงานของกิจกรรมบำบัดที่เพิ่งได้ร่ำเรียนมา คือ PEOP Model และ MOHO model มาประยุกต์ใช้

กับคนที่เรารัก แล้วอะไรคอ PEOP Model และ MOHO model หละ












PEOP Model เป็นแบบแนวคิดในการรักษา โดยเน้นไปที่ตัวบุคคล เน้นกิจกรรมที่ได้คัดกรองว่าเป็นประโยชน์ต่อผู้รับบริการ

สิ่งแวดล้อม และสังคมมากที่สุด รวมทั้งเป็นกิจกรรมที่ผู้รับบริการหมั่นกระทำเป็นประจำอยูแล้วในชีวิตประจำวัน

เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด คือ Well-being



MOHO Model (Model of Human Occupation) เป็นแบบแนวคิดที่เน้นความสุข และความสามรถของผู้ป่วย

โดยมีแรงจูงใจเป็นสิ่งสำคัญ ทั้งภายในและภายนอกของมนุษย์ที่มีแรงบันดาลใจในการทำกิจกรรมหนึ่งเป็นประจำ

ไม่อยู่ว่าง มีเป้าหมาย และสร้างคุณค่าและความสุขต่อการพัฒนาศักยภาพอย่างต่อเนือง


ปฏิเสธไม่ได้ว่าแม่เป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในชีวิตเรา เป็นผู้มีพระคุณคอยเลี้ยงดูเรามาแต่ไหนแต่เรา

ด้วยเหตุนี้ไม่ว่าจะทำอะร ตัวข้าพเจ้ามักจะนึกถึงท่านก่อนเป็นคนแรก ในช่วงนี้ที่บ้านของข้าพเจ้าอยู่ในช่วง

ตกแต่ง ต่อเติมบ้านใหม่ ซึ่งจากที่เห็นแม่มักจะมีปัญหาจุกจิกกับหัวหน้าช่างอยู่บ้าง สาเหตุน่าจะเกิดจาก

สื่อสารกันไม่เข้าใจ ถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่มากนัก ประกอบกับเรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องประหยัดมากขึ้นด้วย

เพราะต้องเก็บไว้สำหรับค่าต่อเติมบ้าน เลยสังเกตว่าแม่ดูเครียดๆอย่างเห็นได้ชัด จากการพิจรณษดูแล้ว

ข้าพเจ้าเลยอย่ากหากิจกรรมคลาเครียดเพื่อให้แม่ได้ผ่อนคลาย

จากการสังเกตแม่ของข้าพเจ้ามักจะชอบทำความสะอาด เมื่อไหร่ที่เป็นวันหยุด ท่านมักจะใช้เวลาทั้ง

วันกับการทำความสะอาดในห้องของท่าน มันคงมีความสุขไม่น้อยถ้าเราทำสิ่งเล็กนี้ร่วมกันในบ้านของเรา จะ

เห็นได้ว่านี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของ PEOP ซึ่งเป็นการเน้นที่ตัวบุคคลเป็นหลัก ว่าแม่นั้นชอบทำความสะอาด ซึ่งก็

สอดคล้องกับ MOHO ด้วย นั่นคือแม่ชอบความสะอาด ถ้าบ้านสะอาด แม่ก็จะมีความสุข

นอกจากจะทำให้แม่มีความสุขกับบ้านที่สะอาดแล้ว เรายังได้ใช้เวลาร่วมกันในแบบที่ไม่เคยได้ทำมา

นานแล้ว ภาพที่ข้าพเจ้าคอยเปลี่ยนน้ำในถังหลังจากที่ซักผ้าขี้ริ้วเสร็จ ปีนขึ้นเก้าอี้เพื่อเอื้อมเอากล่องที่อยู่บนตู้

เสื้อผ้ามาเก็บของใส่ ขณะที่แม่เองนั่งเช็ดกรอบรูปที่มีรูปถ่ายของครอบครัวเรา รื้อของเก่าออกมาเช็คดูความ

เรียบร้อย แล้วพูดคุยกันถึงความทรงจำครอบครัวเรากับของชิ้นนั้น เพียงแค่คิดเท่านี้ข้าพเจ้าก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ

เสียแล้ว กลับบ้านไปคราวนี้คงต้องหาเรื่องเก็บบ้านเสียแล้ว

“ความสุขไม่ได้อยู่ไกลตัวคุณเลย มันอยู่ที่บ้านของคุณเองต่างหาก อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปจนบ้านหลังนั้นอยู่ไกลเกินกว่าคุณจะไปถึง”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กิจกรรมบำบัด



ความเห็น (0)