วันที่ 35 พยายามให้เหมือนกับฝันที่ยิ่งใหญ่ของเรา ( วันที่ 6 กรกฎาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ว่าด้วยเรื่อง...ของความตั้งใจ ทุกครั้งที่เราเจอนักเรียนที่ตั้งใจ..เหมือนเป็นพลังวิเศษ เป็นกำลังใจ ให้กับเรา กำลังใจในการสอน กำลังใจในการทำสื่อ กำลังใจในการทำแผน แต่ถ้าเราเจอนักเรียนที่ไม่เข้าใจ นักเรียนที่กวน เราอยากจะทำอะไรที่มากกว่าที่เราเป็น อยากพูดตามที่สมองต้องการ แต่มันทำไม่ได้ อะไรหลายอย่าง บริบท สภาพความเป็นเอกชน ทำให้เราต้องปรับตัวเอง เพื่อให้อยู่ที่นี่อย่างปลอดภัย ไม่สร้างภัยร้ายให้กับตัวเอง อยู่ในมุมที่เราควรอยู่ ทำในสิ่งที่เราควรทำ...แล้วเราจะผ่านไปด้วยดีเอง จิตวิญญาณความเป็นครูมาได้ มีได้ แต่ต้องดูบริบทจริง ๆ ทำได้เท่าที่หัวใจไม่หนักมาก

ความตั้งใจ...ทำให้เราดูเป็นคนมีความพยายาม ถ้าเราตั้งใจจะทำอะไรสักอย่าง สิ่งนั้นก็จะสำเร็จ งานหนึ่งงานที่หลายคนได้รับผิดชอบเหมือนกัน ความตั้งใจเราอาจจะเหมือนกัน แต่ก็เชื่อว่า “ความพยายาม” ของคนเอราต่างกัน เราทุกคนตั้งใจต้องการให้เสร็จ ตั้งใจให้ประสบความสำเร็จ แต่ลองย้อนกลับไปดูความพยายามที่เราใส่ลงไปต่อสิ่งนั้น ว่ามันมากพอหรือไม่กับความตั้งใจที่เราวาดฝันไว้ ฝันได้...เพ้อได้...มโนได้...แต่ก็ต้องพยายามให้เหมือนกับฝันที่ยิ่งใหญ่ของเรา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)