วันที่ 15 การเลือกผู้นำ (วันที่ 7 มิถุนายน 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้เป็นการเลือกสภานักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา มีนักเรียนหลายพรรคมากที่ลงเลือกตั้ง นโยบายของแต่ละพรรคไม่แพ้กันเลย หลากหลาย สร้างสรรค์ กล้าแสดงออกกันมาก ส่วนเราก็แอบถามนักเรียนประมาณว่า “ในแต่ละปีที่ผ่านมา...นโยบายที่แต่ละพรรคพูด พอได้เป็น สามารถทำได้จริงมั๊ย ?” คำตอบที่ได้คงรู้กันอยู่ 555 แล้วหนูจะเลือกพรรคไหนกัน “นโยบายใครดี เอาพรรคนั้นค่ะครู” มีความเป็นหลักการสูง 555 ย้อนไปตอนวัยเด็ก ในวันที่ตัวเองพูดหาเสียง แตกต่างจากเด็กในสมัยนี้มาก ทุกอย่างดูเปลี่ยนไป การเรียนรู้ การกล้าแสดงออก วิธีการเลือกตั้งดูเป็นระบบและทันสมัยมาก

\

ภาพนี้เป็นภาพเพื่อนฝึกสอนเอกพลศึกษาและคุณครูพี่เลี้ยง มีคนเคยกล่าวไว้ว่า “ถ้าอยากให้ตัวเองเก่งเรื่องไหน ให้เอาตัวเองไปใกล้คนที่เก่งทางด้านนั้น แล้วเราจะเก่งตามเขาเอง” เช่นเดียวกันกับชีวิตนักศึกษาฝึกสอน ต้องเข้าใกล้ คลุกคลีกับคุณครูพี่เลี้ยง ถ้าครูพี่เลี้ยงของเรามีลักษณะยังไง การทำงานเป็นอย่างไร วิธีการสอนอย่างไร เราจะซึมซับโดยไม่รู้ตัวเลย เราจะเลียนรู้จากสิ่งที่ใกล้ตัวเรา วิธีการต่าง ๆ แต่ก็เช่นเดียวกัน เราก็ต้องเลือกว่า สิ่งไหนเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม ควรปฏิบัติหรือไม่ปฏิบัติ เพราะบางเรื่องลองย้อนไปตอนเราเป็นเด็ก อยากได้คุณครูแบบไหน ตอนนี้เราก็ควรปฏิบัติตัวแบบนั้น


กับการเข้าใช้ห้อง Lab วิทยาศาสตร์ครั้งแรก เป็นอะไรที่ต้องเรียนรู้มาก ตั้งแต่การเปิดปุ่มสวิตซ์ไฟ การใช้เครื่องมือต่าง ๆ เพื่อเด็กจะเรียนรู้จากตัวครู ดังนั้นครูต้องถ่ายทอดสิ่งที่ถูกต้องที่สุดให้กับเด็ก สำหรับฉันการเรียนในห้อง Lab มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือ นักเรียนได้ลงมือปฏิบัติจริง ได้เห็นภาพจริง เรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง แต่ข้อเสียคือ การควบคุมยาก เด็กต้องเข้าใจขั้นตอน กระบวนการกิจกรรมอย่างชัดเจนก่อนลงมือปฏิบัติ ยิ่งถ้าจำนวนนักเรียนเยอะ ครูต้องมีความชัดเจนในกิจกรรมที่ให้เด็กทำ


การเรียนรู้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก และการจะปลูกฝังให้เด็กคนหนึ่ง “รักในการเรียนรู้” ควรปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ความรู้อยู่รอบตัว ไม่เฉพาะในตำราเรียน ทุกเช้าจะประทับใจกับภาพแบบนี้มาก เด็กนักเรียนจะเอาหนังสือที่มุมหลังห้องมาคนละ 1 เล่ม มานั่งอ่านรอเคารพธงชาติ บางคนอ่านเสร็จมาถามเรา ทายปัญหากับเพื่อน และสิ่งเหล่านี้..คิดว่ามาจากตัวครู ครูต้องปลูกฝังให้เด็ก รักที่จะอ่าน รักที่จะเรียนรู้ เพราะสิ่งเหล่านี้มันจะติดตัวไปจนโต ไม่เลือนหายไปตามกาลเวลา



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)