เมื่อวาน (14 กันยายน) ข้าพเจ้ามีโอกาสได้อ่านงานวิจัย R2R ของ นพ.รัฐระวี พัฒนรัตนโมฬี จาก รพ.ศูนย์ขอนแก่น

อ่านแล้วรู้สึกประทับใจมาก อ.รัฐระวี ศึกษาเรื่อง นวัตกรรม Khon Kaen child triage tape ปกติเวลาที่เราเจองานวิจัยประเภท Quantitative และใช้สถิติวิเคราะห์ขั้นสูง และยิ่งถ้าอยู่นอกวงการโอกาสที่จะเข้าใจนั้นน้อยมาก แต่ในรายงานนี้ข้าพเจ้าอ่านแล้วรู้สึกประทับใจ ในส่วนข้อมูลที่ดูยาก ผู้เขียนก็สามารถอธิบายให้เราเข้าใจได้

การเขียนคล้ายการมาเล่าเรื่องแต่ก็ไม่ได้ทิ้งหลักการของการเขียนรายงานวิจัยเชิงวิชาการ เพียงแต่อ่านแล้วนึกจินตนาการถึงผู้เขียนว่ากำลังเล่าเรื่องอะไร

ในรายงานเห็นความคิดของผู้คิดค่อนข้างชัดเจนว่า มองปัญหาหน้างานของตนเองอย่างไร สะท้อนถึงความใส่ใจในระดับมาก และไม่เพียงแค่คิดตระหนักในตนเองเท่านั้น การไปทบทวนงานวรรณกรรมทำให้เห็นว่า ผู้เขียนอ่านเรื่องราวแนวคิดของคนอื่นแล้วสะท้อนออกมาว่าตนเองคิดอะไรบ้างหรือมีความคิดเห็นอย่างไร มองเห็นการเชื่อมโยงที่สะท้อนถึงความเข้าใจที่ตกผลึกของตนเอง

อีกทั้งเห็นการออกแบบการศึกษาครั้งนี้ ว่า...ออกแบบอย่างไร คิดอย่างไร เป็นการพยายามนำเรื่องที่คนส่วนใหญ่เข้าใจว่ายากแต่ผู้เขียนนำเขียนเป็นลำดับความคิดชัดเจน ทำให้ผู้อ่านสามารถไต่ลำดับและคิดตามได้

เวลาที่อ่านรายงานการวิจัยที่ยากหรือซับซ้อน ... ถือว่าเป็นความท้าทายสำหรับข้าพเจ้าอย่างหนึ่งว่าเราจะสามารถเข้าใจผู้วิจัยได้ไหม

ผู้วิจัยกำลังสื่อสารอะไร...หรือบอกอะไรเรา และเขากำลังสนใจหรือทำอะไร...

ข้าพเจ้ามักจะตั้งคำถามกับตนเองในทำนองนี้เสมอ...

ลักษณะเด่นอีกอย่างที่รู้สึกประดับใจคือ...

การอธิบายผลการวิจัย...ทำให้มองเห็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นและดำเนินไป อย่างมีข้อมูลเชิงประจักษ์ยืนยัน เป็นตัวเลขที่แฝงไปด้วยความมีชีวิตชีวาที่ผู้เขียนอธิบายหรือบอกเล่าให้ฟัง ข้าพเจ้ามองว่า ผู้เขียนมีความเข้าใจในการทำงานครั้งของตนเองค่อนข้างมาก ไม่ได้กังวลในกับดักเชิงวิชาการ หากแต่เขียนตามรูปลักษณ์วิชาการที่บอกถึงความเป็นเรื่องเล่า (อ่านง่ายเข้าใจง่าย) ข้าพเจ้าตั้งข้อสังเกตกับตนเองว่า ...ตัวผู้เขียนใช้ใจในการทำวิจัยครั้งนี้ เป็นใจที่นำพาอยากแก้ไขและพัฒนางานของตนเอง

"อ่านแล้วปิติ...อิ่มใจ"

แตกต่างจากรายงานการวิจัยยากๆ ทั่วๆ ไปที่นักวิจัยพยายามเขียน แต่ยังไม่เกิดการตกผลึกในตนเอง

เขียนแบบจับประเด็นนั้นมาต่อประเด็นนี้ แต่...ไม่ได้เกิดการตกผลึกในตนเองในเรื่องที่กำลังทำวิจัยหรือกำลังเขียน (ย้อนมองตนเองข้าพเจ้าก็อาจจะเป็นหนึ่งในจำนวนผู้คนเหล่านี้ก็ได้)

...

ดีใจที่ได้อ่าน R2R เรื่องนี้...

มีโอกาสถ้าทาง สพฉ.จัดพิมพ์แล้วคงจะได้ขอโอกาสมานำเผยแพร่ต่อ

15 กันยายน 2559